การหยิบยื่นความช่วยเหลือแก่ผู้ร้องขอ เสมือนการให้อาหารทิพย์แก่ผู้หิวโหย...

 

 

นับเป็นครั้งแรกที่สามารถเข้ามาจนถึง หน้าของการบันทึกนี้ ได้

วัยรุ่นคงจะเรียกว่า โก๊ะน่าดู...

เข้าโรงเรียน  เปิดเทอม จะต้องรู้จัก โรงเรียนใหม่ ครูใหม่ คนไม่มีรากถูกสอนจากคุณแม่ว่า ต้องไหว้ครู

ขอขอบคุณ เพื่อนร่วมทางผู้อารี ที่ต้องทน อาการเซ้าซี้ พิรี้พิไร เอาแต่เข้าไปแจมในบล๊อคคนอื่น ฝากเนื้อฝากตัว เป็นน้องใหม่ พี่ ๆ เขาก็ให้กำลังใจ แนะนำ ... ดูสิ... ก็ยังไม่ทำ... คนมันกลัวนี่นา...กลัวการเปลี่ยนแปลง   กลัวจะโก๊ะต่อสาธารณชน

ขอบคุณ อ.พนัส คุณใบบุญ อ.อ้วนพี่สาวแสนดี อ.ขจิต ที่ช่วยผลักดัน และเป็นเพื่อนร่วมทางที่ได้ให้อาหารทิพย์แก่ผู้หิวโหย

บางครั้ง อยากพูด อยากทำ แต่ไม่กล้า เอาแต่เงื้อง่า ราคาแพงอยู่นั่นแล้ว

ตอนนี้จะเริ่มต้นแล้วค่ะ  แม้จะโก๊ะ ๆ หน่อย  จากการเฝ้าสังเกตการณ์อยู่พักหนึ่ง ก็พบว่า ชุมชน Gotoknow นี้ น่ารักนะ เป็นสังคมเอื้ออาทร แบ่งปันความรู้ ให้กำลังใจกัน

อยากให้สังคมไทย เป็นแบบนี้มาก ๆ และนานเท่านาน