เรื่องแรกที่คนเข้าใจผิดกันมากคือถ้า KM แล้วต้องเป็นทางการ ต้องเหมือนเขียนรายงาน ที่จริงแล้ว KM ต้อง "ถ่ายทอดออกมาจากใจ" ถึงจะได้เนื้อ tacit knowledge ดังนั้นรูปแบบการเขียนรายงานหรืออะไรที่เป็นทางการจะห่างจากหัวใจ KM ไปมาก จะคิดง่ายๆ ว่า "อะไรใช้กำลังใจถ่ายทอดเป็น knowledge อะไรใช้กำลังกายถ่ายทอดเป็น information" ก็ได้

โจรขโมยเครื่อง Apple MacBook Pro จากห้องพักอาจารย์ภาควิชา CoE (ดูภาพจากวงจรปิด) พี่น้องชาว มอ. สงสัยต้องระวังกันแล้ว ส่วนสมาชิก UsableLabs ต้องระวังห้องทำงานของพวกเราไว้ให้ดีนะครับ คิดว่าคงต้องซื้อสายล๊อค notebook แล้วพอมาถึงห้องทำงานก็ล๊อคไว้เลยครับ

@27303 ถ้า internet พูดได้ เวลาโดนคุณกรีนสแปนว่ายังงี้ คงบ่นว่า "แบ๊ะ แบ๊ะ แบ๊ะ" ด้วยความรันทด ^ ^

รากเหง้าจริง ๆ ก็คือ ความโลภ+อำนาจ -> เขียนกฎให้ทั้งโลกเดินตามในชื่อ globalization แล้วขี่ internet เก็บเกี่ยวผลประโยชน์

คุณกรีนสแปนอยู่ตรงต้นๆของห่วงโซ่อาหาร ยังไงก็ต้องโทษว่าปลายห่วงโซ่อาหารเป็นตัวการ (ปลาติดเบ็ด เกิดจากเบ็ดเป็นเหตุ - คนไม่เกี่ยว)

ไป ultrasound มา 2 วันแล้ว เพิ่งมีโอกาสเขียนบันทึก

วันนี้ต้องไปทำธุระต่างๆให้เสร็จ เช่น ปิดบัญชีธนาคาร ไปคืนกุญแจที่มหาวิทยาลัย ไปร่ำลาผู้คนที่คณะ ไปไปรษณีย์เพื่อ forward mail ไปบ้านพี่แอก่อน แล้วก็ต้องโทรจัดการปิดบัญชีค่าไฟ และโทรศัพท์ (cable/internet โทรไปปิดแล้วเรียบร้อย ประกันสุขภาพก็แจ้งย้ายถิ่นเรียบร้อย)

คิดว่าไม่ลืืมอะไรแล้วนะ hmmmm

@27298 @27294 @27291 @27275 @27254 @27271 @27263 @27258 @27256 @27255

เจษฏ์ก็บอกว่าเหมือนทหารเสือ ตอนลองชุดเจษฎ์บอกว่าเดี๋ยวเอาดาบมาให้นะดาตาญัง!

ตอนแรกคิดว่าหมวก (beefeaters) นี่ตลกมาก แต่พอทุกคนใส่พร้อมๆกันแล้วก็ หยวนๆ : ) ออกมาดูได้

ครุยนี้ผ้าหนาเหมือนกันค่ะ ตอนเอากลับไปใส่เมืองไทยคงร้อนใช่เล่น ของ Prof. ของมัท จบมาจาก Dublin ผ้าบางๆคล้ายๆไหม (หรือ polyester) สีสด (แดงตัดครีม) แบบนั้นเหมาะกับเมืองไทยมากค่ะ  Prof. ของมัทใส่ tie แดงนั้น เป็นผ้าไหมไทย ลายช้างตัวเล็กๆ ด้วยนะคะนั่น ใส่มาเอาใจลูกศิษย์ : )

ขอบคุณทุกคนเลยนะคะ อีก 4 วันจะได้กลับบ้านแล้ว : )

