@28345 พี่กะปุ๋มเคยพักอยู่หมู่บ้านเอเชี่ยนเกมส์ ตั้งแต่ปี 43 จนเรียนจบปริญญาเอก... ก็ผ่านมาหลายปีเหมือนกัน ตอนนั้นไปใช้สิทธิของเพื่อนที่เป็นอาจารย์อยู่ SIIT คนพักยังไม่เยอะ... สะอาด สงบ และเงียบ เพื่อนเราเขาขับรถเทียวจากบ้านมาที่ทำงาน แต่เราไปขอพัก เพราะอยากอยู่ที่เงียบๆ ชานเมือง แต่แล้วความอึกทึกก็เคลื่อนเข้ามาเมื่อ มธ. ย้ายมาที่นี่กันแบบคึกคักหลายคณะ จากเงียบๆ ก็เริ่มกลายเป็นชุมชนที่แออันด้วยผู้คนที่เพิ่มมากขึ้น... พี่กะปุ๋มพักอยูที่นั่นนานหลายปีเหมือนกันนะคะ ประมาณห้าปีได้ ... ชอบ แต่ตอนหลังๆ กลับไปหาเพื่อนรู้สึกว่าคนเยอะ...จัง

เสร็จสิ้นการประชุมตัวแทนสภาการพยาบาลในประเด็น "การคุ้มครองผู้บริโภค : กฏหมายและจริยธรรมทางการพยาบาล" >> ออกเดินทางจากสภาการพยาบาล 5 โมงเย็น...ถึงยโสธรห้าทุ่ม ขอบพระคุณคุณกิเลนที่ขับรถให้ตั้งแต่วันไปจนถึงวันกลับ...ดูแลอย่างดี ขอบพระคุณโรงพยาบาลยโสธรที่ได้สร้างบุคลากรที่ดีทางกาย วาจา ใจ ... ขอบพระคุณทุกสรรพสิ่งที่ได้ผ่านมาให้เรียนรู้

พร้อมรำลึกถึงพระคุณองค์สมเด็จย่า...ครูผู้เป็นต้นแบบทางวิชาชีพพยาบาล

เขียนจดหมายถึงพี่จุ๋ม -- ขอนำมาแปะไว้ในอนุทิน

พยาบาลทำงานหนัก ขอให้กำลังใจพยาบาลทุกคนในโลกนี้ มีความสุขในการทำงาน

ยังคงนั่งประชุมอยู่ที่สภาการพยาบาล ประเด็น "กฏหมายและจริยธรรมทางวิชาชีพพยาบาล" ท่านอัยการและที่ปรึกษากฏหมายสภาการพยาบาล พูดดีมาก

@28300

:)ขำขำ เดินทางปลอดภัยนะคะ สดชื่นสดใสกันทุกคนเลยนะคะ

เป็นครั้งแรกที่ได้มาร่วมประชุมกับวิชาชีพพยาบาลที่สภาการพยาบาล >> ทำให้นึกได้ว่าตนเองจบ ตรี-โทพยาบาลนี่นา ส่วนมากจะทำงานด้านจิตวิทยาให้คำปรึกษาตามที่จบ โท-เอกด้านนี้มา

แต่อย่างไรก็ตามทุกอย่างสามารถเชื่อมโยงกันได้

พันธะรับผิดชอบของผู้บริหารการพยาบาลและการผดุงครรภ์ต่อวิชาชีพ>> อัตลักษณ์ - แก่นทางวิชาชีพ คืออะไร? "มองเห็นปุ๊บรู้ปั๊บ" ว่่านี่ คือ วิชาชีพพยาบาล

"ไม่มีใครในโลกที่ควรค่าแก่การเกลียดชัง"

Nobody in this world is worth hating

แม่ชีศันสนีย์  เสถียรสุต

ที่มา : http://gotoknow.org/blog/kapoom/226945

@28187 ดีใจจังเลย ถึงบ้านเสียทีนะคะ

นี่คือ การเดินทาง...ที่น้อมนำมาสู่การเดินทางภายในได้อย่างดียิ่ง ต่อการเรียนรู้เส้นทางการเดินทาง

บุคคล "คนต้นแบบ" ความดี ความงามของชีวิต "นพ.เสม พริ้งพวงแก้ว" แง่งามทางด้านจิตวิญญาณแห่งการดำรงอยู่

ปีนี้ท่านอายุ 97 ปี

วันนี้นั่งอ่านเรื่องราวของท่าน...จนถึงเมืองบางกอก ทำให้การเดินทางย่นระยะเวลาไปได้มาก -- อิ่มเอมใจ

จิตดี - กายดี >> ย่อมทำให้สร้างประโยชน์ต่อโลกได้อย่างมากมาย...

นั่งรถมาบางกอก... มาถึงต้องจัดการตัวเองให้หายเมื่อย

@28154 เย้... (^___^)

@28151 รุ่งอรุณสวัสดิ์ค่ะ พี่แก้ว... นานทีเดียวที่ไม่ได้ทักทายกันยามเช้านี้นะคะ ... วันนี้เป็นวันที่สดใสทีเดียวท้องฟ้าที่ยโสธร สีทองทาบกับสีฟ้า ให้ความรู้สึกที่อบอุ่นดีทีเดียวเลยค่ะ :)

อากาศยังคงเย็นและหนาวเหมือนเมื่อวาน แม่ตื่นแตเช้าเตรียมของใส่บาตร ส่วนตัวเอง pack กระเป๋า...เข้าบางกอก เป็นการเดินทางที่ต้องไปตามหน้าที่ หน้าที่จริงๆ ... เมื่อคืนมีกัลยาณมิตรโทรมาเพื่อให้ดูพระจันทร์ยิ้ม...เสียดายจัง วิ่งออกไปดูนอกบ้าน หายไปแล้ว แต่ไม่เป็นไร ขอให้เราทุกคนมีรอยยิ้มในหัวใจก็พอแล้ว...