สองมือแม่
สองมือแม่นี้ที่เหี่ยวย่น ผ่านเลี้ยงลูกหลายคนจนสมหวัง
ทั้งโอบอุ้มกอดเกี่ยวเหนี่ยวรั้ง ปลุกปลอบปึงปังมาเนิ่นนาน
หว่านข้าวทำนาท้าแดดฝน เหงื่อไหลท่วมท้นบนสังขาร
ตำข้าวผ่าฟืนฝืนทรมาน สองมือแม่ผ่านจนด้านชา
หาบหามหิ้วหอบกอบเก็บ สองมือแม่เจ็บมิบ่นว่า
หวังเวียนเปลี่ยนเห็นเป็นเงินตรา แลกหาอาหารผ่านลูกตน
สองมือแม่นี้ที่เหี่ยวแห้ง เคยมากเรี่ยวมากแรงแต่งพืชผล
ทำสวนไร่นามามากล้น มิเคยทำนาบนหลังคนสักครั้งเดียว
ทำนาทำไร่และทำสวน ทำมาจนจวนหมดแรงเรี่ยว
คำยากจนข้นแค้นแน่นนักเทียว เกาะเกี่ยวมือแม่เกินแก้คลาย
สองมือแม่นี้ที่สร้างลูก ชี้ทางที่ถูกก่อนลูกสาย
ชี้นั่นชี้โน่นอยู่วุ่นวาย หวังลูกสุขสบายมิหลงทาง
"การศึกษาก็ไม่มีแม่นี้น่ะ" แม่หรือจะชี้ชัดลูกขัดขวาง
"อาบน้ำร้อนก่อนเจ้านะนวลนาง" ลูกจึงวางไว้ใจในสองมือ
สองมือแม่กรำแดดแปดสิบห้า ความชะแร่แก่ชรามายึดถือ
ความเชื่องช้าล้าเมื่อยเฉื่อยฉุดยื้อ แพ้ความดื้อแข็งแกร่งแรงใจเธอ
ตื่นหุงข้าวใส่บาตรไม่ขาดพร่อง ร่วมฉลองงานบุญวุ่นเสมอ
ผักสวนครัวหลายหลากมากจริงเออ! ความสุขเอ่อแม่มากภาคภูมิใจ
นี่ดอกแคนั่นคะน้าแม่หาฝาก เงาะหวานกรอบมากมากฝากเพื่อนไหม
ถั่วฝักยาวพริกแดงลูกแบ่งไป กล้วยหอมทองผลใหญ่แม่ยกมา
สองมือแม่นี้ที่เหี่ยวย่น รอลูกลูกทุกคนกลับมาหา
มิต้องหรอกดอกมะลิมีราคา เพียงลูกคว้า "สองมือแม่"แหมชื่นทรวง
รักลูก
ขออนุญาตคัดลอกร้อยกรองบทนี้ไว้ดู ชอบมากๆ
ทำให้คิดถึงแม่
หนุ่ย
สวัสดีค่ะครูเพชรคนรักลูกค่ะ
สวัสดีค่ะคุณจงรักษ์ ด้วยความยินดีค่ะ
ครูภาทิพเองจะนไปปรินท์ใส่กรอบมอบให้แม่ในวันแม่ค่ะ
ขอบคุณทุกท่านที่แวะมาอ่านค่ะ
รักของแม่ ยิ่งใหญ่ ในโลกหล้า
ประดุจฟ้า พสุธา หาใดเหมือน
รักของแม่ รักแท้ ไม่แชเชือน
แม่ย้ำเตือน สอนสั่ง ดั่งแม่พระ
สวัสดีค่ะ คุณ พิชิต อินทวรรณ์ ขอบคุณที่มาร่วมแจมค่ะ
กลอนอันนี้เป็นกลอนประเภทอะไรหรอค่ะ