วันที่ ๒ พ.ย. ๕๑ เป็นวันแห่งความสุขของผม เพราะได้ร่วมรับรู้เรื่องราวของการใช้เครื่องมือจัดการความรู้ที่ทรงพลัง เป็นประโยชน์ยิ่งต่อบ้านเมืองถึง ๒ เรื่องในวันเดียว คือเรื่องที่เล่าแล้วในตอนที่ ๖๓๖ KM เพื่อพัฒนาเยาวชน กับเรื่องนี้
ทีมชมรมแพทย์ชนบท นำโดย นพ. เกรียงศักดิ์ วัชรนุกูลเกียรติ ประธานชมรม มากัน ๑๐ คน แต่ละคนเป็นผู้อำนวยการ รพช. และทำงานใน รพช. กันมาคนละกว่า ๑๕ ปี สั่งสมประสบการณ์ความรู้และความสำเร็จมากมาย ต้องการใช้ KM เป็นเครื่องมือ ลปรร. เพื่อพัฒนา รพช. ให้เป็นฐานขับเคลื่อนระบบบริการปฐมภูมิในอำเภอ ให้เป็นบริการที่มีคุณภาพและทั่วถึงจริงๆ โดยมีแหล่งทุนคือ สปสช. และ EU
เราไปคุยกันที่ มสช. โดยมี นพ. สมศักดิ์ ชุณหรัศมิ์ เป็นเจ้าของบ้าน ร่วมคบคิดกันด้วย
เป็นจุดเริ่มต้นของการออกแบบใช้ KM เพื่อสร้างระบบบริการสุขภาพปฐมภูมิของประเทศ โดยใช้ รพช. เป็นฐาน
แต่ผมมองใหญ่และมีคุณค่าล้ำลึกกว่านั้น ผมมองว่า จะมีการออกแบบใช้ KM ทำให้ รพช. เหล่านี้เป็นองค์กรเรียนรู้ มีการสร้างและใช้ความรู้ในการทำงาน ยกระดับความรู้ หมุนเกลียวความรู้ต่อเนื่องไม่หยุดยั้ง มีการสร้างนักวิชาการจากฐานของการปฏิบัติ มีความร่วมมือกับสถาบันอุดมศึกษาในพื้นที่
น่าจะนำไปสู่สภาพที่พื้นที่แต่ละอำเภอเป็น “พื้นที่แห่งการเรียนรู้” อาจเชื่อมโยงกับขบวนการ ABC Research ของ สกว.
ขั้นตอนต่อไปคือการจัด KM Workshop เพื่อให้ผู้บริหาร รพช. แกนนำประมาณ ๒๐ – ๓๐ คน ได้ “รู้จัก KM จากผัสสะของตนเอง”
วิจารณ์ พานิช
๓ ธ.ค. ๕๑
2 จากขวา นพ.นพดล เสรีรัตน์ นพ.เกรียงศักดิ์ นพ.ยงยุทธ พงษ์สุภาพ นพ.กสิวัฒน์ ศรีประดิษฐ์ นพ.อนุวัตร แก้วเชียงหวาง 3 จากขวา นพ.พรเจริญ เจียมบุญศรี นพ.สมชาย ธรรมสารโสภณ นพ.นิวัฒน์ จี้กังวาฬ

1. บรรยากาศในห้องประชุม


<p class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"> </p> <p class="MsoNormal" style="margin: 0in 0in 0pt;"></p>
อาจารย์เป็นจุดเริ่มต้นของการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ในงานปฐมภูมิตามมาอีกหลายเรื่องครับ