ตอนนี้ผู้เขียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี ที่จังหวัดนครราชสีมาแล้วครับ เมื่อวานช่วยน้องสายลมจัดกิจกรรม กิจกรรมส่วนใหญ่ที่เอามาใช้เป็นกิจกรรมกลุ่มสัมพันธ์ เช่นกิจกรรมสร้างบ้าน กิจกรรมการสะท้อนความคิดให้ผู้เข้าร่วมกิจกรรมคิดว่าตัวเองมีข้อดี อย่างไร ข้อเสียอย่างไร เพื่อนที่เรารักดีอย่างไร อาจารย์ที่สอนมีพระคุณอย่างไร และเกมที่ใช้ความสามัคคี

สิ่งที่ผู้เขียนคิดว่าสะท้อนให้เห็นความประทับใจคือการผูกข้อมือ(ทุกครั้งที่เห็นการผู้ข้อมือ ทำไมน้ำตาจะไหลทุกครั้งก็ไม่ทราบ ฮือๆๆ) การอวยพรให้พี่ๆที่จะจบการศึกษา หลายคนน้ำตาร่วง


ผู้เขียนได้พบว่านักศึกษาที่นี่เขากอดอาจารย์ด้วย เป็นภาพที่น่ารักดี ซึ่งค่อนข้างหาดูได้ยากในระดับมหาวิทยาลัย (อยากให้ทุกๆมหาวิทยาลัยมีความผูกพันแบบนี้จังเลย)


ตอนช่วงท้ายกิจกรรมน้อง DR. Kapoom และน้อง Dr. Kawao มาเยี่ยม พร้อมกับท่านอาจารย์จากพระจอมเกล้าฯ ธนบุรี คุณเด่น (หวานใจใครน่า) คาดว่าต่อไปในอนาคต ใน gotoknow ของเราจะมีเครือข่ายของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน วิทยาเขตขอนแก่น แน่นอน ขอบคุณมากครับที่เข้ามาอ่าน…

ขอบคุณท่านอาจารย์ จันทนา แก้วพิบูลย์ ท่านอาจารย์ชูสิน อินลำพูนและอาจารย์ทุกๆท่าน น้องๆทุกคน ที่ทำให้ได้เห็นบริบทการศึกษาในมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน วิทยาเขตขอนแก่น
นักศึกษาที่มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน ดูรูปที่นี่นะครับรูปมีหลายหน้า ถ้าต้องการภาพใหญ่ให้คลิกที่ภาพที่ต้องการนะครับ..จะรีบดำเนินการ copy ภาพใส่ CD ส่งไปให้ท่านอาจารย์ จันทนา แก้วพิบูลย์ครับ..(.ใครมี E-mail รบกวนส่งmail ของน้องๆมาให้ด้วยก็ดีครับ จะได้ส่งรูปแปลกๆของน้องไปให้ ฮ่าๆๆ)
สวัสดีค่ะอาจารย์
- รู้สึกว่าอาจารย์จะเดินทางไปต่อเนื่อง ช่างน่าอิจฉาการทำงานของท่าน ได้ประสบการณ์การเดินทางหากหลายจริง ๆ ค่ะ "อ่านหนังสือหมื่นเล่ม ก็ไม่เท่ากับเดินทางร้อยลี้"
- ฝากความคิดถึงท่าน ดร.กระปุ๋ม ด้วยนะค่ะ รู้สึกว่าท่านก็ไม่ค่อยจะอยู่ รพ.เท่าไหร่ เดินทางบ่อยเหมือนกันค่ะ
ไม่ได้มาดูรูปเด็กๆนะคะ แต่จะมาตามอาจารย์ขจิตว่า ตกลงเดินทางวันไหน อย่างไร และจะ BAR กันเมื่อไหร่คะ ( ความพร้อมของคน(คิว) / ความพร้อมของเครื่อง (คอม)
สวัสดีคะ
คนเรียนรู้มาก วิทยากรก็อยากให้ความรู้เต็มที่
ถึงว่า...กลับมาพี่ชายเราเลยป่วยอีกแล้ว
รักษาสุขภาพนะคะ
---^.^---
เยี่ยมเลยท่าน แตก Line ไป ทำ OD แล้ว
ถอยกลับไปดูอีกที..น้องคนที่ถือ green bag น่ะ ใครง่ะ..ภาพช๊าด !..ชัด ! กิจกรรมสร้างสายสัมพันธ์ดีค่ะ
สวัสดีค่ะ....พี่แอ๊ด...
ยอดเยี่ยมมากเลยค่ะ...ขออภัยท่านพี่จริงๆ ที่ต้องยกเลิกกะทันหัน
แต่ก็ไปทันได้ดู...ได้ซึมซับ...
และที่สำคัญ...ชื่นชม "น้องสายลม"...ผู้มีจิตอันเจริญงอกงาม
และผู้เป็นตัวอย่าง...แก่น้องในรุ่นต่อๆ ไปค่ะ...
(^_____^)
ตอนนี้เป็นวิทยากร "พัฒนาจิต"อยู่ที่ยโสธรค่ะ และ "R2R" วันพฤหัสไปประชุมคณะกรรมการเครือข่าย R2R ที่ กทม. แล้วย้อนกลับมาขอนแก่นค่ะ...
ขอบคุณค่ะ
กะปุ๋ม
มาเยี่ยม คุณขจิต
จับมือกันไว้ให้มั่นคง...นะครับ
ชมภาพแล้วชื่นใจ...
แวะมาเยี่ยมนะค่ะ ประสบการณ์ มีคุณค่ามากกว่าคำสอน
สองวันที่ผ่านมานี้จะเป็นเวลาที่หนูจะไม่ลืมแน่ค่ะ สนุกเฮฮา ผ่อนคลาย ได้คิดอะไรๆหลายๆอย่างเลยที่สำคัญที่สุดเป็นครั้งแรกที่ได้แสดงความรักที่มีต่ออาจารย์แม่ของหนูซึ่งถ้าไม่มีกิจกรรมนี้ก็คงไม่มีโอกาศ(หลังจากอยู่เป็นลูกมาได้สองปีแล้ว)กอดนี้มีค่าจริงๆค่ะขอขอบคุณอาจารย์ขจิตและพี่มะเดี่ยวจากใจจริงๆค่ะที่สานใจ สร้างใยรัก ขอบคุณมากค่ะและหวังว่าพี่ๆจะกลับมาเยี่ยมพวกเราอีกนะค่ะ
อีกหนึ่งโครงการดีๆที่สร้างสรรค์ความรัก สามัคคี และผูกพัน นำไปสู่ความมีพลังสรรค์สร้างสิ่งดีงาม ชื่นชมมากๆครับ
หนูไม่ใช่แขกหรอกค่ะ แต่เป็นลูกเสี้ยวไทยอเมริกันที่มีการกลายพันธุ์นิดๆค่ะแต่หนูไม่เก่งภาษาอังกฤษเลย(เฮ้อ...น่าอายจริง)แต่หนูชอบภาษาอังกฤษมากค่ะแต่พยายามเรียนยังไงก็ยังเหมือนเดิมสงสัยยังพยายามไม่พอแต่ก็จะสู้ๆค่ะ
มาเยี่ยม และมาอ่าน ค่ะ