โหยหวลชวนคิดสนิทแนบ เท้าแทบยืนไม่ติดชิดถนน
เฝ้าคอยกอบโกยในกมล สับสนอลเวงในใจกาย
ได้แต่คิดว่าได้การใหญ่ ไม่ใส่ใจทางแท้ของสหาย
มีมากมีน้อยก็ต้องตาย สุดท้ายแท้เบิ่งเชิงตะกอน
โครงการณ์นับแสนหมื่นกี่ล้าน ก็ประจานกึ๋นแท้เชิงกะล่อน
ลืมคิดพวกเราแท้คือลคร จัดเป็นตอนตอกประจำล่ำลักใจ
ของจริงอยู่ข้างสร้างความรัก คอยนำชักชี้นำอยู่ใกล้ใกล้
แต่ตอกลิ่มทิ่มแทงเสียดภายใน จะไม่ให้อดสูสายังไง ยังไง ยังไง
ความเห็น
ยังไม่มีความเห็น