คอลัมน์; จดหมายจากเพื่อนครู (เข้าอ่านที่นี่) เข้าสู่หน้าสารบัญ "โยคะสารัตถะ ฉ.มีนาคม 2552"

บทความนี้เป็นส่วนหนึ่งของงานฐานข้อมูล  เว็บศูนย์รวม "สถาบันโยคะวิชาการ" (เข้าสู่หน้าเว็บไซด์ที่นี่ค่ะ)

... น้ำหวาน....

รุ่งลาวัลย์ สมานชาติ 
(เข้าอ่านบทความรวมของนักเขียนที่นี่ค่ะ)
อ้างอิงข้อมูลจาก ; โยคะสารัตถะ ฉบับเดือนมีนาคม ๒๕๒๒

"น้ำหวานอย่าเดินเล่นไกลนะลูก"

เสียงแม่เตือนหวานอีกแล้ว ระยะนี้แม่เป็นห่วงเป็นใย น้ำหวานเป็นพิเศษ ทำให้น้ำหวานอบอุ่นและเบื่อหน่ายในขณะเดียวกัน จิตใจของน้ำหวานสับสนไปหมด เกิดความลังเลสงสัย ตามสภาวะจิตใจของวัยแรกแย้ม แต่น้ำหวานก็มิได้ดื้อรั้น ยังคงประพฤติปฏิบัติอยู่ในโอวาทของแม่ด้วยดีเสมอมา..

น้ำหวานเดินพลางคิดคำนึง ขณะนี้น้ำหวานเข้าสู่วัยรุ่นแล้วสินะ และในระแวดนี้จะหาใครน่ารักน่าเอ็นดูเท่าน้ำหวานเป็นไม่มี ใช่ว่าน้ำหวานจะยกยอปอปั้นตนเอง แต่คำพูดนี้น้ำหวานได้ยินมาจากป้าน้อยผู้มีพระคุณของครอบครัวเรา เอ่ยขึ้นบ่อยๆ รวมทั้งคอยตักเตือนให้แม่คอยระแวด ระวังลูกสาวของตนเอง เพราะช่วงนี้ หนุ่มๆ ทั้งหนุ่มน้อย,หนุ่มใหญ่ ต่างก็แวะเวียนมาในเขตบ้านเรามากมายเหลือเกิน

ละแวกบ้านของน้ำหวานนั้นมีแต่ผู้คนจิตใจดีงามทั้งนั้น ทำให้น้ำหวานสงสัยเป็นกำลังว่า ทำไมชีวิตน้อยๆ ของน้ำหวานจึงมาเติบโตที่นี่ได้... แม่เล่าให้ฟังอย่างไม่ปะติดปะต่อนักว่า ตัวแม่นั้นพเนจรพลัดจากบ้านเรือนที่เคยอยู่เพราะความแร้นแค้นมาพบรักกับพ่อ แล้วสร้างครอบครัวกันที่นี่ ถึงเดี๋ยวนี้ชีวิตยังคงลำบากยากจนอยู่ เพราะเหตุที่พ่อคงความเป็นนักเดินทางตลอดมา แม่ต้องลำบากเลี้ยงลูกตามลำพังเรื่อยมา พี่ๆของน้ำหวานต่างก็แยกย้ายจากน้ำหวานไป แม่บอกว่า มันเป็นไปตามวาระ แม่มักจะสอนให้ลูกๆ จดจำผู้มีพระคุณ ไม่ให้อกตัญญู ให้ตอบแทนคุณของท่านเหล่านั้นตามกำลัง ตามฐานะของเราเสมอ ไม่ให้มักใหญ่ใฝ่สูง ทำอะไรเกินฐานะ แม่พร่ำสอนพร่ำเตือน โดยเฉพาะน้ำหวานสาวน้อยของแม่ซึ่งอีกไม่นานก็ต้องจากอกแม่ไป...

น้ำหวานได้แต่ภาวนาให้วันนั้นมาถึงช้าที่สุด เพราะน้ำหวานยังขอบซุกอกอันอบอุ่นของแม่... ถิ่นนี้ถึงจะอยู่กลางกรุงแต่ก็ร่มรื่นด้วยต้นไม้น้อยใหญ่ โดยเฉพาะสวนของป้าน้อย น้ำหวานชอบที่สุด ชอบกลิ่นพันธุ์ไม้หอมต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นดงดอกแก้ว,เฟื่องฟ้าหรือถ้วยทองที่สูงเสียจนน้ำหวานต้องแหวนคอมองด้วยความชื่นชม ไหนจะบัวงามดอกน้อยที่ลอยคอในอ่างทรงสูง แม้กระทั่งดงกล้วยที่เบียดเสียดชูความอวบอิ่มของลำต้น น้ำหวานชอบที่จะแอบอิงรับความสดชื่นเย็นฉ่ำจากลำต้น น้ำหวานพกพาความสุขสดชื่นกลับไปทุกครั้งที่ได้เข้ามา.... ป้าน้อยก็ไม่ได้ตำหนิติเตียนน้ำหวาน จะยิ้มอย่างใจดีเสมอ ที่ได้เห็นหน้าน้ำหวานพร้อมกับกำชับว่า "อย่าซนนะ" เพื่อนๆ ของป้าน้อยก็มักจะหยิบยื่นขนมอร่อยๆ ให้น้ำหวานเสมอ.. น้ำหวานชอบนั่งฟัง ลุงๆป้าๆ ทั้งหลายเค้าคุยกันในสิ่งที่เค้าเรียกกันว่า ธรรมะ โดยเขาบอกว่ามันก็คือ ธรรมชาติของสรรพสิ่ง ที่เป็นไปตามเหตุและผล สมองน้อยนิดของน้ำหวานจดจำได้บ้าง ไม่ได้บ้างแต่น้ำหวานก็ชอบที่จะเข้ามาร่วมรับฟัง..

