ไหนๆ วันนี้ก็เป็นวัีนที่ผู้คน...ตั้งชื่อมันว่า...วันแม่....ก็จะขอเขียนอะไรหน่อยนะคะ...จริงๆ แล้วสำหรับดิฉันแล้วทุกวัน..คือวันของแม่....

บังเอิญ ....ดิฉันบอกแล้วว่า....ดิฉันเป็นผู้หญิงที่อัลเลาะห์ให้เกิดมา้โชคดีที่สุดในโลกคนหนึ่ง และบ่อเกิดของความโชคดีอันนั้น ก็คือ การที่อัลเลาะห์ให้ดิฉันได้เกิดมาเป็นลูกของผู้หญิงคนหนึ่ง ที่ฉลาดมากๆๆ....เลี้ยงดู ทุ่มเท...สั่งสอน...ปลูกฝังวิธีคิดที่ถูกต้อง...โดยที่ำไม่น่าเชื่อว่า...เป็นความคิดของผู้หญิงคนหนึ่งที่เรียนแค่ ป.4  ดิฉ้นยอมรับโดยสดุดีเลยนะคะ ...ว่า ถึงแม้ว่าดิฉันจะเรียนจบปริญญาโท หรือปริญญาเอก..มีความเก่ง และฉลาดแค่ไหน...ดิฉันขอยอมรับว่าไม่มีวันที่จะสู้...ผู้หญิงคนนั้นได้เลย.....เธอไม่ได้เอาชนะลูกด้วยความรักเพียงอย่างเดียว...

...แต่เธอสามารถกำความคิดและหัวใจของลูกได้ด้วย....เธอเลี้ยงลูกด้วยความคิืด...บวกกับหลักศาสนา...รวมกับเหตุผล..

เธอเป็นทั้งเพื่อน...เป็นทั้งพี่...เป็นทั้งแม่...เป็นทุกสิ่งทุกอย่างให้กับลูก...ไม่เคยได้ยินคำหยาบออกมาจากปาก...ไม่เคยถือไม้เรียวตีลูก  ไม่เคยบังคับลูก...เธอใช้เพียงคำพูด ...ซึ่งผสมผสานไปด้วยวิธีคิดอย่างที่ดิฉันว่า...ทำให้พวกเรายอมรับมันโดยสดุดีทุกเรื่อง...เธอบอกว่า..เธอจำเป็นต้องใช้วิธีนี้เพราะลูกเธอทั้ง สองคน...ก็เอาเรื่องคะ....ไม่มีทางยอมรับอะไรง่ายๆ ถ้าไม่เคลียร์....Reference หรือคะ...ลูกเํธออีกคนคือน้องชายดิฉันจบวิศวโยธาคะ...

...เธอคือนิยามของคำว่า....เป็นผู้ตามที่นำตลอดคะ....เธอสามารถจะเป็นผู้นำได้อย่้างแนบเนียนมาก...เธอตออัฎสุดสุดคะ....เธอทำให้ผู้นำของเธอไม่รู้สึกว่าถูกตามเลย...และมีความภูมิใจในผู้นำของตัวเองเสมอ...ตลอดมา

สรุปแล้วเธอยังเป็นภรรยาที่น่ารักมากอีกด้วยนะคะ....เห็นไหมคะว่าเธอฉลาดจริง ๆ....และเธอคนนั้นก็คือ..มะยีสาวของดิฉันเองคะ....

อะไรก็ได้ที่มากกว่าความรักความศรัทธาทั้งหมดในโลกขอมอบให้กับมะยีสาว....

ขอให้องค์อัลเลาะห์ทรงให้อภัย...และคุ้มครองมะยีสาวทั้งดุลยาและอาคิเราะห์คะ.....

รักมะยีสาวที่สุด......ลูก.....