เมื่อได้มาอยู่ในพื้นที่แห่งความปลอดภัย (Comfort zone)ก็มีอิสระในการแสดงความคิดเห็น
ผู้เขียนเข้ามาสู่ บ้านแห่ง"GotoKnow " ชุมชนแห่งการแบ่งปัน แลกเปลี่ยน เรียนรู้แห่งนี้ ตั้งแต่วันที่ 6 มกราคม 2551 มาเหมือนคนตาบอด เหมือนมีคนอุ้มมาให้ยืนท่ามกลางผู้คนมากมาย หลายอาชีพ ได้ยิน ได้ฟังผู้คนเขาสนทนากัน แม้นไม่เห็นหน้ากัน ก็แฝงไปด้วยความเอื้ออาทร แบ่งปัน แลกเปลี่ยน หลายคนเข้ามาทักทายพูดคุย แนะนำ ทำให้ผู้เขียนเกิดความคิด ความฝัน มีความมั่นใจ เมื่อได้มาอยู่ในพื้นปลอดภัย (Comfort zone) มีอิสระในการแสดงความคิดเห็น
จึงหันไปสนทนากับคนรอบข้าง อย่างเป็นมิตร ด้วยจิตใจที่มีความรักความผูกพันเป็นทุน ในการพูดคุย จากทุนเดิมที่มีเพียงใจอย่างเดียว ....
วันนี้มีความรู้สึกเห็นและเป็นจริงว่า ผู้เขียนมีกำไรร่ำรวยอย่างมากมายมหาศาล กำไรความมั่นใจ กำไรความกล้า กำไรความคิดกำไรมวลมิตรมากมาย กำไรในสิ่งที่อยากรู้ ก็มีคนนำความรู้มาให้ กำไรชีวิต กำไรไร้ขีดจำกัด กำไรเพื่อน มีเพื่อนทุกประเภท ทุกระดับชั้น ทั้งในและนอกประเทศ
ผู้เขียนจึงมาทบทวน คิดทุนทำงบดุลชีวิตตัวเอง ก็พบเห็นความร่ำรวยที่เกิดขึ้นอย่างมหาศาล จึงคืนกำไรไปสู่สังคม ด้วยการที่ร่วมกิจกรรมทุกอย่าง ที่คนในสังคมแห่งบ้าน GotoKnow มีกิจกรรม
หลังสุดมีน้อง พนักงานขับรถของสำนักงานสาธารณสุขชุมพร โทรมาบอกว่า คุณหมอพันธ์เชษฐ์ บุญช่วยและภรรยาคุณ อัจฉรา บุญช่วย จากโรงพยาบาล พะโต๊ะจังหวัด ชุมพร ที่เป็นบล๊อกเกอร์เขียนงานแลกเปลี่ยนกัน ในเรื่องการรับรองคุณภาพและมาตรฐานของโรงพยาบาล ย้ายไปประจำที่โรงพยาบาล ท่าแพ จังหวัดสตูล เมื่อทราบข่าว ผู้เขียนก็รีบไปต้อนรับที่ พัทลุง ซึ่งเป็นทางผ่าน แล้วร่วมไปส่งคุณหมอที่ ท่าแพ ด้วยกัน คุณ หมอขอบคุณ ขอบใจ ในน้ำใจของชาวGotoKnow ที่มีให้ ....
.มีแต่คนที่ร่ำรวยอย่างผู้เขียนเท่านั้น ที่โอกาสทำเช่นนี้ได้
ขอบคุณน้องๆ ปฎิคม รพ ท่าแพ
ข้าวหมก อรับ กับพี่น้อง พะโต๊ะ เป็นของแปลก
คุณหมอท่าแพเจ้าภาพต้อนรับ
คุณหมอ พันธ์เชษฐ์ ขอบคุ
น้องนก บุษรา บล๊อกเกอร์สามเกลอ ก็มาด้วย
สวัสดีค่ะท่านพี่
ขอบคุณค่ะบังสำหรับเรื่องเล่าแห่งความสุขเช้านี้ :)
ดีใจจังที่รักกันมากมาย นะครับ
อยากให้สังคมทุกสังคมรักกันแบบนี้ตลอดไป
จนแผ่ขยายไปไม่มีที่สิ้นสุดนะคะ
สวัสดีมิตรภาพ
ช่างสวยงามน่าชม
ดีใจทุกครั้งที่คุณวอญ่า-ผู้เฒ่า-natachoei--
มาเยี่ยมที่บล็อก
และมีความสุข ที่ได้มาแวะเยี่ยมที่บล็อกนี้เช่นกันค่ะ
ขอมิตรภาพ จงแผ่ขยายให้ไพศาลค่ะ
สวัสดีครับน้องครูอิง
ต้องขออภัยจริงๆ ในเรื่องเขียนคำอวยพร คู่บ่าวสาว เพราะไม่มีประสบการณ์ในพิธิการดังกล่าว
พ่อหลวงทิณภัทร มีประสบการณ์ด้านนี้โทรไปปรึกษาแล้วแต่ยังติดต่อไม่ได้
