ความเห็น: 141
ฟูรกอล โว๊ะ....ค่ะครูขอโทษค่ะ.....
วันนี้ตั้งใจว่าจะพิมพ์ข้อสอบค่ะ...แต่ใจมันไม่สงบพอที่จะทำได้....ประมาณไร้อารมณ์ค่ะ....นั่นเพียงเพราะมีภาพบางภาพของ ด.ช.ฟุรกอล โว๊ะ เข้ามารบกวนในความรู้สึกค่ะ....
ด.ช.ฟุรกอล โว๊ะ เป็นเด็กชายตัวน้อย ๆ เรียนอยู่ชั้น ป.2 ยิ้มหวาน ซื่อ ตาใส เห็นแล้วสบายใจค่ะ ฟุรกอล อยู่กับแม่และพี่อีกคนที่เรียนอยู่ชั้น ป.5 พ่อเสียชีวิตไปตอนที่ ฟุรกอล ยังอยู่ในท้องแม่.......
ฟุรกอล ทำงานช้า บางครั้งก็ทำปนเล่นตามประสา...สำหรับวิชาวิทยาศาสตร์ที่ผู้เขียนสอนเขาก็ทำเสร็จทุกครั้ง.....
แต่สำหรับวิชาภาษาไทยจะด้วยอะไรก็แล้วแต่ ฟูรกอล ให้ความสนใจในระดับต่ำ ๆ....ส่งผลให้ครูผู้สอนต้องมาบ่นให้ผู้เขียนฟังตลอด....ผู้เขียนก็บอกเพื่อนครูไปว่า....วิชาวิทย์ก็ไม่เห็นมีปัญหานะ.....
วันนี้ในคาบวิทย์ผู้เขียนสอนไปได้ครึ่งคาบ..ครูภาษาไทยก็เข้ามาทวงงานคัดไทยที่ฟูรกอล พอท่านเห็นว่า 1 คาบที่ผ่านมาที่ท่านสอน ฟุรกอล คัดไปได้แค่ 5 บรรทัด จาก 15 บรรทัด...ท่านก็บรรเลงเพลงด่าเคล้าอารมณ์พร้อมเสียง...โบ๊ะ... โบ๊ะ ดังขึ้นที่หลังฟุรกอล... โบ๊ะ... โบ๊ะ....ทั้งห้องเงียบกริบ ผ่านไปชั่วอึดใจ...ฮื่อ ๆ ๆๆๆๆๆๆ.....ร้องทำไม ร้องหาอะไร งานแค่นี้ทำไม่เสร็จ เบื่อ ร้องทำไม เดี๋ยวฉันจับโยนทางหน้าต่างหรอก.........
ผู้เขียนทนดูไม่ได้เลยเดินออกไปจากห้อง....พอเห็นเพื่อนครูเดินออกไป...ผู้เขียนจึงเข้าห้อง...ฟุรกอล ยังคงร้องไห้อยู่อีก...ข้าพเจ้าเดินเข้าไปกอดฟุรกอล...เอามือลูบหัว...โดยไม่พูดอะไร....หากแต่ในใจกลับนึกว่า " ฟุรกอลค่ะ...ครูขอโทษค่ะ....." ใช้เวลาประมาณ 3 นาที ฟุรกอลก็บังคับใจตนให้สงบนิ่งลงได้...แล้วผู้เขียนก็ทำการสอนต่อไป....
....................................................................................
พี่น้องผองเพื่อนค่ะคิดเหมือนผู้เขียนไหมค่ะที่ว่า....เด็กทุกคนมีศักยภาพในการรับรู้ เรียนรู้ ที่แตกต่างกัน ครูควรจะเข้าใจถึงความแตกต่างระหว่างบุคคล ครูควรหวนระลึกนึกถึงตนเองตอนเยาว์วัยว่าเราชอบครูแบบไหน เราโหยหาครูแบบไหน...ถ้าเรานึกได้ ระลึกได้...เราก็จะรู้ว่าเราควรทำตัวเป็นครูแบบไหน.....ไม่จำเป็นต้องไปอ่านตำราให้มากมายแค่พึงระลึกได้เท่านี้ครูก็จะเป็นครูดีในดวงใจของเด็กน้อยค่ะ....