"เวลาเป็นสิ่งเดียวที่คุณมี...และวันหนึ่งคุณอาจจะรู้ได้ว่า คุณมีเวลาเหลือน้อยกว่าที่ตัวเองคิดไว้" @27304

เวลา เป็นของมีค่ามาก เป็นต้นทุนที่สำคัญมากที่สุดอย่างหนึ่ง ถ้าแน่ใจจะทำอะไรและคิดรอบคอบแล้ว ไม่มีกล้าๆกลัวๆ ลงมือทำเลย @27096  @27234

ศัตรูที่แท้จริงของเรานั้นคือ ความแก่ ความเจ็บ ความตาย
ซึ่งกำลังคืบคลานเข้ามาอยู่ทุกขณะ ..พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ทรงสอนให้เราเจริญมรณานุสติไว้เสมอ จะได้เกิดความ
ไม่ประมาท มองโลกและชีวิตให้ตรงตามความเป็นจริง รู้จักให้อภัย ใจจะได้เป็นสุข
รตสว. เช่นกันค่ะ

@27297 ผมเคยถ่ายรูปเด็กเล็กยุคกล้องฟิล์มมาก่อนครับ (ถ่ายเด็กเป็นหลักเลย) ทำให้รู้ว่าไวแสง/ซูม เป็นเรื่องคอขาดบาดตายสำหรับการถ่ายภาพเด็กให้ดูเป็นธรรมชาติ ไม่งั้น จะได้แต่ภาพถ่ายจัดฉากเด็กหน้าตรงไม่สวมหมวกซะหมด 

สมัยนั้น ค่าล้างฟิล์มแพงสุด ๆ  ต้องฝึกปรือวิทยายุทธการถ่ายภาพแบบ "เซ็นในศิลปะการยิงธนู" ด้วย

คือต้องถือกล้องรอจังหวะ เวลาองค์ประกอบภาพลงตัว ต้องกดชัตเตอร์ให้ทัน และแม่นระดับเสี้ยววินาทีแบบไม่ต้องคิด

เดี๋ยวนี้ใช้กล้อง digital ถ่ายรัวแล้วลบทิ้งลบขว้าง ความน่าตื่นเต้นหายไปเยอะ  ^ ^

หมดแรงกับการสอนช่วงกลางคืน รู้สึกสอนกลางคืนใช้พลังงานมากกว่าปกติ

ที่จริงแล้วอนุทินเป็น innovation ด้าน KM ที่น่าสนใจมาก เกิด internal dialogue เกิด community of practices ที่เชื่อมหากันเป็น social networks คนไทยเราก็ทำอะไรได้ก่อนฝรั่งเหมือนกัน

@27295 ขอบคุณค่ะ สำหรับคำแนะนำที่มีประโยชน์มาก
กรณีของพี่  เน้นถ่ายเด็กเคลื่อนไหวค่ะ และต้องไม่ให้เขารู้ตัวนัก เพราะเขาจะไม่ให้ความร่วมือ บางที หันข้าง หันหลังให้เฉยเลย
โดยเฉพาะหลานชาย บางทีวิ่งเข้ามาแย่งกล้องไปจากมือ ไปถ่ายเอง ทั้งที่ ถ่ายไม่เป็น กดไปตามเรื่อง
คงต้องเน้นที่ไวแสงสูงมากและซูมได้พอสมควร  อย่างอาจารย์บอกค่ะ  เอ๊ะ ทำไม รู้ธรรมชาติ ของเด็กดีจังเลยล่ะคะ ทึ่งจริงๆนะเนี่ย!!!
พี่เคยมีพานาโซนิคตัวเล็กมาก แต่ไม่ไหวค่ะ ไหวนี๊ดเดียวก็ไม่ได้ ถ่ายยากมาก สำหรับพี่  เบื่อเลยค่ะ
แต่ถ้ามือนิ่งจริงๆ รูปจะออกมาดีมาก (ตอนนี้ขายเป็นมือสองไปแล้วค่ะ)
มีรูปจากกล้องพานาโซนิคค่ะ แต่ใช้ขาตั้งอันเล็กๆ...ชัดพอได้เลย ยิ่งภาพใหญ่ ยิ่งชัด  แต่คราวนี้ จะเปลี่ยนยี่ห้อค่ะ

