“โกรธเขา...ด่าเขา ก็เท่ากับประจารตัวเอง...เพราะสิ่งเหล่านี้ เป็นเสมือนกระจกเงาบานใหญ่ ที่สะท้อนมาสู่ตัวตน...แห่งเรา”

“จิตวิทยาให้คำปรึกษา” เป็นศาสตร์แห่งความละเอียดอ่อน เพราะเกี่ยวโยงกับเรื่องของจิตใจ และจิตใจที่เปราะบางนี่เอง!! ง่ายต่อการเกิด “ทุกข์” 
     ด้วยจิตสำนึก จากเกร็ดประสบการณ์ที่ผ่านพ้น บวกกับการปฏิบัติให้เห็น อีกทั้งการเพียรพยามสอนของใครบางคน ที่กล่าวเสมอว่า “คิดด้านบวก มองด้านดี เพราะอีกไม่กี่ปีเราก็ต้องตายจากกัน” ดังนั้น ชีวิตที่เหลือจงยิ้ม และหัวเราะด้วยกันให้มากขึ้น เพราะเมื่อหักล้างกับความทุกข์ที่ผ่านมา ส่วนที่เหลือคือ “กำไร...ชีวิต” หรือที่เราเรียกว่า “ความสุข” นั่นเอง นี่คือวิธีคิดของนักบัญชี!!
     ส่วน “ความโกรธ” ที่ก่อเกิดทุกข์นั้น ให้นึกถึงคำนี้เสมอว่า “โกรธเขา...ด่าเขา ก็เท่ากับประจารตัวเอง...เพราะสิ่งเหล่านี้ เป็นเสมือนกระจกเงาบานใหญ่ ที่สะท้อนมาสู่ตัวตน...แห่งเรา” นั่นก็เท่ากับว่าเราได้เปิดรับความทุกข์เข้ามาสู่ตนแล้ว
     ขณะเดียวกัน การที่เราเปิดรับ...ความทุกข์ จากผู้ที่กำลังเผชิญทุกข์ เป็นสิ่งสมควรยิ่ง เท่ากับเราได้ช่วยแบ่งเบาความทุกข์จากเขาเหล่านั้นให้เบาบางลง เพราะอย่างน้อยการเปิดโสตประสาทรับฟังอย่างตั้งใจและเข้าใจ ก็เป็นหนทางหนึ่งในการคลายทุกข์ บางครั้งการได้ระบายสิ่งที่อัดอั้นอยู่ข้างในออกบ้าง ก็เท่ากับได้ปลดปล่อยของเสียออกจากร่างกาย
     เราในฐานะผู้เปิดรับ...แบ่งเบา “ทุกข์” เมื่อรับแล้วก็อย่าเก็บมาเป็นอารมณ์...ปล่อยทิ้งไว้ตรงนั้นเสีย