การจัดการเรียนการสอนที่เด็กมีศักยภาพในการรับรู้ เรียนรู้ ที่แตกต่างกัน ครูผู้สอนจะต้องทำการบ้านมาอย่างดีค่ะ....ต้องเตรียมการสอนมาด้วย สำหรับเด็กที่มีศักยภาพในการรับรู้ เรียนรู้ ได้เร็วเราต้องมีงานที่ส่งเสริมเขาให้เต็มตามศักยภาพ ส่วนเด็กที่มีศักยภาพในการรับรู้ เรียนรู้ช้าก็ให้เวลาเขาในการทำ...ไม่ใช่ว่าให้ทุกคนเท่าเทียมกัน....ถ้าเป็นเช่นนี้แล้วเด็กจะมีสุขในการเรียนได้อย่างไร..." มีสุข" ในการเรียนต้องมาเป็นอันดับแรกค่ะ...ถ้าเด็กมีสุขในการเรียน เด็กก็เป็นเด็ก "ดี" และเด็ก"เก่ง" ตามมาเต็มตามศักยภาพของเขาค่ะ....
.....................................................................................
พี่น้องผองเพื่อนค่ะ...ช่วยครูอ๋อยหน่อยค่ะ..ช่วยครูอ๋อยคิดหน่อยค่ะว่าในฐานะหัวหน้าวิชาการครูอ๋อยจะทำอย่างไรกับปัญหานี้ดี....ทำอย่างไรให้เด็ก ๆ ชั้น ป.2 และ ป.3 มีสุขในการเรียนวิชาภาษาไทยกับครูท่านนี้ค่ะ....ได้โปรดเถิดค่ะ...ขอร้อง...ช่วยครูอ๋อยด้วย......
ความเห็น
+
ป้าดาวเจ้าค่ะ...
+ อิ อิ..หนังสือยาวกว่าแอมแปร์ค่ะ..
+ ตอนนี้หล่อนนอนขัดขาดูเย้ยฟ้า ท้าดิน ตอนอวสานค่ะ....
+ ขำ ๆ หนอนหนุนหนังสือสารานุกรมไดโนเสาร์ด้วยค่ะ...
ครูอ๋อยครับ
งานเข้าอย่างแรงเลย
มารายงานตัวครับหลังจากหายหน้าหายตาไปหลายวัน
เพราะว่าตาลาย ง่วงนอน หลายวันมานี้ทำงานกับตัวเลขงบประมาณ
ตาลาย
+
โอเค..เลยค่ะพี่พอลล่า...
+ ดำขำ สวย เก่ง แบบพี่พอลล่าค่ะ...
+ นี่..เมื่อกี้หล่อนนั่งเอาโลชั่นลูบแขนขา...ประมาณว่า...ทา นวด ถู เยอะ ๆ แล้วจะขาวค่ะ...
+ ดู๊...หล่อนเข้าใจคิดค่ะพี่พอลล่า...
+
อั่นแน่...หนูกล้วยแขก...
+ ตื่นเต้น ตื่นตา ตื่นใจใช่ม๊า....
+ ที่เจอรวมพลคนหน้าตาดี...เลยปวดหัว....
+ ดีนะที่...มีครูพี่โย่งช่วยนวดให้...
+ ฮ่า ๆ...สงสัยพี่โย่งได้งานตอนเกษียณแล้วค่ะ...นวดแผนไทย....
+ พักผ่อนบ้างนะจ๊ะ...สอบเสร้จแล้วนี่...
+ เอ...เป็นคนกทม. หรือต่างจังหวัดค่ะ..
+ ถ้าต่างจังหวัด..ปิดเทอมแล้วกลับบ้านไหมค่ะ...
+
อิ อิ...ท่านพี่เขี้ยว...
+ มัวแต่ไปจับผิด...คิดจะช่วยพี่ อ.ขจิต ตอน...
+ ที่ตัวท่านพี่ละ...ไปเม้มอะไรของพี่ดาวมาละค่ะ...
