อีม่านคอซาลี สอนลูก (คำเตือนตอนที่สอง)

คำเตือนที่สองรูปแบบไหนที่เหมาะสมสำหรับการรับฟังคำตักเตือน? โอ้ลูกรักของฉัน จริงๆ แล้ว การตักเตือนใครสักคนนั้น เป็นเรื่องง่ายดายเหลือเกิน แต่การรับฟังคำตักเตือนนั้น ถือเป็นเรื่องที่ยากลำบากยิ่ง เพราะทุกๆ คำตักเตือนจะเต็มไปด้วยความขมขื่นแก่ผู้ที่ประพฤติปฏิบัติตามอารมณ์ เนื่องจากอารมณ์ใฝ่ต่ำของมนุษย์นั้น ปรารถนาและชื่นชอบในสิ่งที่อัลลอฮฺทรงห้าม อะไรจะเกิดขึ้นกับผู้ซึ่งแสวงหาความรู้วิชาความรู้ และขวนขวายเพื่อให้ได้รับเกียรติยศและสะสมความสะดวกสบายในโลกนี้ เนื่องจากคนประเภทนี้คิดอยู่เสมอว่า การมีวิชาความรู้นั้น เพียงพอที่จะทำให้เขาปลอดภัยและมีเกียรติในสายตาของมนุษย์ แต่เขามิได้ปฏิบัติตามความรู้ที่ได้รับมา บุคคลเหล่านี้กำลังคิดเหมือนนักปรัชญา เขาไม่รู้หรือว่า ผู้ที่มีความรู้แต่ไม่ปฏิบัตินั้น จะถูกสอบสวนด้วยคำถามที่หนักยิ่งกว่าคนที่ไม่รู้อะไรเลยในวันกียามะห์ ดังที่ได้ระบุไว้ในฮาดิษของท่านรอซูล  ว่า      ” ” أَشَــدُّالنـَاسِعَـذَابـًايَـْومَالْقِيـَامَـةِعـَالِـمٌلايَنْفَعُـهُاللهُبِعِلْـمِهِ ความว่า “ผู้ที่ได้รับโทษทันอันแสนสาหัสในวันกียามะห์นั้น คือผู้ซึ่งมีความรู้ที่อัลลอฮฺมิทรงให้ความรู้นั้นเป็นประโยชน์สำหรับเขา” และมีรายงานจากท่านอีหม่าม อัลญานีด อัลบักดาดี  قدساللهسرهว่าแท้จริงชายคนหนึ่งฝันเห็นท่านหลังจากที่ท่านเสียชีวิต ชายคนนี้ถามท่านอีหม่ามว่า “ท่านเป็นอย่างไรบ้าง โอ้ อาบุลกอเซ็ม (อีหม่ามอัลญานิด อัลบักดาดี) แล้วท่านอีหม่ามอัลญานิด อัลบักดาดีตอบว่า “แท้จริงวิชาความรู้ภายนอกได้หายไป และวิชาความรู้ภายในก็หายไปเช่นกัน และไม่มีอะไรที่เป็นประโยชน์นอกจากหลายๆ รอกาอะฮ์ที่พวกเราได้ปฏิบัติในยามค่ำคืน”