บ้านอะไรเอ่ย กินแต่พออิ่ม

            วันนี้เป็นวันอาทิตย์ครับ ปกติสมาชิกในบ้านผมก็ไม่ค่อยได้ไปไหนไกล นอกจากกินมื้อเช้าที่ร้านแต่เตี้ยม กินมื้อเที่ยงและเย็นที่ไหนสักแห่งนอกบ้าน แล้วก็นอนๆนั่งๆ แต่วันนี้เป็นวันพิเศษเล็กน้อย

            เมื่อวานนึกอย่างไรไม่รู้ โทรศัพท์ไปหารุ่นพี่ที่สนิทกัน เราทำงานอยู่ในโรงพยาบาลเดียวกัน ก็เลยบังเอิญได้รู้ว่า พ่อตาท่านเพิ่งเสียชีวิตไปเมื่อเย็นวันศุกร์ที่ผ่านมานี้นี่เอง ภรรยาของท่านก็เป็นหมอรุ่นน้องของผม เป็นอันว่า เราสนิทกันทั้งบ้านเลยนั่นแหละ วันนี้ก็เลยมีกำหนดการที่จะไปร่วมงานศพที่บ้านของท่าน

            ปัญหามันก็อยู่ที่ว่า แล้วบ้านของเขาอยู่ที่ไหน นครศรีธรรมราช อำเภอฉวาง ตำบลไม้เรียง ตลาดทานพอครับ

            ทานพอ ชื่อนี้มีใครรู้จักบ้าง

            ทานพอในสมัยก่อนน่าจะมีคนรู้จักมากมาย เพราะทานพออยู่ที่ฉวาง ทานพออยู่ใกล้เขาศูนย์ เขาลูกนี้มีแหล่งแร่ที่สำคัญของประเทศไทย ผมเองก็ชักจะเลือนๆว่ามันคือแร่วุลแฟรมหรือไม่ ใครรู้ก็ช่วยไขหน่อยนะครับ

            ทานพอนั้น ถ้าจำไม่ผิด ผมเคยขับรถพาแม่มาธุระเมื่อครั้งเรียนปีหนึ่งหรือปีสองนี่แหละ ส่วนฉวางนั้นเคยมาครั้งเดียวเมื่ออยู่ชั้นม.4 แค่นี้ก็รู้แล้วใช่ไหม ว่าผมไปไม่ถูกแน่ๆ

            เช้าวันนี้หลังจากตื่นนอน ดูสังข์ทองเวอร์ชั่นหึงหวงและเกย์ แล้วก็ออกไปกินข้าว หลังจากนั้นก็โทรศัพท์ไปหาพี่หนึ่ง กะว่าจะยืม GPS มาลองใช้ดูสักหน่อย อยากจะซื้อเองเหมือนกัน แต่คุณเมียยังไม่เห็นความสำคัญ แบบว่า เป็นแผนการล่อซื้ออย่างไรเล่าครับท่าน แต่เสียดายที่พี่หนึ่งไม่ได้รับสาย เลยออกกันไปดุ่ยๆอย่างนั้นแหละ โทรศัพท์ถามทางจากเจ้าของบ้าน ท่านก็สาธยายอย่างเข้าใจโดยแจ่มแจ้งแดงแจ๋ ไปโลดครับ

            ผมขับไปทางพัทลุง ผ่านร่อนพิบูลย์ ทุ่งสง เข้านาบอน ท้ายที่สุดก็ผ่านทางแยกเข้าทุ่งใหญ่ ขับไปอีกนิดก็จะผ่านปั๊มน้ำมัน Caltex อีกนิดก็ผ่าน ปตท. ถึงตอนนี้ก็จะเห็นป้ายให้กลับรถเพื่อไปกิ่งอำเภอช้างกลางและบ้านจันดี จันดี จันดี ผมเคยมาแล้ว แต่ตอนนั้นมาจากทางบ้านส้องและฉวาง กลับรถปุ๊บก็ชิดซ้ายและเลี้ยวเข้าไปเลย

            ขับรถไปราว 7 กิโลเมตรก็จะเจอปั๊มน้ำมันไร้ชื่ออยู่ด้านขวา และจะเจอทางแยกเข้าฉวางทางซ้ายมือ ถนนก็จะเปลี่ยนเป็นทางที่แคบลง แต่สองข้างทางนั้นสวยงามยิ่งนัก สวนยางที่นี่กว้างขวาง ลึกเข้าไปสุดลูกหูลูกตา สลับกับต้นเงาะที่กำลังออกลูกออกผลสีแดงๆส้มๆไปตลอดทาง เพียง 6 กิโลเมตรก็เข้าตลาดฉวางแล้ว ผมขับรถไปตามทางหลักเรื่อยๆก็จะถูกบังคับเลี้ยวขวาที่ใกล้สถานีดับเพลิง ขับต่อไปก็ถึงสี่แยกไฟแดงให้เลี้ยวซ้าย ขับไปอีกนิดก็จะขึ้นสะพานข้ามแม่น้ำตาปี พระเจ้าช่วย แม่น้ำตาปีที่ไหลลงมาจากเทือกเขานครศรีธรรมราช ไหลลดคดเคี้ยวต่อไปจนออกปากน้ำที่บ้านดอน บ้านผมเอง ฮ่า ฮ่า เสียดายจัง คนเยอะไปหน่อย มิฉะนั้น จะฉี่ฝากบอกความคิดถึงไปที่บ้านสักหน่อย ล้อเล่นคร๊าบบบบบ

            จากนั้นก็ขับต่อไปอีกราว 3 กิโลเมตรก็จะเจอทางแยกรูปตัว Y ก็ให้เลือกไปทางซ้ายมือ ขับไปอีกราว 2 กิโลเมตรก็ถึงตลาดทานพอแล้วครับ

            ตลาดทานพอเป็นเมืองเล็กๆ ที่เขาว่าเคยเจริญรุ่งเรืองสุดๆเมื่อครั้งที่แร่ยังขุดได้มากมายบนเขาศูนย์ ที่นี่มีสถานีรถไฟเป็นของตัวเอง (ดูไอ้บ้านนอกมันเขียนไปสิครับ) ทราบมาว่า หากผมขับเลยไปอีกนิดก็จะเข้าบ้านส้องของสุราษฎร์ธานีแล้วครับ

            ถึงบ้านงานศพอย่างมีสวัสดิภาพ ตาม human GPS ที่ส่งสัญญาณผ่านคลื่นโทรศัพท์ ก็ได้เวลากินข้าวเที่ยงพอดี อร่อยครับ ข้าวสวยร้อนๆ แกงส้ม แกงกะทิยอดเหรียง น้ำพริกแมงดา น้ำพริกกะปิ แกงจืดยอดหน่อไม้กับซี่โครงหมู ตบท้ายด้วยทุเรียนบ้านและเงาะ ยังครับยัง กาแฟเย็นบ้านๆก็สุดยอดจะบรรยาย ปล. นี่ไปงานศพนะครับ

            อยู่พักผ่อนจนสามโมงครึ่งก็ได้เวลาบอกลาเจ้าของบ้าน ลาก่อนทานพอ กินแต่พออิ่ม ชื่อนี้ดีจริงๆ