@27284 ตัวจริงอารมณ์เย็นเป็นเรื่อง ๆ ครับ บางเรื่องก็ร้อนเป็นไฟ แต่เรื่องทำนองนี้ ส่วนใหญ่เย็น เพราะขี้เกียจ ถือว่า ดิ้นรนไปแทบตาย ผมก็ประหยัดเงินได้ไม่กี่บาท มิสู้เอาคืนด้วยการ ลปรร (เขียนคนละอย่างกับการ ประจาน นะครับ)

ถ้าดุแล้วประหยัดได้หลายล้าน ผมคงไปจองหัวคิวแต่เนิ่น ๆ แล้ว ไม่ปันใคร แหะ แหะ :p

เรื่องกล้องนี่ ผมไม่เกี่ยงเรื่องยี่ห้อ แต่ส่วนตัวจะดูว่า ตลอดอายุใช้งาน ตั้งใจถ่ายแนวไหน แล้วหาที่ spec สอดคล้อง เช่น สมัยก่อน ชอบถ่ายดอกไม้ ก็หาที่เน้น macro ตอนหลัง ถ่ายคนด้วย ถ่ายนกด้วย ก็หาประเภทที่ซูมได้เยอะ ๆ และไวแสงสูง กรณีของพี่ เข้าใจว่าคงถ่ายเด็กเคลื่อนไหว คงต้องเน้นที่ไวแสงสูงมากและซูมได้พอสมควร เพราะถ่ายเด็กให้สนุก ต้องถ่ายจากที่ไกลสักหน่อย เขาจะได้ไม่รู้สึกว่าถูกจับตา การที่ไวแสงสูง จะช่วยให้การโฟกัสเกิดได้ง่ายและเร็วและภาพชัด

อีกประเด็นที่ดูคือ กล้องเล็กเบา พกง่าย แต่ถ้าเป็นคนที่มือไม่นิ่งจริง(=เหยียดมือออกแล้วเห็นการสั่นตามจังหวะการเต้นของหัวใจ)  ควรใช้กล้องที่หนักสักหน่อย จะช่วยได้มาก เพราะมวลมาก จะมีความเฉื่อยสูง ช่วยลดการกระเพื่อมของมือได้ดี ดังนั้น ตัวเองเวลาเจอกล้องเล็กแล้วจะไม่ถนัดมือ เพราะรู้สึกมันสั่นไหวง่ายเกินเหตุ ต้องเจอกล้องหนักเหมาะมือจะสบายใจกว่า

เงินบาทปิดตลาดวันนี้อยู่ที่ระดับ 35.20/22 บาท/ดอลลาร์ อ่อนค่าลง​เล็กน้อยจากระดับ​เปิดตลาด​ในช่วง​เช้า
มีผลทำให้ไม่ต่ออายุประกันสุขภาพ รายการหนึ่ง ที่ต้องจ่าย เป็นดอลล่าร์
พอดีมาหมดอายุเอา ช่วงเงินบาทอ่อนค่าพอดี
จริงๆก็ไม่จำเป็น เพราะไม่ได้ใช้เลยสักบาทเดียว ในปีืั้แล้ว ลูกคะยั้นคะยอ ทำให้ ก็ไม่ให้เสียน้ำใจ มาปีนี้ มีข้ออ้างแล้ว
ยังเหลือประกัน อีก 3 รายการ ไม่ได้กังวลอะไร

นี่ถ้าไม่ตามข้อมูลทางเศรษฐกิจ เผลอไปต่ออายุเข้า ก็เรียกว่า ไม่รอบคอบเลยซีนะ จ่ายแพงกว่า ไม่ต่ำกว่า 20% โอ...ไม่ไหวๆ...

