เมื่อเอา KM มาใช้ในองค์กรอย่างถูกต้อง ผู้คนจะรู้สึกว่าได้รับการปลดปล่อย คล้ายๆ ปลดปล่อยจากพันธนาการ ปลดปล่อยจากการครอบงำ ปลดปล่อยจากความกลัว ต้องมีประสบการณ์ตรงจึงจะบอกได้ว่าที่กล่าวนี้จริงหรือไม่
ในองค์กรโดยทั่วไป ผู้คนจะอยู่ในอาณาจักรแห่งความกลัว ไม่กล้าคิด ไม่กล้าริเริ่มเอง ต้องรอให้ “หัวส่าย” เสียก่อน “หางจึงจะกล้ากระดิก” หรือต้องรอ “นโยบาย” จากนายเสียก่อน จึงจะกล้าดำเนินการ เพราะยึดถือคติว่า “เฉพาะนายเท่านั้นที่รู้ดี หรือมีความรู้”
องค์กรที่ใช้พลัง KM จะมีการ empower พนักงานระดับปฏิบัติ เพราะยึดถือคติว่า “ผู้ปฏิบัติงานทุกคนมีความรู้” พิสูจน์ได้จากผลงานที่เด่น หรือมีวิธีการดีๆ ที่ทำให้ผลงานดี KM เป็นเครื่องมือเอาความรู้เล็กๆ เหล่านี้มายกระดับต่อยอดกันผ่านการทดลอง นำไปปฏิบัติ แล้วเอาผลการปฏิบัติมา ลปรร. กัน กระบวนการเช่นนี้จะทำได้คล่องต้องสร้างบรรยากาศอิสระ ทำให้คนรู้สึกว่าได้รับการปลดปล่อยจากสิ่งผูกมัดทั้งหลาย
ในบรรยากาศของ KM ทุกคนเป็น somebody ในเรื่องใดเรื่องหนึ่ง
อาจารย์ครับ มนุษย์เราเป็นสัตว์ประเสริฐเรียกตัวเองว่าเป็นสัตว์ที่เจริญแล้ว จึงส้างความกลัวลวงขึ้นมามากมาย จนสุดท้ายกลัวแม้กระทั่งตัวเอง เคยแลกเปลี่ยนกับอาจารย์ท่านหนึ่งท่านบอกว่า มนุษย์เรามีความกลัวจริงๆ แค่ 2 ประการ คือ ความสูงและเสียงดัง นอกนั้นเป็นความกลัวลวงที่เราสร้างขึ้นมาทั้งสิ้น ซึ่งลองตรึกตรองดูก็เห็นว่ามีประโยชน์ที่จะรับฟังและเลือกทำเพราะบางเรื่องเป็นสิ่งที่ดีคือกลัวทำแล้วไม่ดีก็ไม่ทำแต่บางสิ่งกลัวมากเกินไป สร้างจินตาการในทางที่น่ากลัวมากเกินไปจึงไม่กล้าทำสิ่งนี้จึงคิดว่าไม่ดี คือทำอย่างไรจึงจะให้กล้าออกจากพื้นที่ปลอดภัยที่ตัวเองจมอยู่กับมันมานาน
ปลดปล่อย โล่งสบาย ว่าง ไร้กังวล เอาออก ดังคำสอนของอาจารย์พุทธทาส จงทำงาน ทุกชนิด ด้วยจิตว่าง .....