เกิดและเติบโตในจังหวัดเล็กๆชายแดนภาคตะวันออกที่ชื่อว่าจังหวัดตราด

ที่บ้านฐานะปานกลาง พ่อมีอาชีพทำนา แม่มีอาชีพค้าขาย

เป็นน้องคนเล็กในบรรดาพี่น้อง 4 คน ซึ่งปัจจุบันเหลือ 3 คน เนื่องจากพี่ชายคนโตเสียชีวิตไปจากอุบัติเหตุทางรถยนต์เมื่อหลายปีก่อน จึงเหลือพี่สาว 2 คน

การศึกษาเรียนชั้นอนุบาล 1 ถึง ป. 6 จากโรงเรียนอนุบาลตราด ผลการเรียนอยู่ในระดับปานกลาง คือได้ที่ไม่เกิน 20 ของห้องและไม่เคยดีกว่าที่ 6 มาโดยตลอด

ชั้น มัธยม สอบเข้าเรียนที่โรงเรียนตราษตระการคุณได้ โดยอยู่ห้องคิงในชั้น ม.1 แต่เนื่องจากไม่ใช่เก่งโดยธรรมชาติเลยต้องมาอยู่ห้องรองในชั้น ม.2 ถึงชั้น ม.5

การเรียนในระดับมัธยมนับแต่ ม.2 มานั้น เนื่องจากอยู่ห้องรองๆ ทำให้สอบได้ที่ 1 - 3 มาโดยตลอด วิชาที่เรียกได้ว่าเก่งที่สุดในชั้นเรียนคือวิชาสังคมศึกษา เนื่องจากชอบอ่านหนังสือแทบทุกประเภทและสนใจข่าวสารบ้านเมืองอยู่เสมอแต่วิชาที่อ่อนคือคณิตและอังกฤษ แต่อาศัยว่าขยันเลยเอาตัวรอดมาได้โดยตลอด

ในช่วง ม. 4-5 นั้นเรียนศึกษานอกโรงเรียนไปด้วย ทำให้จบมัธยมปลายตอนเรียน ม.5 สาเหตุที่เรียน กษน นั้นเนื่องจากไม่อยากไปสอบเอนทรานต์ระบบใหม่ เลยสอบเทียบเพื่อใช้การสอบระบบเก่า

การเรียนในมหาวิทยาลัยนั้น จบจากสำนักเทคโนโลยีการเกษตรเทคโนโลยีการผลิตพืช มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์  สาเหตุที่เลือกเรียนสาขานี้เนื่องจากดูหนังที่นักศึกษาเกษตรออกไปฝึกงานแล้วชอบมาก อยากมีประสบการณ์อย่างนั้นบ้าง ที่เลือกเรียนมหาวิทยาลัยนี้เพราะว่าอยากเป็นรุ่นแรก

การเรียนในมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์คือความสุขที่สุดในช่วงหนึ่งของชีวิต มวล.สอนอะไรเราเยอะมาก สอนทั้งเรื่องของแนวคิดต่อชุมชนและสังคม สอนกระบวนการคิดที่เป็นระบบ สอนอะไรหลายๆอย่างที่ผมไม่เจอในเด็กที่จบจากที่อื่นๆ

เรียนจบมาก็ช่วยพี่สาวขายผักในตลาดพักใหญ่ เหตุจากยังไม่มีงานทำและอยากพักผ่อน เลยมาเป็นเด็กเข็นผักในตลาด ค่อนข้างอายในตอนแรกที่เขาถามว่าจบปริญญาทำไมมาเข็นผัก แต่ก็ทำด้วยความสบายใจ เพราะอย่างน้อยก็ไม่ได้งอมือขอเท้า ในช่วงนั้นก็มีบริษัทต่างๆเรียกตัวอยู่บ้าง แต่ก็ไปทำไม่ได้เนื่องจากติดเรื่องการเกณฑ์ทหาร เพราะว่ายังไม่ผ่านการเกณฑ์ทหาร ทำงานเข็นผักอยู่พักใหญ่ก็บวช เนื่องจากอายุครบบวชมาหลายปีแล้ว เรียนจบแล้วด้วย

