ข้อความเตือนตนบนหนทางแห่งปัญญา
พยายามสอนตัวเองว่า ถ้ากำลังเรียนรู้อะไร
ต้องจับหลักให้ได้ แล้วนำไปลองใช้ในชีวิต
อย่าเอาแต่คิด เปรียบเทียบ ตำหนิ ติเตียน
ให้มุ่งสร้างความเพียรเพื่อจะเรียนจากของจริง
อย่าทิ้งเวลาไปกับการถกเถียงสิ่งที่แตกต่าง
เพราะความกระจ่างจะผ่านมาทางการกระทำ
มิได้มาจากความจำ การใช้ถ้อยคำและภาษา
ตรงนั้นหาใช่หนทางแห่งปัญญาแต่อย่างใด.
ประพนธ์ ผาสุขยืด
14 กรกฎาคม 2551
เริ่มทำ..ตั้งแต่วันนี้
เยี่ยมมากครับ...
เพราะความกระจ่างจะผ่านมาทางการกระทำ
ขอบคุณครับอาจารย์สำหรับข้อความเตือนตน
ผมใช้หลายสูตรครับ เท่าที่นึกออกก็มี...
*อัตนา โจทยัตตานัง จงเพ่งโทษตนเองดีกว่าเพ่งโทษผู้อื่น
*เป็นนกอย่าติดฟ้า เป็นปลาอย่าติดน้ำ
ขอนำไปใช้ด้วยคะ..จะได้เรียนรู้ความรู้สึก..และการกระทำ
สาธุค่ะ...
(^___^)
เตือนใจได้ดีจริงๆค่ะอาจารย์
เย ฌานปฺปสุตา ธีรา
เนกฺขมฺมูปสเม รตา
เทวาปิ เตสํ ปิหยนฺติ
สมฺพุทฺธานํ สตีมตํ . . . ฯ ๑๘๑ ฯ
เหล่าเทวดาย่อมรักธีรชน
ผู้ขวนขวายในกรรมฐาน
ยินดีในนิพพานอันสงบ
มีสติและรู้แจ้งจบสัจธรรม
Absorbed in meditation practice,
Delighting in the peace of Nibbana
Mindful, wise and fully enlightened -
Such men even the gods hold dear.
ขอบคุณคะ จะจับหลักให้ได้ สู่การปฏิบัติ ปรับปรุง และ พัฒนาคะ
ขออนุญาตนำไปเผยแพร่ในวารสารของหน่วยงานนะคะ
ด้วยความยินดีครับ คุณjaidee
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า อวัยวะที่พ่อแม่ให้มาควรใช้ให้ครบ สองมือ สองขา อย่าใช้แต่ปาก อ้อ!อย่าลืมใช้สมองก่อนทำด้วยนะคะ