วิถีแห่งเต๋า
บทที่ 80
ประเทศในฝัน
หวังให้ประเทศเล็กที่มีพลเมืองน้อย
มีอาหารพอที่จะเลี้ยงดูพลเมือง
มากกว่าที่เขาต้องการถึงสิบเท่าร้อยเท่า
ให้ประชาชนเห็นคุณค่าของชีวิต
และไม่ท่องเที่ยวพเนจรไปไกล
ถึงแม้จะมีพาหนะเรือและรถ
ก็ไม่มีใครปรารถนาจะขับขี่
ถึงแม้จะมีเกราะและอาวุธ
ก็ไม่มีโอกาสจะใช้
ให้กลับไปใช้การจดจำเรื่องราว
ด้วยการผูกเงื่อนแทนการเขียนหนังสือ
ให้เขานึกว่าอาหารพื้น ๆ นั้นโอชะ
เสื้อผ้าอันสามัญนั้นสวยงาม
บ้านเรือนธรรมดานั้นสุขสบาย
ประเพณีวิถีชีวิตนั้นน่าชื่นชม
ในระหว่างเพื่อนบ้านต่างเอาใจใส่ซึ่งกันและกัน
จนอาจได้ยินเสียงไก่ขันสุนัขเห่าจากข้างบ้าน
และตราบจนวันสุดท้ายของชีวิต
จะไม่มีใครได้เคยออกไปนอกประเทศของตนเลย
ฝันเถิด...สักวันฝันคงเป็นจริง
อยากฝันอีกมาก...แต่กลัวฝันสลาย...
คุณล่ะฝันอยากให้ประเทศเราเป็นอย่างไร
ตื่นได้แล้ว..อย่ามัวฝันเลย...ร่วมมือกันสร้างความจริงเถิด...
อรุณสวัสดิ์ค่ะ คุณพี่คนไม่มีราก
- - ขอให้ปชช. อยู่ดีมีพอเพียง
- - ค่านิยม อนุรักษ์ วัฒนธรรม
- - ภาคภูมิใจ ในความเป็นไท
- - มีศักดิ์ศรี รัก และนับถือตนเอง
- - เห็นคุณค่าของการเรียนรู้ตลอดชีวิต
และ สำนึกรักบ้านเกิด ตอบแทนคุณแผ่นดิน ค่ะ
... ไม่ค่อย เกี่ยวกับประเทศเท่าไหร่ แต่เดี๋ยว
ปู ไปค้น กลอน ที่ปูแต่งไว้ เกี่ยวกับประเทศในฝัน นะคะ
สวัสดีค่ะพี่โก๊ะคนดี
มิมกลัวฝันสลายเหมือนพี่โก๊ะค่ะ เลยไม่กล้าฝัน เพียงแต่คิดว่าการปล่อยโลกของเราให้เป็นไปตามธรรมชาติ ปล่อยไว้ตามธรรมชาติ เพื่อไม่ให้ธรรมชาติเดิมต้องสูญเสียไป คนเราก็เหมือนกันค่ะหากเราปล่อยให้จิตใจของเราเป็นไปตามธรรมชาติ คุณความดีของเรา มันก็จะยังคงอยู่เหมือนอย่างที่มันเคยมา...
"การคลี่คลายขยายตัวของกลีบดอกไม้ เราไม่รู้หรอกว่าเมื่อใดดอกไม้ตูมดอกนั้นจะเบ่งบาน เราไม่รู้และไม่จำเป็นต้องรู้ เราไม่จำเป็นต้องวางแผนการ ดอกไม้จะบานออกในเวลาอันเหมาะสม เป็นไปอย่างเหมาะเจาะสอดคล้อง นี่คือวิถีทางของมัน "
รักษาสุขภาพให้นะคะ..คิดถึงและเป็นห่วงพี่โก๊ะเสมอค่ะ
โหลจ๋า
ฝันเถอะคนดี อย่ากลัวฝันสลาย...
สักวันฝันต้องเป็นจริง จงฝันให้บรรเจิด
เพื่อนรักยังคอยให้กำลังใจเธอเสมอ
อย่าให้จิตตกนะ จงเบิกบานกับสิ่งที่ประสบ
ฉันรู้...เธอกำลังรู้สึกอย่างไร
ฉันอยู่...เคียงข้างเธอเสมอจ้ะ
ปล. เธอออกไปอีกแล้วสินะ...
