หลังจากออกเดินทางจากเชียงใหม่มาตั้งแต่เวลา ๐๙.๐๐ น. กว่าจะถึงบ้านเพื่อน ณ ตำบลทุ่งยาว อำเภอปาย ที่จะมีงานแห่งความรักเกิดขึ้นอีกวัน ก็ราว ๆ ๕ โมงเย็นกว่า ๆ เรียกว่า แวะข้างทางกันเป็นอาชีพ อิ อิ

และกว่าจะเข้าบ้านถูกก็ขี่รถกลับไปกลับมา ๒ รอบ อยู่ไม่ไกลจากถนนใหญ่ แต่เป็นถนนย่อย ทางซ้ายเข้าไปเท่านั้นเองครับ เราเลยไม่เห็นบ้านที่จะมีงานแต่งแห่งความรัก

 

 

จำได้ว่า คุณเอกได้ออกมาต้อนรับทั้ง ๆ ที่กำลังยุ่ง ๆ กับการเตรียมงาน บ้านคุณเอกจะมีลานสนามหญ้าหน้าบ้าน เปิง (เหมาะสม) กับการจัดงานมาก แถมในบ้านก็โล่ง ไม่มีเสามาบัง รับคนได้ ๕๐ คนขึ้นไป ว่าไปคล้าย ๆ ศาลาประชาคม นะเนี่ย 555

คุณเอกได้น้ำเย็น ๆ เค้กวันเกิดที่อยู่ในตู้เย็นมาให้ชิม ได้พบ น้องกัน ว่าที่เจ้าสาวตัวจริง น่ารักมาก เฮฮา อารมณ์ดี

บรรยากาศมืดเร็วมาก คุณเอกพาผมกับเพื่อนเอาของไปเก็บ ณ ที่พักก่อน แล้วเดี๋ยวจะพาไปที่ถนนคนเดิน ที่เทศบาลเมืองปาย

 

 

เราจอดรถและเดินเข้าถนนคนเดิน ... ผมเดินตามหลังสุด ก็ทำหน้าที่บันทึกภาพอย่างเดียว

 

 

ร้านแรกที่บันทึกไว้ คือ ร้านมิตรไทย (๒๕๔๐) ที่ลงในหนังสือท่องเที่ยวปายทุกเล่ม

 

 

แต่ที่แปลกใจ คือ มันมี พ.ศ. กำกับด้วย แสดงว่ามันมีหลายร้าน ร้านปลอม ร้านจริง หรือว่า เป็นสิ่งที่ให้ความนิยมกันที่ร้านค้าในเมืองปาย เพราะเท่าที่ผมดู หลายร้านก็มี พ.ศ.กำกับ

คงไม่ได้บอกเป็นนัย ๆ ว่า ชั้นเก่ากว่าแก แกอ่อนกว่าชั้น ประมาณนั้นนะ แต่นักท่องเที่ยวที่ไม่ละเมียดดูจะไม่สนใจเท่าไหร่ เพราะจะซื้อของฝากท่าเดียว

 

 

 

ร้านนี้เค้าไม่ให้ถ่ายภายในร้าน ถ่ายป้ายคลาสสิคนี่ก็แล้วกัน ... ดู ๆ มี ร.ศ. ด้วย

 

 

 

"ร้านยา" ยัง "สบายดี" แล้วคนปายจะไม่ "สบายดี" บ้างหรือนี่ โอ้ ! นี่หรือเมืองพุทธ อิ อิ

 

 

 

ในระหว่างนี้ เพื่อนผมไปสระผม คุณเอกจะต้องมารับของหวานที่สั่งไว้จากเชียงใหม่ ที่ขนส่ง (อาเขต) ปาย ... ดูแล้วไม่เห็นมี แต่ไม่เป็นไร เพราะน้องแม่งานอีกคนมาดูแทนพอดี

 

 

 

นั่งอยู่ตรงอาเขต มองผ่านช่องว่างระหว่างรถบัส เห็นป้ายชื่อร้านนี้ "ร้านกาแฟ ปาย"

 

 

 

ร้านนี้ ด่าคนเดินแน่ ๆ อิ อิ "ร้านควายเมิน (เจ้าเก่า)" ... ควายยังเมิน แล้วคนควรจะสนใจไหมเนี่ย

 

 

 

คุณเอก ... ซื้อย่ามผ้าเมืองให้กับน้องตูมตาม ผู้ซึ่งเป็นแม่งานให้กับงานนี้อย่างเต็มที่และเต็มใจ

 

 

 

โคมไฟด้ายสี ... เห็นตั้งแต่เชียงใหม่ จนมาเห็นที่นี่อีกรอบ

 

 

 

ถนนคนเดินเป็นถนนที่ขายของกันด้วยความคิด โดยเฉพาะการสกรีนเสื้อด้วยข้อความที่น่าสนใจ เช่น "อยู่ปาย 11 = อยู่ปายวันวัน"

 

มีที่จำได้อีก ...

