ประวัติเดิมลบไปแล้วครับ เขียนใหม่ให้มันกว่าเดิม..อิอิ

          ลูกคนสุดท้องรู้สึกได้เลยว่าแม่รักเราม๊ากมาก

          เรียนอ่อนที่สุดในพี่น้องสามคน (ตั้งแต่อนุบาล,ประถม,มัธยม จนถึงมหาวิทยาลัย) แต่โชคชะตาให้เป็นแพทย์ ขนาดที่อาจารย์ที่โรงเรียนยังไม่รู้จักถึงกับพูดว่า "ไอ้เจ้าปฏิภาคย์มันคนไหนนะ" (อาจารย์ประจำชั้นมาเล่าให้ฟังครับ)

           เป็นแพทย์เชียงใหม่รหัส 36  ตอนนี้เป็นแพทย์ทั่วไป ไม่ไปเรียนต่อ เพราะคิดถึงลูกมากครับ... เคยแนะนำรุ่นน้องว่าอย่ามีลูกก่อนไปเรียนโดยเฉพาะตอนอายุ 2- 3 ขวบ อิอิ...

           แต่งงานแล้วครับ มีลูก 2 คนแล้วครับ (ท้อง 4..แท้ง2..^_^ ) รู้ซึ้งถึงคำพูดที่พ่อและแม่ผมพูดให้ฟังบ่อยคือ"ถ้ามีลูกแล้วนะรู้ว่าไอ้ความรักลูกมันมากแค่ไหน"....555 รู้แล้วครับ ชัดแจ๋วแหว๋วเลยครับ

           อนาคตยังไม่รูว่าจะเป็นอย่างไรครับ แต่งานที่คิดอยากจะทำมีมากมาย และเรื่องทางโลกและทางธรรมมีมากมายที่สนใจ อยากรู้และอยากทำไปหมด (โลภซะงั้น..)