+ พี่ดาวทวงคืนอยู่แน๊ะ...ตามไปคืนด่วนเลยค่ะ....
+ อิ อิ....
+
ท่านพี่ไข่ที่ร้ากกกและเคารพ...
+ ขอบคุณมากค่ะ..ที่มาเยี่ยมตรงกับใจค่ะ....
+ ได้รับของแล้วค่ะ...ของกินชิมทุกถุงค่ะ...โดยเฉพาะพ่อสัม...กิน กิน และกินค่ะ....
+ อร่อยมากค่ะ...ถูกใจ ถูกปาก ค่ะ...
+ ขอบคุณมากค่ะท่านพี่บ่าว...
+ ป.ล. ไม่ได้โทร.หา เพราะว่าลืมโทรศัพท์ไว้ที่บ้านหาดใหญ่ค่ะ....
+ ยังไม่ทันไร...ลืมโน่นนี่ซะแล้วค่ะ...
+ อืม...ท่านพี่อย่าลืมตาลายเห็นเลขเด็ด ๆ 3 ตัวบ้างนะค่ะ...
+ ฝากหอมแก้มพี่แพรวด้วยค่ะ...
+ วันหลังน้าอ๋อยจะส่งขนมอร่อยไปให้กินอีกค่ะ....
+ ขอบคุณอย่างสุดซึ้งค่ะ...
สวัสดีครับ คุณครู
แอมแปร์~natadee
พี่น้องผองเพื่อนค่ะคิดเหมือนผู้เขียนไหมค่ะที่ว่า....เด็กทุกคนมีศักยภาพในการรับรู้ เรียนรู้ ที่แตกต่างกัน ครูควรจะเข้าใจถึงความแตกต่างระหว่างบุคคล ครูควรหวนระลึกนึกถึงตนเองตอนเยาว์วัยว่าเราชอบครูแบบไหน เราโหยหาครูแบบไหน...ถ้าเรานึกได้ ระลึกได้...เราก็จะรู้ว่าเราควรทำตัวเป็นครูแบบไหน.....ไม่จำเป็นต้องไปอ่านตำราให้มากมายแค่พึงระลึกได้เท่านี้ครูก็จะเป็นครูดีในดวงใจของเด็กน้อยค่ะ....
การจัดการเรียนการสอนที่เด็กมีศักยภาพในการรับรู้ เรียนรู้ ที่แตกต่างกัน ครูผู้สอนจะต้องทำการบ้านมาอย่างดีค่ะ....ต้องเตรียมการสอนมาด้วย สำหรับเด็กที่มีศักยภาพในการรับรู้ เรียนรู้ ได้เร็วเราต้องมีงานที่ส่งเสริมเขาให้เต็มตามศักยภาพ ส่วนเด็กที่มีศักยภาพในการรับรู้ เรียนรู้ช้าก็ให้เวลาเขาในการทำ...ไม่ใช่ว่าให้ทุกคนเท่าเทียมกัน....ถ้าเป็นเช่นนี้แล้วเด็กจะมีสุขในการเรียนได้อย่างไร..." มีสุข" ในการเรียนต้องมาเป็นอันดับแรกค่ะ...ถ้าเด็กมีสุขในการเรียน เด็กก็เป็นเด็ก "ดี" และเด็ก"เก่ง" ตามมาเต็มตามศักยภาพของเขาค่ะ....
อันนี้เป็นคำตอบดีแล้วหละครับ การฉุดให้เด็กเข้ามาในอารมณ์เรียนเป็นทักษะที่คุณครูทุกคนต้องทำก่อน แล้วเด็กจะเดินไปในทางที่ครูต้องการ
อนาคตเด็กบางครั้งขึ้นกับครูที่เอาใจใส่ ชั่วเวลาช่วงหนึ่งในชีวิตเด็ก ต้องการมากกว่าการเรียนในชั้นเรียน เขาต้องการความรัก ความเข้าใจ ความเอาใจใส่ ไม่เหมือนครูที่ต้องการแต่สอนๆ ๆ ๆ โดยที่ลืมไปถึงความรู้สึกที่แท้จริงของเด็ก
เป็นกรรมของเด็กที่เจอครูที่ไม่เพียงแต่ไม่เข้าใจ ยังเป็นครูที่เอาแต่โทสะและความต้องการของตัวเองเป็นที่ตั้ง
มาแลกเปลี่ยนครับ คิดถึง เป็นห่วง
+
ว้าว....ท่านสิทธิรักษ์มาเยี่ยม...