"ปายหนาวมาก แต่ที่อื่นกูไม่รู้"

"มาปาย กับผัวเพื่อน"

ฯลฯ

หากถ่ายเป็น Collection ท่าจะดี อิ อิ

ว่าไปนี่คือ จุดขาย (ของที่ระลึก) ของปายเลยล่ะ

 

 

ระหว่างรอเพื่อนซื้อของ เหลือบไปเห็นคนมุงอะไรกันเยอะแยะ ...

 

 

เงินเป็นกอง มีทั้งเหรียญและแบงค์ ...

 

นี่ไง ... เค้าเลือกใช้วัฒนธรรมฝรั่ง แต่งตัวสีเจ็บ ๆ ทาสีขาวที่ร่างกาย ยืนตัวแข็ง นิ่ง ๆ ไม่ไหวติงให้นักท่องเที่ยวมาถ่ายรูป ...

เงินบริจาคที่เราเห็น เขาเขียนป้ายว่า "เพื่อการกุศลให้โรงเรียนฯ" ประมาณนี้ครับ

ขออนุโมทนาบุญเน้อ น้อง ;)

 

ว่าแต่ นี่หากน้องปวดท้องฉี่ น้องจะทำไงอ่ะ ???

 

 

รวมฮิตกันเลยป้ายนี้ ... ยังไง ๆ ก็ เท่ากับ ปาย ;)

 

"อ๊วก + หลับ + กับแกล้ม + แสตมป์ + แอมป์ + แหม่ม + คิง + แม่ปิง + บางสิ่ง + ผู้หญิง + ผู้ชาย + แม่น้ำ + ภูเขา + ซาลาเปา + เมาเหล้า + โรตี + ข้าวซอย + ข้าวปุก + ส้มตำ + หมู่บ้าน + วัด + จักรยาน + ขึ้นคาน + สุสาน + โรงพยาบาล + รำคาญ + วันวาน + สังขาร = ปาย"

 

นี่หากเกิดกระดานยาวกว่านี้ ไม่ยาวเท่าถนนคนเดินเลยหรือนี่ ;)

 

 

เดินกลับมาถึงสี่แยกนี้ ..

 

 

และก็เป็น Meeting Point (จุดนัดพบ) ของใครอ่ะ ???

 

 

 

คุณเอกคงเห็นว่า พวกเราอาจจะหิว แต่จริง ๆ แล้วคุณเอกคงหิว อิ อิ

พามาทานผัดไทยกุ้งสดเจ้าอร่อย (คุณเอกบอกมา)

ผมไม่ขัดศรัทธา ว่ามา จึงสั่งตาม ...

 

 

 

น้ำดื่มแอ่วปาย ณ ปาย ก็ร้านนี้แหละครับ ;)...

 

เมื่อจัดการเสร็จแล้ว เราแวะเซเว่นเพื่อซื้อของกินยามค่ำคืนหน่อย

ผมซื้อยาแก้เมารถ "อ๊วก + หลับ เดี๋ยวกลับไม่ได้" 1 แพ็ค ซื้อรอแต่วันเลย

 

 

กลับมาถึงบ้านก็เห็นน้อง ๆ เตรียมงานกันอย่างขะมักขเม้น

 

 

 

 

เออ คือว่า ... ขะมักขเม้นตรงไหนเนี่ย 555

 

 

 

อืมม ต้องภาพนี้ ...

 

น่า "รักจัง" ... อิ อิ

 

 

นั่งเสวนากับคุณเอกได้สักชั่วโมง ต้องรีบกลับไปดู "วายุภัคมนตรา" จึงทำเป็นขอตัวพักผ่อนก่อน อิ อิ

 

"พรุ่งนี้เริ่มงานสืบชะตาแบบดั้งเดิม ตั้งแต่ ๐๗.๐๐ น.นะครับ อาจารย์วัส" คุณเอกตะโกนไล่หลังมา

"อ๋อ ครับ" ผมตอบ แต่ในใจคิดว่า ถ้าผมตื่น ;)

 

โปรดติดตามการตามหาความรักของชายหญิงคู่หนึ่งในบันทึกต่อไปครับ

 

บุญรักษา ทุกท่าน ;)