สวัสดีค่ะอาจารย์

เห็นกระทู้แล้วต้อง login มาค่ะ

จากประสบการณ์ส่วนตัวนะคะ  พบว่าคนเวียตนาม(ตาบอด) มีทักษะการใช้สารสนเทศ ICT ได้ดีมากค่ะ  และเขาก็ก้าวหน้าในระดับสากลค่ะ  สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยต่างประเทศที่มีชื่อเสียง  หนิงไม่ได้เห่อชื่อเสียงของมหาวิทยาลัยเขานะคะ  แต่หนิงทึ่งตรงที่ว่า  เขาสามารถจัดการการเรียนรู้ของเขาอย่างไรในสาขาวิชาและมหาวิทยาลัยระดับที่คนมองเห็นชัดยังจบยากอ่ะค่ะ  นั่นย่อมหมายถึงพื้นฐานของทักษะการใช้สารสนเทศเพื่อการศึกษาและทักษะชีวิตที่ดีใช่ไหมคะ

ในหลายเวที(สากล)  ที่หนิงได้มีโอกาสไปนั้น  หนิงจะเจอคนเวียตานาม (ทั้งมองไม่เห็นหรือเห็นไม่ชัด) แสดงศักยภาพของเขาเสมอๆ  ทำให้เราต้องย้อนกลับมาดูตัวเองว่า  ลูกของเราอยู่ตรงไหน  ทำอะไรกันอยู่ 

กลับมาทีไรลูกๆที่ DSS@MSU บอกว่า  ป้าหนิงของขึ้นมาอีกแล้ว 

เฮ้อ...กลุ้มใจกับลูกจริงๆ  ถ้ามีงานไหนเขาเชิญแบบมีผู้ติดตามได้  กะจะเข็นเอาไปเคาะกะโหลกกะลา เจ้าพวกนี้ซะ....

• ตอนเด็ก ๆ ผมอ่านหนังสือของทหารไทยที่ไปรบที่เกาหลีเขากลับมาเขียนไว้ เขาเล่าถึงความลำบากล้าหลังที่คนไทยอ่านแล้ว แทบหลั่งน้ำตา
• ตอนผมเป็นวัยรุ่น เวียดนามแตก เคยเห็นเวียดนามอพยพ เห็นสภาพ ก็แทบหลั่งน้ำตา
• ตอนผมพ้นวัยรุ่น ก็เห็นนักร้องจากฟิลิปปินส์ที่เขาหนีสภาพความลำบากในประเทศ มาหางาน มาร้องเพลงตามสถานบันเทิง เห็นแล้วก็เห็นใจว่า บ้านเขา คงลำบาก ไม่มีงานดี ๆ ให้คนในประเทศทำ
• ตอนผมอายุมากหน่อย เห็นแรงงานพม่า มาตกระกำลำบากในไทย (หมายถึงพวกที่มาเป็นแรงงานก่อสร้างที่ต้องอัดกระป๋องบนรถกระบะ ไม่นับรวมพวกที่กรีดยางรุ่นที่มีโซ่ทองคล้องคอ) เห็นแล้วก็สงสารจับใจอีก งาน หนั๊ก-หนัก
• ยังกลุ้มใจนิดหน่อยว่า ตอนแก่ตัว จะเหลือประเทศไหนให้สงสารอีกล่ะนี่
• กลัวนิดหน่อย ว่าต่อไป เราอาจต้องส่งแรงงานไปทำงานหาเงินเข้าประเทศ ในประเทศทั้งหมดที่ว่ามาข้างต้นครับ
• ขอเรียบเรียงคำของคุณหนิงเสียใหม่ เพื่อสรุปประเด็น

"ลูกของเราจะอยู่ตรงไหน ? เรากำลังทำอะไรกันอยู่ ?"

สวัสดีปีใหม่ครับ

    ยิ่งคิดยิ่งหดหู่ใจ เศร้า  มองอนาคตลูกหลานไทยไม่ออก ครับ

เมื่อวันก่อนมีคนวิเคราะห์ให้ผมฟังว่า นักวิชาการทางเทคโนโลยีสารสนเทศของมาเลเซียบอกว่า องค์ประกอบสามประการที่จะนำไปสู่ความสำเร็จในการพัฒนา it คือ สมอง งบ และกึ๋น มาเลฯ มีสมองมีงบ แต่บังเอิญผู้นำขาดกึ๋น

ผมมามองของไทย งบกับกึ๋น (ซึ่งเป็นบทบาทของผู้นำ) ไม่มีเลย ส่วนสมองในระดับฐาน (จบปริญญาตรี) หลายสถาบันผลิตออกมาแล้ว ไม่รู้จะไปทำงานอะไร บัณฑิตไอทีไม่รู้แม้กระทั่งว่า ปุ่มต่างๆ ในโปรแกรมมันเรียกว่าอะไร ฮาฮาฮา

• น่าสงสารประเทศไทยจริงๆค่ะ
• พวกเราบริโภคสารสนเทศในราคาแพงลิบลิ่ว
• การเข้าถึงสารสนเทศยิ่งไม่ต้องพูดถึงเลยค่ะในเมืองกับชนบทต่างกันมากทีเดียว
• สวัสดีปีใหม่นะคะอาจารย์

เรื่องคอมพิวเตอร์ / สารสนเทศ เห็นด้วยกับอาจารย์ครับ

เรื่องกระดาษ double A เคยได้ยินว่า ผลิตจากต้นไม้ที่ปลูกขึ้นเพื่อทำเป็นกระดาษเลยนะครับ

เป็นข้อมูลครับ