เนื่องในมหามงคลวโรกาส
พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา
๘๐ พรรษา ๕ ธันวาคม พุทธศักราช ๒๕๕๐
ขอถวายพระพรชัยมงคล ขอจงทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน
ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อม ขอเดชะ
ข้าพระพุทธเจ้า ผู้ใช้:ท้ายอาสน์สงฆ์
เอาละ...
ผมขอถามคำถามสักข้อหนึ่ง...
ถามว่า ใคร? เป็นคนที่สำคัญที่สุดในชีวิตของเรา
ลองตอบในใจดูครับว่า "ใคร? สำคัญที่สุดในชีวิตของเรา"
พ่อ... แม่... คนที่เรารักที่สุด.... หรือคนที่รักเราที่สุด... บรา ๆ ๆ
เอาละ ผมยังไม่เฉลยก็แล้วกัน
แต่ลองไปดูว่า ใครเป็นคนที่สำคัญที่สุดของในหลวงของเรา ก่อนดีไหมครับ
คลิกเข้าไปดูวีดีทัศน์ก่อนนะครับ แล้วค่อยอ่านต่อไป
อะ ๆ เข้าไปดูวีดีทัศน์ก่อนนะครับ
เดี๋ยวเสียอรรถรสหมด ไม่รู้ด้วยนะ![]()
เป็นยังไงครับ ดูวีดีทัศน์แล้ว
พอได้คำตอบแล้วหรือยัง
ว่า "ใคร" สำคัญที่สุดขององค์พ่อหลวงของเรา
และ "ใคร" สำคัญที่สุดในชีวิตของเรา
คำตอบก็คือ คนที่อยู่ต่อหน้าเรานั้นแหละ คือคนที่สำคัญที่สุดในชีวิต
อย่างง...
พระพุทธเจ้าเปรียบการที่คน ๆ หนึ่ง
จะมาพบเจอกับอีกคน ๆ หนึ่งไว้ว่า
อุปมามีท่อนไม้เล็ก ๆ สองท่อน ลอยอยู่คนละฝากฝั่งของมหาสมุทร
แล้ววันหนึ่ง
ท่อนไม้ทั้งสองท่อนก็มาเจอกัน....เสี้ยวขณะหนึ่ง
แล้วก็ลอยจากกันไป
ชีวิตคนเราก็เช่นกันกับท่อนไม้
คนที่เราอยู่ด้วยกันขณะนี้
ในที่ทำงาน ในบ้าน หรือในร้านอินเตอร์เน็ต
บางครั้งเราอาจจะเจอเขาเป็นครั้งแรก ครั้งเดียว และครั้งสุดท้ายก็ได้
ใครจะไปรู้
ธรรมดาของโลก ทุกคนเจอแล้วก็ต้องจากกันไป
ไม่ช้าก็เร็ว...
พ่อแม่ พี่น้อง เพื่อนร่วมงาน ฯลฯ
ถึงแม้จะเจอกันหลายครั้ง เจอจนเบื่อ จนรำคาญ
แต่สุดท้ายเขาก็ต้องจากเราไป เราก็ต้องจากเขาไป ที่อื่น
อยู่ดี...
ถ้าเราทำดีที่สุด กับคนที่อยู่กับเรา ต่อหน้าเรา ในขณะนี้
ทำใจให้คิดอยู่เสมอว่า
ทุกคนที่อยู่ต่อหน้าเราขณะนี้ คือคนที่สำคัญที่สุดในชีวิตของเรา
อยู่กับพ่อแม่ ๆ ก็คือคนที่สำคัญที่สุดในชีวิต อยู่กับเพื่อนร่วมงาน ๆ ก็คือคนที่สำคัญที่สุดในชีวิต
ทำดีที่สุดเมื่อเขายังอยู่กับเรา ต่อหน้าเรา
แล้วเราจะไม่เสียใจเมื่อจากกันไป
แม้ตลอดกาล...
ในหลวง เป็นที่รักยิ่งของทุกคน...
เพราะพระองค์ทรงไม่ถือพระองค์
และทรงให้ความสำคัญกับทุกคนที่อยู่ต่อหน้าพระองค์ในขณะนั้น...
ไม่ว่าเขาจะเป็นใคร... ก็ตาม
แล้วเราละครับ ทำดีที่สุดต่อคนที่อยู่ข้างหน้าเราขณะนี้แล้วหรือยัง
ขอเชิญร่วมกัน น้อมนำดำเนินตามพระราชจริยาวัตรของพระองค์
ทำดีเพื่อในหลวงกันครับ![]()


เมนูของ tevaprapas





เมื่อ อ. 04 ธ.ค. 2550 @ 16:05
481050 [ลบ]
ขอพระองค์ทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน
ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อมขอเดชะ
ข้าพระพุทธเจ้าฝ่ายบริหาร ครู บุคลากร
ผู้ปกครองและนักเรียนโรงเรียนอุตรดิตถ์
เมื่อ พ. 05 ธ.ค. 2550 @ 13:57
481942 [ลบ]
ตอนผมยังเล็ก ก็ไม่ค่อยประสีประสา
คิดว่าในหลวงก็คือในหลวง
แต่ก็เคารพศรัทธาท่านตามผู้ใหญ่
แต่เมื่อผมโตขึ้น
ได้รับรู้พระราชกรณียกิจของพระองค์ผ่านสื่อต่าง ๆ
เราเห็นพระองค์ท่านเหนื่อย
ขึ้นเขาลงห้วย เพื่อลูกของพระองค์
ไม่ทรงย่อท้อ
บางทีข่าวในพระราชสำนักแทบทั้งสัปดาห์ มีแต่ข่าวของพระองค์ทรงลงเยี่ยมราษฎร์ เพื่อพัฒนาโครงการพระราชดำริต่าง ๆ
ผมก็ได้แต่คิดว่า...
พระองค์น่าจะเหนื่อยนะ
แล้วพระองค์ไม่เบื่อเหรอ
พระองค์เป็นในหลวง เป็นกษัตริย์นะ
กษัตริย์ทำไมไม่อยู่ในวัง
ทำไมพระองค์ต้องลงมาลำบากตรากตรำทำงานละ
แต่สุดท้าย ความอย่างหนึ่งก็แวบเข้ามา...
"เพราะว่าพระองค์ทรงรักปวงราษฎร์
ซึ่งเป็นลูกของท่าน
เราเป็นลูกของท่าน...
พระองค์ทรงรักเรา
พระองค์ทรงทำทุกอย่าง เพื่อให้ลูกทุกคนมีความสุข
พระองค์ทรงสละเพื่อเรา"
เพราะความคิดนี้ ทำให้ผมรักและเทินทูนพระองค์
พระองค์ ทรงมีความหมายต่อพกนิกรชาวไทยทุกคน... รวมทั้งผม
เพราะพระองค์ เป็นเจ้าเหนือหัวของคนไทยทุกคน
เพราะพระองค์ เป็นพระองค์
และที่สำคัญที่สุด ที่ทำให้พระองค์มีความหมายที่สุดในชีวิตของผม และทำให้คนไทยทุกคน "รักพระองค์" คือ
เพราะ ความดี ของพระองค์
ขอจงทรงพระเจริญ...