⊙ ผู้บริหารคือบุคคลสำคัญที่สุด ในการทำให้ KM เป็นเครื่องมือไปสู่เป้าหมาย ไม่ใช่ภาระ
⊙ สำหรับพนักงานหน้างาน KM คือเครื่องมือสู่ความภาคภูมิใจในผลงาน หรือความสำเร็จเล็กๆ ของตนหรือทีมงานของตน และสู่การเห็นคุณค่า และเคารพความสามารถของเพื่อนร่วมงาน
⊙ หรือสู่ Happy Workplace นั่นเอง
⊙ ผู้บริหารต้องไม่กำหนดให้ “ทำ KM” แต่เอา KM มาเป็นเครื่องมือออกแบบกิจกรรมที่สร้างบรรยากาศความภาคภูมิใจและเห็นคุณค่าใน intellectual capital ที่มีอยู่แล้วภายในองค์กร โดยสร้างกิจกรรมที่นำไปสู่การเอาความรู้ฝังลึกดังกล่าวมาใช้ให้เกิดประโยชน์ต่อองค์กร และเกิดการยกระดับความรู้หรือหมุนเกลียวความรู้
⊙ สภาพข้างบนจะเกิดขึ้นได้ ผู้บริหารต้องใช้ทักษะการสื่อสารแบบใหม่ ที่เป็นทักษะการสื่อสารแนวราบ สื่อสารแบบ empowerment communication สื่อสารแนวชื่นชมแกมท้าทาย
วิจารณ์ พานิช
๒๗ ส.ค. ๕๑