+ ปลื้มใจมากค่ะ...ดีใจที่นอนดึกแล้วได้เจอกันค่ะ...วันนี้วันอะไรเริ่มต้นวันใหม่ด้วยอะไร ๆ ที่ดีเช่นนี้....เย้ ๆ ....
" อนาคตเด็กบางครั้งขึ้นกับครูที่เอาใจใส่ ชั่วเวลาช่วงหนึ่งในชีวิตเด็ก ต้องการมากกว่าการเรียนในชั้นเรียน เขาต้องการความรัก ความเข้าใจ ความเอาใจใส่ ไม่เหมือนครูที่ต้องการแต่สอนๆ ๆ ๆ โดยที่ลืมไปถึงความรู้สึกที่แท้จริงของเด็ก"
+ ใช่แล้วค่ะ...ครูมีความสำคัญมากค่ะในผลักดันให้เด็กได้ดี...ให้เด็กใฝ่ใจทำความดีค่ะ....ที่สำคัญทำให้เด็กก้าวผ่านบางช่วงแห่งชีวิต บางอารมณ์รู้สึก ค่ะ...
+ คิดถึงมากมายค่ะ...
+ ลานอาเหลียงเป็นอย่างไรบ้างค่ะ...คึกคักไหมค่ะ....
แวะมาเยี่ยมคนคิดบวกค่ะ...
วันหยุดขอให้มีความสุขและผ่อนพัก...ก่อนจะต้องไปต่อสู้กับภารกิจหนักของคำว่า....ครู...ต่อไปนะคะ
เจ้าแอมแปร์น้อยคงสบายดี ฝากจุ๊บ ๆ ๆ ๆ ๆ หลาย ๆ ทีค่ะ
(^___^)
แอมแปร์จ๋า...
....ตอนนี้กำลังนอนพาดบนห่วงยางและพูดว่า..ทะเลนี้แสนสบาย...ปลาฉลามสบายดีไหม...กินข้าวหรือยัง...ไปเที่ยว รพ.มอ.ไหมแอมแปร์จะพาไป..ไปหาหมอฟัน...อืม...ฟันสะอาดดี....
+ ฮ่า ๆ...แอมแปร์เล่นคนเดียว...พูดคนเดียว...เป็นเพื่อนปีศาจไร่คุณมนค่ะ...
มาจ้ะ....จะพาไปเที่ยวไร่คุณมน ... ไปรู้จักกับ คุณลุงปีศาจ พี่ดรีม พี่เดียร์ ... ไปไหมจ้ะ...^_^...
แอมแปร์จ้ะ ป้าคนไม่มีรากส่งภาพมาให้ดูนะจ้ะ...เผื่อตัดสินใจ...อีกที

คนซ้ายมือคือ ปีศาจ ไม่ทำร้ายคนแต่หัวเราะเสียงดังไปหน่อย...
สองคนด้านล่างคือพี่ดรีมกับพี่เดียร์...คุยเก่ง เล่นทั้งวัน...
และทั้งสามคนคงจะชอบ อุลตร้าแมนมีไฟที่แอมแปร์เอาไปแน่เลยจ้...
ป้าคนไม่มีรากต้องออกไปทำงานแล้ว...บ๊ายบายค่ะ....
- ว้าว.....มิสมาเร๊ดเร่ดของพี่ฝน .. ป้าดาว
- มาฝากน้องแอมป์
- ทำไมชื่อนี้ไปถามป้าดาวดูเองจ้า
รูป.....มิสมาเร๊ดเร่ด อิ อิ
+
พี่คนไม่มีรากค่ะ....
+ วันนี้แอมแปร์มาขอให้เล่าเรื่องคนปีศาจอีกค่ะ...