An Option for Clinton: Enhanced Senate Role 21-11-2008

มาจนถึงขณะนี้ Senator Hillary Rodham Clinton ก็ยังคิดไม่ตกว่า จะมาเป็น Barack Obama's secretary of state ตามคำเชิญดี หรือว่า ยังอยู่ที่สภา Senate เหมือนเดิม
อ่านดูในรายละเอียดแล้ว ทุกประเทศ มีการเมืองภายในทั้งนั้น แต่ไม่มีการประท้วงมากนัก มีคนสงสัยกันว่า ทั้ง Clinton และ Obama เคยเป็นคู่แข่งกันอย่างหนักมาก่อน จะทำงานเข้ากันได้ดีแค่ไหน ในขณะที่ สถานภาพ ในสภาสูง Clinton ก็ยังคงเป็น ่junior senator from New York อยู่นั่นเอง
แต่คาดว่า การตัดสินใจของ Clinton จะชัดเจนขึ้น หลังเทศกาล Thanksgiving แล้ว

@27285 ขอบคุณๆอ๋อยค่ะ  จริงๆ พี่ไม่มีอะไรหรอก พี่เป็นคนเข้าได้กับทุกสถานการณ์ สนุกๆก็ได้ จริงจังก็ได้  ส่วนใหญ่ไปยังไง พี่ก็ไปยังงั้นน่ะค่ะ อิๆๆ ไม่เครียด
คุณอ๋อย เป็นตัวอย่างที่ดีมากๆ ของการไม่เครียดนะคะ พี่นับถือจริงๆ  นี่ละเป็นตัวอย่างที่ดีที่สุด ของน้องแอมแปร์เลยค่ะ

เมื่อกี้ ทานข้าวกับคุณหมอ ดูทีวีด้วย มีเรื่องโรคภัย ที่เกิดจากความเครียด เลยบอกคุณหมอว่า เราไม่เครียดกันนะ ทำตัวตามสบายนะ คุณหมอพยักหน้า บอกว่า ก็ต้องอย่างนั้นหละ ไม่งั้นโรคภัยถามหา..

@27262 ค่ะ แต่ขอชมว่าอาจารย์ใจเย็นมากค่ะ ที่เจอแบบนี้ หลายครั้งแล้ว  เป็นพี่ อาจต้องทำหนังสือเป็นทางการไปแล้วค่ะ อิๆๆๆ
อาจารย์มีอารมณ์ขันจริงๆค่ะ อ่านแล้ว หัวเราะเลย....มีตั้งแต่ลุ้นเล็ก ๆ ไปถึงลุ้นระทึก
พี่ต้องฝึกอย่างอาจารย์บ้างแล้ว
แต่ถ้าเป็นเรื่องส่วนรวม  ส่วนใหญ่ไปทางไหน พี่ก็ไปทางนั้นละ ไปสบายๆ ไม่ต้องมีคำถามมาก ให้ยากนาน แม้ใจอยากจะถาม....
คุยกับอาจารย์ค่ะ....พี่อยากจะซื้อกล้องใหม่สักอัน   ตัวเล็กๆ ตัวเดิม  จะให้ผู้ช่วยงานดีกว่า เขาบริการพี่ดีมากๆ   ต้องตอบแทน   คิดว่าจะซื้อ แคนนอนดีกว่า   เพราะกล้องใหญ่ เป็นนิคอนแล้ว ไม่ให้ซ้ำกัน เดี๋ยวนี้ ก็ไม่แพงแล้วนะคะ  จะพกใส่กระเป๋าไปทุกที่ ไว้ถ่ายสนุกๆไปตามเรื่อง ไม่เอาดี เรื่องนี้ ไม่มีฝีมือเลยค่ะ
ส่วนใหญ่ ถ่ายหลาน เพราะวันเวลาที่เป็นเด็กๆเล็กๆ  ไร้เดียงสาแบบนี้   มีไม่กี่ปี ต่อไป เขาก็ห่างจากเราไปแล้ว
เวลาและสายน้ำ ไม่หวนกลับ...