ฟังว่าท่านจะเดินทางไปหนองหญ้าป้อง จะไปเป็นเจ้าอาวาสที่นั้น ติดต่อได้อย่างไร จะรายงานความคืบหน้าครับ
สวัสดีครับท่าน ดร.จันทวรรณ
ได้พบกับหมอ พันธ์เชษฐ์ ครั้งแรกที่ งาน HA Forum ที่หาดใหญ่ แล้วหมอและ ภรรยา คือ คุณ อัจฉรา ชวนไปเยือนพะโต๊ะ ก็คุ้นชินกันทางบันทึก ซึ่งมีน้องนก บุษราก็ทำงานที่นี้
ผมนำ กก.สมาคมลูกจ้างไปเยี่ยมที่รพ.ด้วย พอรู้ข่าวคุณหมอย้ายมา ท่าแพ ก็ถือโอกาสไปส่ง
สวัสดีคะ
ฝากความระลึกถึง ท่านผอ.พิเชษฐ์ และคุณอัจฉราด้วยนะคะ
รำรวยจริงๆคะ น่าอิจฉา
สวัสดีคะ
ฝากความระลึกถึง ท่านผอ.พิเชษฐ์ และคุณอัจฉราด้วยนะคะ
รำรวยจริงๆคะ น่าอิจฉา
สวัสดีคะคุณลุงวอญ่า
เข้ามาทักทาย คะ ได้อ่านเรื่องราว แห่งความสุข
แน่นอนค่ะชาวgotoknow
ไปไหนๆ..มีญาติตลอด
มิตรภาพ..ไร้พรมแดน ไร้ข้อจำกัด
เห็นภาพแล้วอบอุ่นจัง ที่ฝากบอกลูกสาวบุษรา บังได้บอกให้หรือเปล่า? คิดถึงบัง คิดถึงทุกคน อยากพบแต่ถ้าเป็นแบบวิชาการ น้องไม่กล้าไป เพราะไม่มีอะไรไปแลกเปลี่ยน ส่วนใหญก็เก็บเกี่ยวความรู้ในบ้านหลังนี้เสมอ ยังไม่มีอะไรเป็นประโยชน์กับบ้านหลังนี้เลย แต่ก็ชอบอยู่เพราะทุกรักกันแบบเครือญาติ ถ้านัดพบแบบสังสรรค์กันสักครั้งดีไหมค่ะบัง อยากพบๆๆๆทุกคนค่ะ
เป็นความรู้สึกดี ตื้นตันอย่างบอกไม่ถูก ที่ได้เจอะบังครั้งที่สอง จากความตั้งใจมาส่งของบังวอญ่า
คุณหมอพูดถีงด้วยความประทับใจอย่างมากบ่อยๆครั้ง ในน้ำใจและมิตรไมตรีที่ได้รับ
แม้จะรับทราบอยู่แล้ว ว่าพื้นที่แห่งนี้ เปี่ยมด้วยมิตรภาพที่ทุกคนต่างหยิบยื่นให้แก่กัน
แต่บังวอญ่าก็ทำให้ประหลาดใจแบบซาบซึ้ง ซึ่งถ้าไม่ใช่คนร่ำรวยคงทำไม่ได้
และยินดีอย่างที่สุดที่ได้ต้อนรับการมาส่งครั้งนี้ถึงบ้านเกิด ทั้งจากชาวพะโต๊ะ ชาวชุมพร
ชาวพัทลุง(บัง)และทุกๆท่านที่ให้เกียรติ รวมทั้งชาวท่าแพที่ต้อนรับกันเป็นอย่างดี
ปล. ระลึกถึงแม่ต้อยเสมอเช่นกันค่ะ และขอขอบคุณทุกความห่วงใย ซาบซึ้งๆๆๆๆๆ
สวัสดีครับคุณเพชร
ขอบคุณครับที่แวะ มีโอกาสผ่านพิจิตรจะแวะไปคารวะครับท่าน
มิตรภาพ เป็นความอบอุ่น ที่สัมผัสได้
สวัสดีครับครู ชุติมา ก่อนไปสู่สังคมให้มีความรัก ตัวเองและครอบครัว ต้องมีความรักและแบ่งปันความรักให้แก่กันก่อน
โดยเฉพาะสังคมในองค์กร อยากเห็นมากๆความเห็นใจความปรองดอง ถ้าคนในครอบครัว ในองค์กร ไร้รัก สังคมก็คงขาดรักต่อไป
สวัสดีครับคุณ ตันติราพันธ์
ทั้งคุณหมอและภรรยามีความเมตรมาก ได้ไปที่บ้านเห็นวิถี การดำรงชีวิต และหลักคิดของคุณ อัจฉรา ที่ต้องการให้ลูกๆ กลับคืนสู่รากเหง้า ยิ่งศรัทธาความคิดของทั้งสองท่านมาก ในขณะที่สังคม นิยม ส่งเสริมการศึฏษาของเด็กๆ "แบบบ้าใบ ไกลบ้าน"
สวัสดีครับแม่ต้อย
วันน้องจ๋า นักศึกษาเมืองนอกแวะมาเยี่ยม ได้คุยกันถึงานคุณภาพ ได้เที่ยวทั่วปากพะยูน