เมื่อก่อน  เป็นคนสมุทรสาคร เกิดที่ รพ.ศิริราช  ตอนนี้เป็นคนอุบล  แต่สรุปแล้วเป็นคนไทย

ตอนเด็กเรียนปานกลาง วันหนึ่งตอน ม.3 ที่ รร.สมุทรสาครวิทยาลัย    อ่านหนังสือแบบเรียน ภาษาไทย มีเรื่องหนึ่ง ชื่อ " พระที่แท้จริง " เป็นคำสอนของ หลวงพ่อปัญญานันทะภิกขุ เป็นแรงบันดาลใจที่เปลี่ยนชีวิตโดยสิ้นเชิง  เข้าใจความจริง และพบว่าทุกอย่างอยู่ที่การลงมือทำด้วยตนเอง 

สอบเข้าเตรีมอุดมศึกษาได้ เพราะ " พระที่แท้จริง "  แท้ๆ เชียว  ทุกวันนี้ หลวงพ่อปัญญาฯ  ท่านอายุ 96 ปีแล้ว เมื่อวันอาทิตย์ก่อน ผมยังได้ยินท่านเทศน์ ที่สถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทยอยู่เลย เสียงแหบแห้งมาก แต่ เรื่องที่เทศน์ยังแจ่มใส เหมือนเดิม ได้แม่แบบ

" ตัวอย่างที่ดี มีค่ากว่าคำสอน " จากหลวงพ่อนี่แหละครับ ท่านมีปณิธาน ว่าจะสอนธรรมะ จนกว่าจะหมด ลม หมด แรง  เพราะเป็นพันธกิจของพระสงฆ์ ที่ต้องทำให้คนเรา มีปัญญา  มีคนถามว่าจะเป็นหมอไปถึงเมื่อไหร่  ผมบอกว่าเป็นไปเรื่อย ๆ  ( จนกว่าจะหมดแรง )

จบคณะแพทย์ศาสตร์ ศิริราชพยาบาล รุ่น 95  อาจารย์ถามตอนสอบสัมภาษณ์ว่าทำไมเลือกศิริราช  จะตอบว่าเกิดที่ศิริราช ก็ กระไรอยู่ ตอบไปว่า " เลือกศิริราช เพราะ ขลังดี ครับ "  อาจารย์บอกว่า ถ้าอยากขลังให้ไปอยู่วัดโพธิ์จะดีกว่า

จบมาอยู่ บุณฑริก อุบล ฯ เลือกเพราะอยู่ตรงขอบขวาน ประเทศไทยดี

รู้ตัวว่า  เหมาะกับเป็นหมอรักษา คนไข้ ธรรมดา ๆ ไม่เหมาะกับการเป็นผู้อำนวยการ ( ตามกฏของ ปีเตอร์ บอกว่า คนคนหนึ่งจะเหมาะกับการทำงานระดับหนึ่ง ถ้าเลื่อนระดับเพราะเห็นว่า มีความสามารถ ทำงานดี เราอาจจะได้ผู้อำนวยการที่ไม่ได้เรื่อง หนึ่งคน แล้วก็เสียหมอที่ มีความเหมาะสมกับการเป็นหมอไปหนึ่งคน )   ประกอบกับทัศนคติส่วนตัว  ว่าหมอก็ต้องรักษาคนไข้  ผมรู้สึกว่าถ้าเป็นผู้อำนวยการนานเข้า บริบทจะบังคับให้เรา ไม่ได้เจอคนไข้อีกเลยในอนาคต  เลยลาออกจาก ผอ.ทุกปี จน สสจ.เห็นหน้าก็รู้ว่ามาทำไม   แต่ก็ต้องจำเป็น ผอ.อยู่หลายปี

ด้วยจริต ดังกล่าว ตอนนี้เลยมีความสุข มากกับงาน เวชศาสตร์ครอบครัว งาน primary care