อ่านหนังสือแมกกาซีนฉบับหนึ่ง...
มีคนเขียนมาถามว่า...ช่วยบอกหน่อยว่า ถ้าเราอยากจะรู้จักใครสักคน ให้มากกว่าเดิม อยากจะสนิทสนมกับเขามากขึ้น เราควรจะคุยหรือถามอะไรเขาดี เพื่อจะได้ให้มีการสนทนามากขึ้น และนานขึ้น
มีคนตอบว่า..ง่ายมากๆ ไม่ต้องทำอะไรพิเศษ ไม่ต้องใช้ความพยายามอะไรมากมาย แค่เป็นตัวของตัวเองก็พอแล้ว

ความเห็นส่วนตัว...ไม่น่าจะพอ...แต่ก็ อยู่ที่ว่า เราอยากจะรู้จักเขาแบบไหนด้วย
เรื่องนี้ น่าจะมีเทคนิค มากกว่า จะพูดอะไรไปตามที่ใจอยากจะพูด คิดว่า น่าจะอยู่ ที่เราอยากจะรู้จักเขาให้มากขึ้นแบบใด และขึ้นอยู่กับกาละเทศะ
ถ้าเป็นเพื่อนใหม่ธรรมดา การคุยกัน ก็ไม่ควรคุยเรื่องซีเรียส ไม่คุยเรื่องศาสนา การเมือง ความเชื่อ ศรัทธา ควรคุยเรื่องหลากหลาย แต่ ให้มีอารมณ์ขันเข้าไว้ น่าจะเป็นการสนทนาที่สนุกได้ ในช่วงแรก ของการรู้จักกัน....ยังมีรายละเอียดอีกมาก ...ที่ละเอียดอ่อน
รตสว ด้วยดอกยี่โถ ยามเย็นค่ะ

เมื่อเย็นมีของหวานเป็น เต้าฮวยฟรุตสลัดนมสด
ไม่ได้กินนานแล้ว สีสันสวยงามดีมาก นานๆก็กินของหวานที สดชื่นดีเหมือนกัน
มีอยู่ 3 อย่างด้วยกันที่ทำให้ อาหารมีรสชาดดี นั่นคือ ไขมัน น้ำตาลและเกลือ ดังนั้น ถ้าจะกินของหวาน ก็อย่าให้หวานจัดนัก พอปะแล่มๆ ก็อร่อยแล้ว
เต้าฮวย วันนี้ มีผลไม้สดอยู่ด้วย เป็นข้ออ้างว่า ทานไปเถอะ ไม่อ้วนหรอก เพราะผลไม้ก็เป็นน้ำตาลธรรมชาติ

@28355 Together We Win ค่ะ พี่สี่ ^_^

อ่านอย่างละเอียดว่ามีอะไรใหม่บ้างใน Python 3.0 แล้วก็ไม่น่ากังวลอะไรเท่าไหร่ ส่วนใหญ่เป็น features ที่ไม่กระทบกับ code ที่เขียนอยู่เท่าไหร่อยู่แล้ว

• ตอนสามทุุ่มครึ่งทราบข่าวการมรณภาพ
• ของท่านเจ้าคุณพระเทพวรมุนี เจ้าคณะ
• จังหวัดศรีสะเกษ ..นับเป็นการสูญเสีย
• พระมหาเถระผู้ใหญ่ที่ทรงภูมิรู้ของคณะสงฆ์ไทย
•  กราบคารวะดวงวิญญาณพระเดชพระคุณ

@28352 เชียร์เต็มที่ค่ะ พี่สี่ สู้ๆ ค่ะ

Python 3.0 ออกมาแล้ว รุ่นนี้ต่างกับ 2.x อย่างพอประมาณทีเดียว ส่วนต่างหลายๆ อย่างเขาตั้งใจเพื่อทำให้ภาษาเรียนรู้ได้ง่ายขึ้นในขณะเดียวกันก็มีศักยภาพในการทำงานสูงขึ้นด้วย เยี่ยม!!

พรุ่งนี้จะมีทีม "สื่อโทรทัศน์" ติดตาม คณะจิตอาสา gotoknow เพื่อไปร่วมกิจกรรมกับพวกเรา และทำ "สกู๊ป" เรื่องราวดีๆที่ปายครับ

ขอบคุณ "พี่ช้างและคณะสื่อ" ที่ร่วมด้วยช่วยกัน ณ โอกาสนี้ครับ

ขอบคุณ พี่อึ่งอ๊อบ แห่ง คณะเภสัชศาสตร์ มช. ที่สมทบ ของบริจาค เป็น ยา และ สมุด ให้กับเด็กๆ โรงเรียนบ้านเมืองแปง และ โรงเรียนบ้านแกงหอม อ.ปาย จ.แม่ฮ่องสอน

รายงานข่าว  "จิตอาสา gotoknow"

พวกเราเดินทางมาถึง "บ้านสุขใจ" ของน้องพิมพ์ดีด แล้วครับ ครบทุกคณะ

- ทีม กทม.