1. " แม่อ๋อย เล่าเรื่องคนปีศาจให้แอมแปร์ฟังอีกสิ"
2. " เมียทิ้งเขาไปเหรอแม่...ไม่ดีเลยนะแม่.."
3." ถ้าแม่ทิ้งแอมแปร์...แอมแปร์ก็จะกลายเป็นปีศาจเหมือนกัน..."
+ เมื่อกี้อ๋อยมัวเพลินท่องเที่ยวไปเก็บเกี่ยวความรู้ในบล็อก....
+ หันกลับไปดู..เอ้ย...แอมแปร์เทแป้งลงบนพื้นเต็มเลยค่ะ...
+ หันไปคุย.." แม่บอกลูกแล้วใช่ไหม..ว่าอย่าเทแป้งลงพื้น..แม่ขี้เกียจทำความสะอาด.."
+ " โธ่...แอมแปร์ขอทำขนม เปี๊ยบ หน่อยเดียวเองแม่..อร่อยนะแม่เดี๋ยวแอมแปร์เอาให้ชิม..."
+ เฮ้อ....ทุกวัน ๆ บ้านก็จะรกมากค่ะ...เพราะต้องปล่อยให้เล่น..ให้สร้างสรรผลงานกัน...
+ กว่าจะเก็บก็ก่อนเข้านอนโน่นแหละค่ะ....
+ คิดถึงค่ะ....
+
ป้าเขี้ยวเจ้าขา...
+ แอมแปร์คิดว่าเป็นพ่อสัมค่ะ...
+ ถามว่ารู้ได้ยังไงว่าเป็นพ่อสัม...
+ อิ อิ.." ก็ดูที่พุงโตไงแม่..."
+ ก๊ากๆๆๆๆๆๆๆๆ
+
ป้าเขียวเจ้าขา...
+ ขอบคุณมากค่ะ...สำหรับเจ้า" มิสมาเร๊ดเร่ด"
+ แอมแปร์ชอบค่ะ..เพราะน่ารักดี..
+ แต่แอมแปร์..ชวนพ่อสัมมาดูรูปคนถ่ายภาพเหมือนเดิม...
+ " พ่อกำลังถ่ายอะไรงะ..."
+ " ไม่ใช่พ่อหรอกลูก"
+ " ใช่สิ...ก็พุงป่องนั่นไง...ใช่พ่อนั่นแหละ.."
สวัสดีครับครูแอมแปร์
- สงสารฟูรกอล โว๊ะ ครับ (ยอมรับว่าเขาก็แกร่งด้วย ที่สงบได้ในเวลาอันรวดเร็ว)
- คุณครูท่านเครียดจากเรื่องอื่นหรือเปล่าครับ หรือท่านก็เป็นของท่านอย่างนั้นตลอดมา เด็กๆต้องมารับกรรมโดยไม่ได้ก่อ
- สิ่งที่ผมเป็นห่วงสำหรับบรรยากาศการศึกษาของไทยโดยรวม ก็ในประเด็นนี้แหละ "การระบายและส่งต่อความเครียด ซึ่งไม้สุดท้ายก็คือเด็ก"
- เรื่องนี้ผู้บริหารโรงเรียนควรรับรู้ ตระหนัก และหาทางแก้ไขด้วยศิลปะ ไม่งั้นทั้งเด็กและครูแอมแปร์จะเครียดระยะยาวไปด้วย
- คงแนะนำได้แค่นี้ครับ
- สวัสดีครับ
- เอารูปน่ารักมาฝากน้องแอมป์ ( เรียกสั้นๆเพราะป้าขี้คร้านพิมพ์) อีก

อย่าซ่า....นะน้องนะ

พูดไม่รู้เรื่องเดี๋ยว เจอตบ
บันทึกอื่นๆ
- เก่ากว่า « กิจกรรมเยาวชนไทยใต้ฟ้าเดียวกัน
- ใหม่กว่า » เร่เข้ามา..หนังสือทำมือ.." หนูมีนากับป่าชายเลน " มาแล้วจ้า..



