วันนี้ เค้ามารวมกันอีกแล้ว น้ำหวานขอฟังเงียบๆ ใต้ร่มเฟื่องฟ้าก็แล้วกัน..

เพื่อนป้าน้อย
"ความพยายามอยู่ที่ไหน ความพยายามอยู่ที่นั่น ความสำเร็จก็จะตามมา"
"ความพยายามอยู่ที่ไหน ความเบื่อหน่ายอยู่ที่นั่น ความล้มเหลวก็จะตามมา"

ป้าน้อย " เธอไปฟังมาจากที่ไหน เป็นคำซ้อนคำที่ตรงใจจริงๆ"

เพื่อนป้าน้อย "ครูเค้าเตือนมาคงจะเห็นเราท้อแท้มาก ครูบอกว่าเป็นคำสอนที่ย้อนศรวัยรุ่น"

ป้าน้อย "ความพยายามอยู่ที่ไหน ความพยายามอยู่ที่นั่น ความไม่ประมาทพึงกำกับอยู่ด้วย ความพยายามนั้นจึงจะเรียกว่าสัมมาทิฐิ แต่ถ้าหากความพยายามอยู่ที่ไหน ความตะเกียกตะกายอยู่ที่นั่นหรือการพยายามอย่างขาดสติ ตกอยู่ในความประมาท ความล้มลุกคลุกคลานก็จะตามมา นับได้ว่าเป็นมิจฉาทิฐิ ที่เข้ามาครอบงำ หลักการนี้ใช้ได้ทั้งการทำงาน,การดำเนินชีวิต หรือแม้แต่การฝึกอาสนะของโยคะ"

เพื่อนป้า "น้ำหวานแอบเข้ามาอีกแล้ว น่าเอ็นดูขึ้นทุกวัน"

ป้าน้อย "นั่นสิ.. ฉันเองก็พยายามระแวดระวังอยู่เสมอ ไม่รู้ว่าจะช่วยได้นานแค่ไหน"

น้ำหวานเดินเลี่ยงออกมา งงงันกับธรรมะข้อใหม่ที่ประทับตราตรึงในสมองอันน้อยนิดและคิดไปตามประสาว่า หนุ่มๆ ทั้งหลายที่มาวอแว น้ำหวานนั้น น้ำหวานไม่ประทับใจใครเลยขอแต่เขาเหล่านั้น จงมีแต่ ความพยายามอยู่ที่ไหน ความเบื่อหน่ายอยู่ที่นั่น ความล้มเหลวจงตามมาเถอะ เพื่อที่น้ำหวานจะได้พบกับหนุ่มในฝัน..

โฮ้งๆ..... แฮ่.. แฮ่... เอ๋ง เอ๋ง ๆๆๆๆๆ

ทันทีที่ได้ยินเสียงเกรียวกราว ป้าน้อยรีบออกมาพร้อมกับร้องไล่
"นังน้ำหวานเข้าบ้านไป แกนี่จริงๆ เลย เสน่ห์แรงอะไรจะปานนั้น ยังไม่เป็นสัดเสียด้วยซ้ำ ไป ไป ไอ้พวกนี้ ไปให้พ้น"

เพื่อนป้าน้อย "อย่างนี้ทุกวันเลยเหรอ"

ป้าน้อย "ฮื่อ.. ไม่รู้จะช่วยไม่ให้มันโดนข่มขื่นได้ยังไง อายุไม่กี่เดือนเท่านั้น ตัวก็เล็กๆ บางๆ แล้วแต่ละตัวที่มาจีบ ใหญ่ๆ ทั้งนั้น ฉันไม่อยากให้มีหมาโดนข่มขืนตายข้างบ้าน" 

555555555555

(Clik Logo to  เว็บศูนย์รวม สถาบันโยคะวิชาการ

ภายใต้มูลนิธิหมอชาวบ้าน

2220/101 ซอยรามคำแหง 36/1  ถนนรามคำแหง  แขวงหัวหมาก  เขตบางกะปิ  กรุงเทพฯ  10240  
โทรศัพท์  02-732-2016 - 17, โทรสาร 02-732-2811 มือถือ 081-401-7744 ; 
E-mail: yoga_thai@yahoo.com ; www.thaiyogainstitute.com