- ทีม มศว.

- ทีม ขอนแก่น มหาสารคาม

รับประทานอาหาร "ล้านนา"ที่คุณพ่อคุณแม่ น้องพิมพ์ทำเลี้ยงเย็นนี้ อร่อย มาก ก ก ก ครับ

อิ่มหนำๆ

ทีมพี่แก้ว และน้องๆ มศว. ออกไปเดินย่อยอาหารที่ เชียงใหม่ ไนท์บาร์ซาร์

ส่วนผม และ คุณแผ่นดิน นั่งหารือที่บ้านสุขใจ ถึงเรื่องราวมิตรภาพและหลายๆเรื่องครับ

@28341 ดีค่ะ ที่จะมีการให้เขียนบอกเล่า เรื่องจริงที่พบเห็นออกมา แต่รอให้คนอื่นเริ่มเขียนก่อนนะคะ เพราะ เรื่องแบบนี้ บางที เขียนยากค่ะ
บางเรื่อง บางอย่าง ก็ยังไม่เข้าใจมาจนป่านนี้ ว่า มันเกิดขึ้นได้อย่างไร

Wed. 031208

• กลับมาปุ๊บก็ขับรถปั๊บ ยังได้อยู่ไม่งงเลนเพราะรถเยอะตามๆเค้าไปเลยเลี้ยวถูกด้าน
• ไปที่ทำการเขตเพื่อนทำบัตรประจำตัวประชาชนใหม่เพราะบัตรเก่าหมดอายุ ใช้เวลาทั้งหมด 10 นาที ดีมากๆ เขตสมัยนี้ทำงานน่าชม บัตรแบบใหม่มีภาษาอังกฤษด้วย ดีมากจะได้ไม่ต้องพก passport เวลาไปร้านอาหารที่ห้าม minor เข้า
• เสร็จแล้วก็เอารถไปจอดกลางทางเพื่อขึ้นรถไฟฟ้าไป mbk เพื่อปลดล็อคมือถือที่เอากลับมาจากแคนาดา ค่าปลด 500 แล้วก็ซื้อซิมใส่เลย
• หลังจากนั้นไปซื้อ AC adapter ของคอมพิวเตอร์
• แล้วก็นั่งรถไฟฟ้าไปรพ. BI เพื่อไปหาหมอและทำ ultrasound (อ่านต่อได้ในบันทึกพุงโต)
• เสร็จแล้วก็เป็นอันเสร็จธุระวันนี้ กลับบ้านพร้อมรูปลูก 60 รูป! หนำไปเลย ตอนทำที่แคนาดาเค้าให้มาแค่ 4 รูปเหอะๆ

Thurs. 041208

• ได้ฤกษ์เข้าไปรายงานตัวกลับมาปฏิบัติภารกิจที่มธ. ก็ทำเอกสาร เซ็นโน่นนี่แล้วก็ไป scan ลายนิ้วมือ เพราะตอนนี้จะเข้าตึกต้องใช้ลายนิ้วมือแล้ว ทำให้เข้ายากจริงๆเพราะกดไปบางทีมันก็อ่านได้ให้เข้า บางทีมันก็บอกให้ try again...try again ซ้ำๆสองสามที คือทุกเช้ากว่าจะเข้างานได้คงเป็นแบบนี้ทุกวัน
  
• แม่เล่าให้ฟังว่าที่รพ.แม่ก็เป็นแบบนี้ ใครแก่มากจะเข้าไม่ได้เพราะมือแห้งเกินไป กดไม่ติด เหอะๆ
• ตกลงเราได้นั่งโต๊ะต่อ ใช้mail box ต่อจากรุ่นพี่ที่เสียไปด้วยมะเร็งลำไส้ วันนี้ก็เพิ่งได้หนังสืองานศพพี่เค้ามา อายุมากกว่าเราแค่ 2 ปีเอง แต่พี่เค้านิสัยดีมากๆ สนใจธรรมะ เห็นว่าจากไปด้วยรอยยิ้มนิดๆบนใบหน้า เป็นอีกหนึ่งคนดีที่ไปเร็วจริงๆ
  
• เสร็จจากที่คณะ ก็ไปที่หอเอเชี่ยนเกมส์ ทำสัญญาเข้า จ่ายตังค์ เอากุญแจแต่ปรากฎว่าห้องที่จองไว้เละมาก เพดานมีน้ำรั่ว กระเบื้องปูพื้นก็หลุด เตียงก็ออกมากองอยู่ห้องรับแขก ไม่รู้ว่าประสานงานกันอีท่าไหน หรือเราจองไว้นานเกินไป! คือจองไว้ตั้งแต่มค.ที่แล้ว
• จนท.เค้ารีบติดต่อหลายฝ่าย จนในที่สุดก็ได้อีกห้องในตึกเดียวกัน ค่อยยังชั่ว ห้องนี้ก็ต้องซ่อมแต่น้อย คือแค่ซ้อมบานมุ้งลวด กับทางสีผนังใหม่ตรงห้องรับแขก ส่วนในห้องน้ำเค้าโป้วปูนไว้ได้หยาบมาก เลอะไปหมด แต่ไม่รู้จะแก้ได้มั้ย ไม่รู้ไปหาช่างที่ไหนมา แต่ก็ไม่อยากบ่นเพราะก็ยังดีที่ได้ห้อง ไม่งั้นอาทิตย์หน้ายังต้องขับรถกลับบ้านทุกวันคงไม่ไหว บางนา-รังสิตนี่ไกลไป ค่าทางด่วนก็ 95 บาทต่อเที่ยวแล้ว
• ดีจังพรุ่งนี้วันหยุด จะได้ไปบ้านเขาใหญ่แล้ว เย้!
  

