ทั้งความจำและการลืมต่างก็มีประโยชน์มหาศาลกับคนเราครับหากมันอยู่ถูกที่ถูกทางของมัน แต่หากมันไม่เป็นไปตามที่ต้องการก็จะเกิดผลอย่างหัวข้อกระทู้นี้นะครับ

แต่หากคนเราจำอะไรไปได้เสียหมดที่พบเห็น รับรู้ทั้งวันหรือจำอะไรไม่ได้เลย(ลืมหมด)ทั้งวันก็ยุ่งเหมือนกันนะครับ

• อารมณ์มีผลมากต่อการจำ การเป็นคนเจ้าอารมณ์ จะทำให้มีแต่ขยะในสมอง
• จำฝังใจ
• การไม่เจ้าคิดเจ้าแค้น น่าจะมีผลต่อลักษณะนิสัยต่อไปในอนาคต  

ขอบคุณสำหรับเงื่อนไข ที่ทำให้เกิดการคิดครับ

• สวัสดีอีกครั้งค่ะ
• เรื่องนี้พูดกับนักศึกษาบ่อย ๆ ค่ะ  เพราะเรื่องเรียนจำไม่ได้
• สมองคนเราสั่งการให้เราต้องลืม และย้ำบ่อย ๆ ว่าต้องลืม ต้องลืม และก็คิดเรื่องที่ต้องลืม ย้ำไปย้ำมาว่าต้องลืม ก็เล่น save as สิ่งที่ต้องลืมตั้งหลายครั้ง แล้วจะลืมได้อย่างไร
• เรื่องที่อยากจำแต่กลับจำไม่ได้ อิ อิ ก็เราดันบอกตัวเองว่าจำนะ แล้วก็ปล่อยเลยไป ลืมsave ไม่ได้กลับมาทวนย้ำ จะจำได้อย่างไรค่ะฮ่าๆๆๆ

หากเป็นคนคิดมากกับคำพูดของคนอื่นๆ จนต้องทุกข์ใจเศร้าใจ  อาจเป็นเพราะกรรมข้อวาจา ที่ชอบไปพูดให้คนอื่นรู้สึกผิดมากๆ กระแนะกระแหนทิ่มแทงใจ  

การลดละคำพูดและวาจาพวกนี้ลง จะเป็นการลดขยะในใจในสมองเราด้วยครับ จิตที่ทำหน้าที่ในการสั่งสม ก็จะมีขยะให้สั่งสมน้อยลงด้วยครับ

โอ้...เรื่องจิต เรื่องกรรม เป็นผลของการกระทำแบบวิทยาศาสตร์แท้ๆเลยครับ

• จิตไม่เหมือนข้อสอบ สอบแล้วไม่ลืม :)
• สอบผ่านหรือสอบตก ต้องซ้ำชั้น.?

ขอบคุณสำหรับเงื่อนไข ที่ทำให้ได้ออกกำลังสมองครับ

ธรรมชาติของจิตนั้นไซร้ เสมือนน้ำที่ชอบไหลลงที่ต่ำหากผู้ใดไม่ประคับประคองให้ดี จิตก็อาจจะตกลงสู่ที่ต่ำ

แม้ยามเราหลับจิตก็รับรู้เรื่องเศร้าเป็นอาจิน เราไม่ได้จำเพราะว่าเพิ่งจำ เราจำเพราะจิตได้จำเป็นอาจิน แค่ได้ยินเป็นการกระตุ้นเท่านั้นเอง

ดั้งนั้นจึงต้องหมั่นฝึกจิต ออกกำลังจิต ตั้ง"สติ"อยู่ร่ำไป -_-"