ช่วงที่บวชเป็นช่วงแห่งการฝึกตนของผม คือเป็นการบวชและเรียน เป็นช่วงแห่งการรักษาศีลและปฏิบัติธรรม เรียนนวโกวาท เรียนแบบพระนวกะทั่วไป มีความภูมิใจเล็กๆคือสอบพระนวกะได้เป็นอันดับที่ 3 ของจังหวัดในพรรษานั้น จุดเปลี่ยนสำคัญของชีวิตอยู่ช่วงใกล้จะสึก เพื่อนบ้านของผมซึ่งเป็นเกษตรอำเภอให้แม่มาบอกว่า ที่สำนักงานเกษตรจังหวัดรับสมัครลูกจ้างชั่วคราว ตำแหน่ง นักเกษตร

ผมก็ไม่คิดมากครับ ไปสมัครเหมือนกันไปทั้งผ้าเหลืองนั่นแหละครับ เพราะว่ามันปิดรับสมัครก่อนที่ผมจะสึกนิดหน่อย หลังสึกออกมาก็มาอ่านหนังสืออยู่ 2-3 วัน แล้วไปสอบก็ปรากฏว่าสอบติดในอันดับรองสุดท้าย ได้ทำงานที่สำนักงานเกษตรอำเภอเมืองตราด ในตำแหน่งนักเกษตร เมื่อวันที่ 3 ธันวาคม 2547แต่ก็ขึ้นๆลงๆระหว่างสำนักงานเกษตรอำเภอกับสำนักงานเกษตรจังหวัด เนื่องจากสำนักงานเกษตรจังหวัด ขาดคนทำงานเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์และข้อมูล รวมไปถึงโปรแกรมต่างๆ ซึ่งผมเองก็พอรู้อยู่บ้างเนื่องจากมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ สอนมาค่อนข้างดี ซึ่งเป็นจุดเด่นของบัณฑิตที่จบจากที่นี่

ทำงานอยู่สำนักงานเกษตรอำเภอเมืองตราด 6 เดือน กรมส่งเสริมการเกษตรก็ประกาศรับสมัครสอบ นักวิชาการส่งเสริมการเกษตร 3 ซึ่งตัวผมเองก็ไม่ได้ติดตามข่าวสาร ได้ยินมาจากพี่ๆที่ทำงานอยู่ด้วยกัน ขนาดไปสมัครพี่เขายังสมัครและออกเงินไปให้ก่อนเลย วันที่จะขึ้นไปสอบ ตอนเย็นยังประชุมกลุ่มปรับปรุงคุณภาพทุเรียนอยู่ในตำบลเลย เรื่องอ่านหนังสือไม่ต้องพูดกันครับ ไม่เคยได้อ่าน ไปสอบวัดดวงเอา แต่ปรากฏว่าดวงดีสอบติดมาเฉยเลย วันประกาศผมสอบ ยังดูรายชื่อมาจากหลังมาหน้าเลย ดูไปสักพักชักท้อเพราะคิดว่าไม่น่าจะสอบได้ มาเจอรายชื่อยู่ลำดับที่ 32 ก็ดีใจมาก แต่เสียดายว่าพี่ๆที่ไปด้วยไม่ติดเลยสักคน ด้วยความโชคดีที่ได้อันดับต้นๆเลยมีโอกาสเลือกกับบ้าน คือเลือกลงสำนักงานเกษตรอำเภอเมืองตราด

ผมบรรจุเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม 2547 ที่สำนักงานเกษตรอำเภอเมืองตราด และก็โดนย้ายมาอยู่สำนักงานเกษตรจังหวัดตราด ช่วงเดือนกรกฏาคม 2548 โดยครั้งแรกมาอยู่กลุ่มส่งเสริมและพัฒนาเกษตรกร ตอนหลังจึงถูกย้ายมาอยู่ฝ่ายยุทธศาสตร์และสารสนเทศจนถึงปัจจุบัน

งานที่รับผิดชอบส่วนใหญ่คืองานข้อมูล งานสารสนเทศ งานตัวชี้วัดต่างๆที่เป็นงานของสำนักงานจังหวัดและสำนักงาน กพร. เป็นโอกาสดีที่ได้เรียนรู้งานและได้รับโอกาสในการทำงานตรงจุดนี้ เนื่องจากหัวหน้าฝ่ายยุทธศาสตร์ของผม ให้โอกาสทางความคิดและการทำงานอย่างเต็มที่  ทำให้การทำงานของผมค่อนข้างจะสนุก แม้บางครั้งจะท้อเนื่องจากปริมาณงานที่ทั้งมากและยาก แต่ก็ผ่านไปได้เสมอ