ชอบบันทึกนี้ค่ะ ขอบคุณมาก ที่อ่านแล้ว ได้พลังกลับมาเยอะ...
Thanks from my heart
Kesanee
สวัสดีค่ะ น้องคนไม่มราก
ชอบอ่านหนังสือเรื่องนี้เหมือนกันค่ะ
บางที่เราก็ต้องฝันนะคะ มันจะได้ทดแทนความเจ็บปวดที่ไม่เคยได้เป็นจริงในสังคม...จอมปลอมเช่นนี้
ฝันแล้ว ต้องออกมาค่ะ ไม่แต่ฝันอย่างเดียว
.....ดอกไม้สดชื่นยื่นให้มวลชน.....
เพลงเพราะมากค่ะ ....
ขอบคุณบันทึกดี ๆ นี้ มากมายเกินบรรยาย
ประเทศในฝัน
อยู่ในใจครับ
เจริญสุข
โหลเอ้ย
จะฝันไปถึงไหนกันเล่าเพื่อนจ๋า
โลกมันก็บูด ๆ เบี้ยว ๆ อย่างนี้แหละ ถ้าเธอเอาใจไปผูกแบบนี้ เธอจะแย่ จะหมดศรัทธา...ในความดี
มีความดี ความจริงอีกมากเลยนะ สู้หน่อย ๆ ๆ ๆ
หายหวัดหรือยังล่ะนี่...
คิดถึงเพื่อนนะ รักษาตัวด้วยจ้ะ
"การคลี่คลายขยายตัวของกลีบดอกไม้ เราไม่รู้หรอกว่าเมื่อใดดอกไม้ตูมดอกนั้นจะเบ่งบาน เราไม่รู้และไม่จำเป็นต้องรู้ เราไม่จำเป็นต้องวางแผนการ ดอกไม้จะบานออกในเวลาอันเหมาะสม เป็นไปอย่างเหมาะเจาะสอดคล้อง นี่คือวิถีทางของมัน "
ส่งภารกิจใจค่ะพี่โก๊ะคนดี ^____________^ วันนี้ขอยิ้มกว้างๆค่ะ ภูมิใจแทนคนไทยรักชาติค่ะ และเป็นกำลังใจต่อไปค่ะ..
สวัสดีค่ะ คุณ Poo
ครูมิมน้องสาวคนดี
" การคลี่คลายขยายตัวของกลีบดอกไม้ เราไม่รู้หรอกว่าเมื่อใดดอกไม้ตูมดอกนั้นจะเบ่งบาน เราไม่รู้และไม่จำเป็นต้องรู้ เราไม่จำเป็นต้องวางแผนการ ดอกไม้จะบานออกในเวลาอันเหมาะสม เป็นไปอย่างเหมาะเจาะสอดคล้อง นี่คือวิถีทางของมัน "
(^__^)
จิ๊ก-หน่อยเพื่อนรัก
"จงเป็นดั่งดวงดาวที่พราวสว่าง นำหนทางเพื่อมวลชน
เธอคือประกายไฟที่โหมกระหน่ำ ลามลุกไหม้ความทุกข์ทน" :ท่อนหนึ่งจากเพลง "เธอวันนี้"
"อยากให้เธอเป็นเทียนเล่มน้อยที่ส่องแสงสู่หนทางมืดมน
เทียนสว่างไสวอยู่ในใจผู้คนตราบจนนิรันดร" :ท่อนหนึ่งจากเพลง "เทียน"
อุ้ย..ลืมไป เพลงที่นี่บอกว่าจะเป็น "ดอกไม้"
เป็นดอกไม้ต่อไปก็ดีเช่นกันค่ะ ดอกไม้จะ "บาน" ในใจค่ะ ^_^
สวัสดีค่ะคุณใบไม้
(^__^)
สวัสดีค่ะพี่เกศนี
สวัสดีค่ะพี่ไก่
แวะมาเยี่ยมคนไม่มีรากครับ
ผมฝันว่า ประเทศไทย จะสงบสุข
ผู้คนตั้งใจทำมาหากิน
เคารพซึ่งกันและกัน
รู้หน้าที่ มีวันัย ใฝ่คุณธรรม ครับ
สวัสดีค่ะ คุณ mairee เด็กพังงา
^__^
สวัสดีตอนค่ำค่ะ