เราได้เห็นฝีไม้ลายมือในการถ่ายภาพเมฆ & ท้องฟ้า

ของคุณกฤษกร (จ๋อ) บรรณาธิการนิตยสาร ฅ.ฅน กันไปแล้ว

เช่นในบันทึก 109 : เมฆที่คลองสรรพสามิต & 108 : ไฟไหม้สวรรค์

 



คุณจ๋อจึงได้กรุณาฝากเทคนิคเล็กๆ น้อยๆ ในการถ่ายภาพเมฆเอาไว้ให้

ในบันทึก เมฆสีรุ้ง & ท้องฟ้า ฝีมือคุณกฤษกร ชุด 1 ข้อคิดเห็นที่ 11 ดังนี้ครับ


(หมายเหตุ : ผมเติมตัวเลขข้อเข้าไปเอง เพื่อให้อ้างอิงง่ายขึ้น ไม่ได้หมายถึงลำดับความสำคัญแต่อย่างใด) 

 

ตอนผมถ่ายรูปเมฆ ผมมีวิธีอย่างนี้ครับ

1) ใช้ เอฟ สต็อป ค่อนข้างแคบ (ตั้ง f8 ในกล้องคอมแพ็กต์เลยแล้วดีเอง แต่ชัตเตอร์สปีด ควรจะสูงพอ!! )

2) ถ้าเป็น dSLR ลองใช้ C-PL หันหลังให้ดวงอาทิตย์ถ่าย ฟ้าจะเข้ม เมฆจะเด่นขึ้น (ถ้ายังให้หมุนหาดู) ในอุณหภูมิแสงกลางวัน ใช้กับแสงตอนใกล้พลบไม่ได้ผล

3) เครื่องวัดแสงกล้องอัตโนมัติมีแนวโน้มจะเกลี่ยแสงรวมทั้งหมดเข้ามา บางทีทำให้แสงสี หรือ เมฆจางกว่าที่เห็น ลองชดเชยแสงให้อันเดอร์ สัก 2/3 หรือ 1 สตอป

4) ถ้าเลือกได้ ขาตั้งกล้องก็จำเป็น โดยเฉพาะในแสงเย็น หรือเช้า จะทำให้เลือกเอฟ สต็อป ที่เหมาะดีพอ

5) ถ้าเมฆมีหยึกหยักน้อย กล้องมักหาโฟกัสพลาด ลองขยับจุดโฟกัสไปหาตำแหน่งที่มีความแตกต่างในภาพมากที่สุด เช่น ก้อนเมฆที่เป็นสัน มีขอบ

6) แมนนวล โฟกัส ไปที่อินฟินิ้ตี้ ก็พอช่วยได้ ในกรณีคนแก่สายตาเริ่มยาว (แบบผม)แต่อาจมีปัญหาหากใช้ช่วงความยาวโฟกัสกลางๆ ถึงเทเล

7) ภาพเมฆสวยๆ ที่เห็นจากนิตยสารต่างประเทศ ไม่ได้เกิดจากการเห็นแล้วกดส่งๆ ไป แต่คนถ่ายมักคิดก่อนแล้วพยายามถ่ายทอดให้ได้เหมือนที่ตาเห็น (แค่นี้ก็ยากแล้ว แค่ถ่าย iriastion ให้เข้มๆ เห็นชัดๆ ก็ต้องใช้ประสบการณ์พอดูแล้วครับ)



เอามะพร้าวมาขายสวนสามพรานเท่านี้ครับ

จ๋อ

 

ไว้รอคุณจ๋อ & ผู้รู้ท่านอื่นๆ มาช่วยกันเติมเต็มอีกที


ขอบคุณคุณจ๋อมากครับ

^__^