น้ำค้างน้ำคำ

ความงดงามของถ้อยคำ บริสุทธิ์แห่งจินตนาการ ไยต้องผูกพันกับฉันทลักษณ์

สวัสดีค่ะ  ผอ.  ขอบคุณค่ะ   บ้างครั้งความเป็นครูภาษาไทยก็ถูกยึดด้วยกรอบจนไม่กล้าที่จะหลุดออกไป   จึงต้องขึ้นป้ายประกาศไว้ก่อนค่ะ  ขอบคุณสำหรับกำลังใจค่ะ

บางครั้ง......การใช้คำนอกกฎเกณฑ์ก็สื่อความรู้สึกได้สวยงามกว่านะคะ.....

แวะมาเยี่ยมชมค่ะ

ขอบคุณค่ะกิ่งไผ่ที่แวะมาเยี่ยมชม

มาเจอบล็อกนี้โดยบังเอิญค่ะ ขอมีส่วนร่วมด้วยคนค่ะ

น้ำค้างน้อยฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ

น้ำค้าง...มิปรารถนาลาลับพรากจากจร

ด้วยแรงล้าอ่อน...เพียงน้ำค้างฤๅจะต้านทานไหว

น้ำค้าง...ใช่จะลาลับเลยจากไกล

น้ำค้างหยดลงที่ใด...ฝังตรึงรอยไว้ชั่วนิจนิรันดร์

น้ำคำ...ท่ามกลางน้ำค้างพราย

แม้นแม่นมั่นมิหน่ายคงไม่มลายแปรผัน

น้ำค้างมิเทียบน้ำคำจำนรรจ์

กลั่นด้วยใจเสกสรร...แสงตะวันก็ไม่อาจพรากไป

พระพุทธเจ้าท่านเปรียบชีวิตไว้เหมือนกับน้ำค้างคือหล่นลงแล้วเลือนหาย บางทีก็เปรียบเหมือนโคที่เขาจะนำไปสู่ที่ฆ่า บางทีก็เปรียบเหมือนชิ้นเนื้อนาบไฟ ครูช่วยแต่งอุปมาชีวิตในลักษณะนี่ด้วย โดยความหมายก็คือเวลาชีวิตนี้น้อยนัก ไม่ควรประมาท ขออนุโมทนา