@28342 ขอบคุณค่ะคุณหมอ วันนี้ บอกจริงๆว่า ปลื้มมาก เพราะกลัวว่า เขาจะเล่นไม่จบค่ะ กลัวจะตื่นคน ตื่นเวที เพราะยังเด็กมาก คอยลุ้นและคอยหลบ กลัวเขาจะเห็น เดี๋ยวจะวิ่งมาหา
ที่สุด ก็เล่นจนจบ เด็กๆร้องเพลงกันไปหลายเพลง  เรื่องเพลงนี่ ทางศาสนาคริสต์นี่เขาดีจริงๆนะคะ   เพราะๆทั้งนั้นเลย  ภาพนี้ เป็นตอนจบค่ะ  จบด้วยเพลงจิงเกิ้ลเบล เด็กๆจะเขย่าเคื่องดนตรีเขย่า กรุ๊งกริ๊ง จนลับไปค่ะ
เสื้อผ้า ทางโรงเรียนจัดหมด เราแค่จ่ายตังค์ค่ะ อิๆๆๆ
อยากเล่าว่า คนเรา ที่มีความรู้ ความสามารถ ทำอะไรได้เยอะแยะจริงๆ    คุณแม่ของเจ้าของโรงเรียน ออกมากล่าวต้อนรับ เป็นคนแรก และพูดภาษาอังกฤษดีมากๆค่ะ  พี่ทึ่งจริงๆค่ะ
เป็นคุณแม่ที่ลูกสาว ลูกชาย จะต้องภูมิใจมาก ทั้งเก่ง ทั้งทันสมัย เป็นหลักของครอบครัว ไม่ใช่ให้ลูกเป็นหลัก แล้วต้องมาเลี้ยงคุณแม่นะคะ คือ สรุป เพราะคุณแม่ เป็นคนมีความรู้ดี นั่นเอง

ได้รับฝากมาอีกเรื่องให้คุยกับคุณ David เรื่อง Carbon Credit ด้วย ตูจะรู้เรื่องมั้ยเนี่ย ต้องรีบไปอ่านข้อมูลแล้ว ไม่งั้นได้คุยกันแบบไปไหนมาสามวาสองศอกแน่ๆ คนอะไรมีที่เยอะขนาด หุ้นส่วนบอกว่าคุยดีๆ อาจได้ไปดูงานที่บราซิลหรือปาปัวนิวกินีด้วยนา ว่าแต่ปาปัวน่ะมีมนุษย์กินคนเหลืออยู่มั้ย ชักกลัว อิ อิ

ไม่รู้ว่าจะเรียกว่างานเดินหรืองานไม่เดินกันแน่ วันนี้ก็เป็นอีกวันที่เขียนโปรแกรมเป็นหลักอย่างเดียว แต่งานอย่างอื่นผ่อนๆ ไว้เกือบหมด แต่โปรแกรมที่เขียนก็ไหลลื่นดีเลยไม่อยากหยุด "flow" เพราะโปรแกรมก็จำเป็นต้องเสร็จให้ทันเวลาเหมือนกัน

   วันนี้ได้ขึ้นรถไฟ(ฟรี)ขบวนที่ 171 ซึ่งเป็นรถเร็วขาล่องจากสถานีกรุงเทพฯ-สุไหงโก-ลก ถึงสถานียะลา 09.35 วันนี้โชคดีที่ผู้โดยสารไม่มาก มีที่นั่งว่างเยอะ ไม่เหมือนวันก่อนที่คนแน่นเอี๊ยด ต้องยืนหายใจรดกัน ขึ้นไปได้ที่นั่งริมหน้าต่างซ้ายมือ เลยได้นั่งมองดูข้างทางรถไฟดูร่องรอยน้ำท่วม 2-3 วันมานี้ น้ำเริ่มลดลงบ้างแล้ว มองท้องนาจากบ้านไม้แก่น-รามัน ข้าวกล้าเขียวขจี ดูแล้วสดชื่นชุ่มชื่นใจให้คิดถึงตอนอยู่ท้องทุ่งนาที่ระโนด นั่งปล่อยอารมณ์ไปเรื่อยจนถึงสถานีสุไหงปาดีเวลา 11.15 น.