อธิปไตย 3 (ความเป็นใหญ่, ภาวะที่ถือเอาเป็นใหญ่)
       1. อัตตาธิปไตย (ความมีตนเป็นใหญ่, ถือตนเป็นใหญ่, กระทำการด้วยปรารภตนเป็นประมาณ)
       2. โลกาธิปไตย (ถือโลกเป็นใหญ่,กระทำการตามนิยมของโลกเป็นประมาณ )
       3. ธัมมาธิปไตย (ความมีธรรมเป็นใหญ่, ถือธรรมเป็นใหญ่, กระทำการด้วยปรารภความถูกต้อง เป็นจริง สมควรตามธรรม เป็นประมาณ)

• ผู้เป็นอัตตาธิปก พึงใช้สติให้มาก;
• ผู้เป็นโลกาธิปก พึงมีปัญญาครองตนและรู้พินิจ;
• ผู้เป็นธรรมาธิปก พึงประพฤติให้ถูกหลักธรรม;
• ผู้เป็นหัวหน้าหมู่ เป็นนักปกครอง พึงถือธรรมาธิปไตย.

(พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม)