สวัสดีครับ
ผมได้เข้าไปอ่านบันทึกของ อ.ขจิต จะเข้ามาอบรมบล็อก ปปช. แถวอโศก ผมนัดพี่ครูปูและ น้องก้อยจะเข้ามาช่วยอบรม นัดน้องก้อย แถวป้ายรถเมล์ รามอินทรา กิโลสี่ ไม่นานพี่ปูก็นั่งแท็กซี่มารับ
พวกเราเดินทางถึงอาคารตึกธนภูมิ ถนนเพชรบุรีตัดใหม่ อยู่ระหว่างแยกมักกะสัน กับแยกอโศก ประมาณ บ่าย ๆ ก็เข้ามาช่วยการสร้างบล็อก เดินเข้าไปเจอลุงเอก อ.ขจิต และน้องจิ กำลังเป่าขลุ่ยอยู่ เสียงเพราะมาก(เพราะอะไรถึงเป่า ฮ่าๆๆ) ล้อเล่น เพราะจริง ๆ
ผู้เข้ารับการอบรมแต่ละคนตั้งใจมาก ๆ ดูภาพกิจกรรมกันเลยครับ

ผู้เข้ารับการอบรม (บางส่วน)

คนหน้าตาดี เดินทางมาถึงแล้ว อิอิ

ยิ้มได้อีก ฮ่าๆๆ

โอ้โห อ.ขจิต สูงกว่าครูโย่ง อีก อิอิ

น้องจิ เป่าขลุ่ยให้ผู้เข้ารับการอบรมฟัง และสาธิตการร้องอีแซว

แนะนำคนหน้าตาดี อิอิ

เริ่มปฏิบัติงาน ( งานเข้า)

สวยได้อีก อิอิ

ร่วมด้วยช่วยกัน

งานเข้าได้อีก

โอ้โห น้องก้อย พี่ครูปู โดนหนุ่ม ๆประกบ อิอิ

ลุงเอก สรุปการอบรมครับ
อบรมเสร็จประมาณ 4 โมง กว่า
ลุงเอกจะพาไปเลี้ยงอาหารญี่ปุ่น ชาบุ ชาบุ
น้องนา กล้วยแขกโทรมาจะมาด้วย
เดินตามหาน้อง นา รออยู่รถไฟฟ้าใต้ดิน ลุงเอก พี่ครูปู เดินย้อนกลับไปรับน้องนา อยู่คนละฝั่งให้เดินข้ามมา ตอนแรกนึกว่ามารับแล้วก็เดินย้อนกลับไปขึ้นปรากฎว่าลุงเอกพาไปนั่งเรือเพื่อข้ามฝั่งไปแถวเซนทรัลเวิร์ล ลูกเอกเดินเร็วมาก ขนาดผมขายาวแล้วยังเดินไม่ทันเลย ผมต้องวิ่งเอา คิดดู
ผมประทับใจ ลุงเอกมากเพราะไม่มีอีโก้เลย นั่งเรือ เดินไปไม่มีบ่นน่ารักมาก ๆ ไม่มีการเหนื่อยให้เห็น ผมเดินไปวิ่งไป เหนื่อยเลย แต่พอเดินไปถึงร้าน ชาบู ชาบู โดนแอร์แล้ว หายเหนื่อยเลย ได้เวลากินแล้ว
อิอิ ไปดูเลยครับ

ท่านเหมือนกันเปะ

ยิ้มสดใจ

บรรยากาศแห่งความสุข

โอ้โห ท่ากิน ใครป้อนใครเนี้ย
สองนิ้วทุกคนเลย ยกเว้น คนหน้าตาดีน้อย ฮ่าๆๆ แซวๆๆๆ

รอรถ

ถ่ายบนรถตู้

สวย หล่อ ได้อีก ครูโย่ง พี่ครูปู น้องกล้วยแขก ชูสองนิ้ว เป็นลูกเสือสำรอง
ลูกเอกชูสามนิ้ว เป็นลูกเสือสามัญ
อาจารย์ขจิตชูสี่นิ้วลูกเสือ วิสามัญ อิอิ
มิตรภาพแบบนี้หาได้ที่ โกทูโนว์ที่เดียว จริง ๆ ครับ
ขอบคุณที่แวะมาอ่านครับ
มาดูกิจกรรมของคนหน้าตาดี
เห็นผู้เข้าอบรมมีความตั้งใจมากนะครับ
ในภาพ อ.ขจิตสูงกว่าครูโย่งจริง ๆ ด้วย
เพราะอะไรน้องจิจึงต้องเป่าขลุ่ย
ขอบคุณป้า
เย้ๆๆๆๆ ในที่สุดก้ขึ้นบล๊อก รออ่านตั้งนาน ฮ่าๆๆๆ
ถึงบ้านนานยังค่ะ....ฮาค่ะเจอหัวหน้าวันนี้
บอกแล้วว่า ฮาตั้งแต่ยังไม่ได้เจอ ฮ่าๆๆ
รองเท้าขาดไปเลย 1คู่วันนี้ดีนะ ที่มีร้านขายอยู่ใกล้ๆ ฮ่าๆๆ
คิดถึงๆๆๆค่ะ..อิอิ
ขอบคุณ
ขอบคุณน้องนา
ครูโย่งค่ะ
เขินๆๆนิดๆ ตื่นเต้นๆๆ อิอิ เนี่ยค่ะรองเท้าขาดตั้งแต่ตอนรอครูโย่งกับลุงเอกมารับแล้วค่ะ ฮ่าๆๆ
ไม่มีใครรุ้ๆๆๆ เก็บไว้ เดี๋ยวเอาไว้ เดี๋ยวจะเล่าตอนขึ้นบล็อกค่ะ แบบว่า ฮาจริงๆ ฮ่าๆๆ ฮิ้ววววววววววววว
ขอบคุณน้องนา
กิจกรรมรายการสุดท้ายน่าสนใจที่สูดดดดดดด (อาหารญี่ปุ่น)
ขอบคุณท่านผอ.
ขอบคุณ
ครูโย่งคร๊าบบบ
น่าอิจฉามากๆ ดูสนุกจังเลยนะครับ เสียดายที่อยู่ไกล ไม่งั้นคงแอบไปเก็บภาพมาบ้าง
อิอิอิ
ขอบคุณ
แวะมาดูกลุ่มคนหน้าตาดีรวมตัวกันสรรค์สร้างความดีครับ
สวัสดียามเช้าครับ พี่โย่ง
ขอบคุณ
โอ้โฮ!นี่งานรวมพลคนหน้าตาดีรึไงเนี่ย?? น่าอิจฉาจัง ได้คุยกันตั้งหลายคน สงสารน้องชายนายขจิต แกอุตส่าห์ใฝ่สูงนะ เอ..รูปสุดท้ายพี่ว่าเหมือนยาหม่องตรา 5 เจดีย์เลย
สวัสดีค่ะคุณครูโย่ง
อยากทราบว่าสูงเท่าไหร่คะ เกินสองเมตรหรือเปล่าคะ
ดูขยันขันแข็งกันดีจังค่ะ
ขอบคุณ
คิดได้ไง
อิอิ
ขอบคุณ