พักร้อน : เที่ยวหัวหิน <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>               วันที่ 17 พฤศจิกายน 2550 วันนี้เป็นวันเสาร์ครับ เป็นวันที่น่าตื่นเต้นของเด็กๆ ทั้ง 2 คนของผม เพราะว่าวันนี้เราจะไปเที่ยวกันแล้ว หลังจากรอกันมานาน เราจะไปเที่ยวหัวหินกันครับ <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>                แผนการเดินทางครั้งนี้เกิดขึ้นมานานนับปี ตั้งแต่ก่อนที่ผมจะไปเรียนต่อเสียอีก แต่ครั้งนั้นทุกที่ที่เราอยากนอนถูกจองไว้เรียบร้อยหมดแล้ว จึงต้องย้ายไปนอนเล่นกันที่เกาะลันตากันแทน ครั้งนี้จิ๋มวางแผนเรื่องการจองที่พักไว้ตั้งแต่เดือนตุลาคมนู่น เธอท่อง internet จนคอมพิวเตอร์ปรุเลยเชียวครับ และได้ข้อสรุปว่าเราจะไปนอนกันที่ “บ้านทะเลดาว” เขาตะเกียบ สนนราคาที่พักก็แพงหูฉี่ แต่นั่นแหละผมอยากไปนอน เล่นน้ำ เล่นกับลูก ทำอะไรก็ได้ที่ไม่ต้องงสนใจเรื่องอื่นๆ การจองทาง internet จะได้ราคาถูกกว่าการจองโดยตรงกับที่รีสอร์ท อันนี้เป็นสิ่งที่ผมไม่เคยเข้าใจเลยครับ เราเลือกห้องที่เห็นทะเล ใกล้สระน้ำ เลยต้องจ่ายหนักหน่อยครับ จากนั้นเราก็เลือกที่จะเดินทางด้วยรฟท.ครับ เรื่องเรียนของพี่แป้งนั้น ครูใหญ่ทราบดีอยู่แล้วว่าทุกเดือนพย.หลังเปิดเรียนนิดหนึ่ง เธอก็จะได้ฤกษ์ลาทุกปี อันนี้เข้าใจกันได้ เพราะว่าพ่อของเธอได้บอกครูทุกครั้งว่า จะพาไปเรียนวิชาสังคมศึกษา ซึ่งทางโรงเรียนก็สนับสนุนเต็มที่ ฮ่า ฮ่า เรื่องสุดท้ายที่ต้องเตรียมตัวก็คือ โทรศัพท์ไปหาต้อม น้องสาวที่เป็นลูกของอาที่อยู่ที่หัวหิน เพื่อรบกวนให้เขาช่วยมารับเราที่สถานีรถไฟ เอาล่ะ ตามผมมาเลยดีกว่าว่าเราเจออะไรบ้าง ไม่น่าตื่นเต้นหรอกครับ <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>                เวลาราวๆ 5 โมงครึ่ง แซม เพื่อนเภสัชกรของผม (อันที่จริงเป็นเพื่อนเมีย แต่สนิทกับผมซะจนคนเขาคิดว่าเป็นเพื่อนกับผมมานานแล้ว) ก็มารับครอบครัวผมออกจากบ้านเพื่อไปส่งที่สถานีรถไฟหาดใหญ่ เราเลือกให้แซมไปส่ง เพราะว่าแซมจะได้ช่วยขนกระเป๋าไง (เลวจริงๆ) เพื่อนคนนี้น่ารักเสมอครับ เขาก็ช่วยกันหอบกระเป๋าที่เมียผมจัดเอาไว้อย่างดี เมื่อมีลูกเราก็ต้องเตรียมกันมากเป็นพิเศษ ชนิดที่ผมมักจะค่อนขอดว่ามากเกินไป เป็นต้นว่าหมอนและหมอนข้างของคุณจ้า แต่จิ๋มเถียงเสมอ (และชนะทุกทีสิน่า เธอจัด ผมแบก) ว่าเดี๋ยวลูกนอนไม่หลับ เพราะเปลี่ยนที่เปลี่ยนทาง ครั้งนี้เรามีกัน 3 กระเป๋าใหญ่ 1 เป้ของพี่แป้ง กระเป๋ากล้องถ่ายรูปของพ่อ โอ้ละหนอเลยเชียว <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>                ผมเลือกจองตั๋วชั้น 1 เพราะว่าจะได้นอนห้องส่วนตัวสบายใจ และเผื่อไว้ว่าลูกสาวคนเล็กอาจจะร้องเสียงดัง เพราะรายนี้ไม่ค่อยชอบลองของใหม่ หากเธอเกิดกลัวรถไฟขึ้นมาล่ะก็ คนอื่นอาจจะรำคาญได้ครับ ซึ่งก็เป็นจริง เพราะขณะที่เราเดินผ่านตู้รถไฟไป ได้ยินเสียงเบรกลมดัง ฉี่…….เธอก็ตกใจ โวยวายออกมาว่า “ไม่ขึ้นรถไฟฟฟฟฟ” เล่นเอาต้องปลอบกันพักหนึ่ง (เหมือนพี่แป้งของเธอเมื่อครั้งยังเด็กเปี๊ยบครับ) แต่ท้ายที่สุดผมก็หลอกไปหลอกมาจนเธอเริ่มชินกับรถไฟและห้องพัก คราวนี้เลยชอบใหญ่ <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>                รถไฟไทยออกช้าไปประมาณ 20 นาที ผมกับจิ๋มกลับดีใจ เพราะว่าตามเวลาที่ตั๋วบ่งไว้นั้น เราควรจะถึงหัวหินราวตี 5 ซึ่งเล่นเอาผมเครียด เพราะว่าอาจจะต้องแบกกันพะรุงพะรังทั้งกระเป๋า ทั้งลูก โอยไม่อยากคิด ดังนั้นเมื่อทราบว่ารถจะเสียเวลา เราจึงเฮกันออกนอกหน้าเลยครับ ราวๆ 6 โมง 40 นาทีจึงได้ฤกษ์ออกเดินทาง ซึ่งน่าเสียดายเล็กน้อยที่มืดตึ๊ดตื๋อ ลูกมองออกไปข้างนอกก็ไม่เห็นอะไรแล้ว จากนั้นคุณการ์ดรถก็มาจัดที่นอนให้ สร้างความตื่นเต้นให้สองสาวยิ่งนัก ผลัดกันขึ้นผลัดกันลง นอนเตียงบนบ้างเตียงล่างบ้าง กว่าจะหลับก็ปาเข้าไป 3 ทุ่ม แต่ผมกลับนอนไม่ค่อยหลับ (จิ๋มบอกว่า ได้ยินเสียงพ่อกรนด้วย ไม่หลับได้ไง) เพราะกังวลว่ารถไฟจะเลยหัวหิน ฮ่าฮ่า บ้านนอกดีไหมครับท่าน <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>                มาตื่นเต็มที่อีกทีก็ราวๆ ตี 5 นิดๆ นั่งๆนอนๆเพื่อดูว่ารถไฟถึงที่ไหนแล้วก็ยังไม่สามารถระบุที่ทางได้เลย เพราะมืดจริงๆ ว่ากันจริงๆแล้ว ผมมีความสามารถเรื่องทิศทางและสถานที่ดีเป็นพิเศษครับ ไปที่ไหนเพียงครั้งเดียวมันก็อยู่ในหัวผมไปได้นานเลยเชียว แต่นี่มันมองไม่เห็นจะให้ทำยังไงดี ก็ปลอบตัวเองว่า คุณพี่การ์ดไม่น่าจะลืมมาบอกเรา แต่แล้วก็มีโชคมาหาผม เพราะผมเห็นว่ารถจอดที่สถานีบางสะพาน เพียงแวบเดียวก็ประมาณได้ว่าคงอีกราวๆ 2 ชั่วโมงก็คงน่าจะถึง <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>                ลูกๆทั้งคู่เธอตื่นขึ้นมาราวๆ 6 โมงกว่าๆ ผมชี้ให้พี่แป้งดูเขาสามร้อยยอด จากนั้นเธอก็นั่งนับเลขครับ ถามว่านับอะไร เธอบอกว่ากำลังนับยอดเขาดูว่ามี 300 ยอดจริงหรือไม่ ไอ้เราก็ได้แต่นั่งหัวเราะ เพราะเธอนับได้ราวๆ 60 ยอดก็ต้องเลิกไป ฮ่า ฮ่า