ศิษย์และคุรุ

ศิษย์ผู้หนึ่งซึ่งมีศรัทธาในอำนาจอันไม่มีที่สิ้นสุดของคุรุ ได้เดินข้ามแม่น้ำได้เพียงการเปล่งชื่อของคุรุเท่านั้น...

คุรุเห็นเช่นนั้นก็คิดอยู่ในใจคนเดียวว่า "อืม์, แม้ในชื่อของเราก็มีอำนาจเช่นนั้นด้วยหรือ ? แล้วเราก็คงจะต้องเป็นคนสำคัญและมีอำนาจมากทีเดียวโดยไม่ต้องสงสัย ! "

วันต่อมาคุรุผู้นั้นก็พยายามเดินข้ามแม่น้ำโดยการเปล่งวาจาว่า "ข้าพเจ้า ข้าพเจ้า ข้าพเจ้า" แต่ในไม่ช้า เขาก็ถลำลึกลงไปในน้ำ แล้วเขาก็จมน้ำตาย

ศรัทธาอาจทำให้เกิดอภินิหารได้ แต่ความถือตัวว่าสามารถหรือความอวดดีนั้นเป็นความตายของคน

จาก... บ่อเกิดลัทธิประเพณีอินเดีย เล่ม ๓ ... (หน้า ๙๓) ...โดย จำนงค์ ทองประเสริฐ แปลจาก Sources of Indian Tradition ... ราชบัณฑิตยสถาน พิมพ์ครั้งแรก ๒๕๑๓