ตอนที่แล้ว สอนงานผ่านบล็อก : 11. อ่าน ๆๆ

          ในการทำงานของผมนั้น  ผมจะมีคนต้นแบบอยู่ในใจเสมอ และมีทีละหลายๆ คน  คนต้นแบบก็คือคนที่ผมคิดว่าน่าจะเป็นแบบอย่างแก่เราได้ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง(ในทางที่ดี)  และผมก็จะพัฒนาตนเองเพื่อยกระดับความสามารถของผม  ไปตามเส้นทาง-รอยของคนต้นแบบนั้นๆ  แม้ไม่ได้มากเท่าเขาก็ขอเพียงเดินตามรอยได้บ้างนิดหน่อยก็ยังดี 

        ที่ว่ามีครั้งละหลายๆ คน ก็มีเหตุผลว่าในการทำงานทั้งในที่ทำงานและในสนามนั้น  เราต้องใช้หลากหลายความรู้ หลากหลายศาสตร์เพื่อที่จะประยุกต์หลอมรวมเป็นแนวทางและวิถีการทำงานของเราให้บรรลุเป้าหมาย   ส่วนคนต้นแบบนั้นก็จะเพิ่มเติม  และบางครั้งก็ปรับเปลี่ยนไปตามสถานการณ์ และความรู้-ความจำเป็นที่จะต้องใช้ในการทำงาน  ที่ไม่เคยหยุดนิ่ง

         คนต้นแบบจะเป็นใคร  อาชีพใด  มีความรู้ความสามารถในด้านใดนั้น  ขึ้นอยู่กับการต้องการที่จะเรียนรู้ของเราก่อนเป็นเบื้องต้น  อาจจะเป็นคนที่อยู่ในที่ทำงานเดียวกัน  อาชีพเดียวกัน หรือต่างสาขาอาชีพขึ้นอยู่กับเราจะพินิจพิจารณาถึงความเหมาะสม

        ส่วนวิธีการในการเรียนรู้จากคนต้นแบบของเราก็คือการติดตามผลงานของท่านเหล่านั้น  ทั้งจากการพูด  การกระทำ(ผลงาน)  และงานเขียนต่างๆ  หรือหากอยู่ในที่ทำงานเดียวกัน  เราอาจขอให้เขาช่วยเป็นพี่เลี้ยงช่วยสอนงานให้เราก็จะยิ่งดี   ซึ่งทำให้เราได้เรียนรู้และซึมซับสิ่งดีๆ  เมื่อเวลาผ่านไปเราจะพบว่าตัวเองมีการพัฒนาไปในทิศทางที่ดีขึ้น (ดีกว่าเดิมๆ)  เพราะการมีตัวแบบส่งผลให้เราเกิดความสนใจ   และกระตุ้นให้มีความต้องการที่จะเรียนรู้เพิ่มเติมมากยิ่งๆ ขึ้น

        การมีคนต้นแบบ เป็นแนวทางในการพัฒนาตนเองของผมที่อยากนำมาบันทึกเพื่อแลกเปลี่ยน  ส่วนนักส่งเสริมการเกษตรที่มาทำงานใหม่ หรือท่านที่ได้มีโอกาสแวะเข้ามาอ่าน จะเห็นด้วยแล้วลองนำไปคิด-ทำต่อ   หรือไม่เห็นด้วย ก็ไม่ใช่ปัญหาอะไรนะครับ

บันทึกมาแลกเปลี่ยนเรียนรู้ครับ

วีรยุทธ  สมป่าสัก  4มีนาคม 2552