วงจรที่ทำให้หลายองค์กรเดินไปไม่ถึงไหน

1442

true <h5><span style="color: #0000ff;">อดสงสัยไม่ได้ว่าทั้งๆ ที่มี Vision, Core Values, KPI แต่ทำไมหลายๆ องค์กรยังเดินไปไม่ถึงไหน หรือว่าตกอยู่ในวงจร ดังนี้ . . .</span></h5> <h5><span style="color: #0000ff;"> </span></h5> <h5><span style="color: #0000ff;"><span style="color: #ff0000;">(1)</span> เมื่อคนทำงาน “ขาดขวัญกำลังใจ” องค์กรจึงจำเป็นต้องใช้  KPI ติดตามการทำงาน</span></h5> <h5><span style="color: #0000ff;"> </span></h5> <h5><span style="color: #0000ff;"><span style="color: #ff0000;">(2)</span> เมื่อทำงานอย่าง “ไม่มีหลักการ” องค์กรจึงต้องสร้างค่านิยมร่วม (Core Values) ขึ้นมา</span></h5> <h5><span style="color: #0000ff;"> </span></h5> <h5><span style="color: #0000ff;"><span style="color: #ff0000;">(3)</span> เมื่อไม่แน่ใจว่าที่เดินมา “ถูกทางหรือไม่” องค์กรจึงต้องใช้วิสัยทัศน์กำหนดทิศทาง</span></h5> <h5><span style="color: #0000ff;"> </span></h5> <h5><span style="color: #0000ff;"><span style="color: #ff0000;">(4)</span> เมื่อผู้บริหารองค์กร “ไม่มีภาวะผู้นำ” จึงทำให้คนทำงานท้อแท้ ขาดขวัญและกำลังใจ</span></h5> <h5><span style="color: #0000ff;"> </span></h5> <h5><span style="color: #0000ff;"><span style="color: #ff0000;">(5)</span> . . . . ย้อนกลับไปข้อ (1) . . (2) . . (3) . . (4) . . (5) . . . . .</span></h5>

2010-01-28T11:26:45+07:00

false 331715

2010-02-09T18:44:58+07:00

false

2010-01-28T12:33:35+07:00

วงจรที่ทำให้หลายองค์กรเดินไปไม่ถึงไหน

1442

true <h6><span style="color: #0000ff;">            ผมได้รับคำถามมาทางอีเมล์ว่า . . . <span style="color: #000000;"><span style="background-color: #ffff00;">“ทางหน่วยงานต้องการจะเป็นชุมชนนักปฏิบัติ (Community of Practices – CoPs)” อยากทราบวิธีการทำ CoPs”</span></span></span></h6> <h6><span style="color: #0000ff;"> </span></h6> <h6><span style="color: #0000ff;">ผมขอตอบไว้ในบันทึกนี้ว่า . . .</span></h6> <h6><span style="color: #0000ff;"> </span></h6> <h6><span style="color: #0000ff;">            ท่านถามถึง <span style="color: #ff0000;">“วิธีการ”</span> ทำ (สร้าง) CoPs แต่ที่ผมจะพูดต่อไปนี้ เป็น <span style="color: #ff0000;">“หลักใหญ่ๆ”</span> ซึ่งหากไม่เข้าใจ ก็จะไม่สามารถสร้าง CoPs ขึ้นมาได้ ผมจะใช้การอธิบายเรื่องนี้ผ่าน <span style="color: #ff0000;">“โมเดลเก้าอี้ 3 ขา”</span> . . .</span></h6> <h6><span style="color: #0000ff;"> </span></h6> <h6><span style="color: #0000ff;">            หลายคนมักถามผมว่า เวลาอธิบายอะไรทำไมผมจึงชอบใช้ <span style="color: #ff0000;">“โมเดล”</span> . . . จะขอตอบตรงนี้เลย ก่อนที่จะลงรายละเอียดเรื่อง CoPs ต่อไป . . . ที่ผมใช้ <span style="color: #ff0000;">“โมเดล”</span> ในการอธิบายเรื่องต่างๆ ก็เพราะ <span style="color: #ff0000;">“โมเดล”</span> ช่วยทำให้สื่อสารสร้างความเข้าใจได้ง่ายขึ้น เหมือนกับที่สถาปนิกออกแบบบ้าน และเพื่อให้แน่ใจว่าบ้านที่ออกแบบมานั้นตรงกับความต้องการของเจ้าของบ้าน สถาปนิกอาจจะสร้างโมเดลบ้าน (บ้านจำลองขนาดเล็กๆ) ขึ้นมาเพื่อชี้ให้ดูว่าบ้านมีรูปร่างหน้าตาเป็นอย่างนั้นอย่างนี้</span></h6> <h6><span style="color: #0000ff;"> </span></h6> <h6><span style="color: #0000ff;">            ประเด็นที่ผมต้องการจะชี้ให้เห็นก็คือ โมเดลเป็น <span style="color: #ff0000;">“เครื่องมือที่ใช้สื่อสาร”</span> เพื่อสร้างความเข้าใจระหว่างกัน แต่ถึงอย่างไรเราต้องไม่ลืมว่า <span style="color: #ff0000;">“โมเดล”</span>  <span style="text-decoration: underline;">ไม่ใช่</span> <span style="color: #ff0000;">“ของจริง”</span>  โมเดลบ้านที่ใช้สื่อสารกัน มันไม่ใช่ตัวบ้านจริงๆ เมื่อเราสร้างบ้านเสร็จ ก็ไม่มีความจำเป็นใดๆ ที่จะต้องใช้โมเดลอีกต่อไป เช่นเดียวกันกับ <span style="color: #ff0000;">“โมเดลเก้าอี้ 3 ขา” </span>ที่กำลังจะพูดถึงนี้ ถ้าเข้าใจดีแล้วว่าอะไรคือหลักใหญ่ในการสร้าง CoPs โมเดลนี้ก็ไม่มีความจำเป็นอีกต่อไป จะโยนทิ้งไปเลยก็ได้ อย่าเอาโมเดลไปใช้ถกเถียงกันให้เสียเวลาอีกเลย</span></h6> <h6><span style="color: #0000ff;"> </span></h6> <h6><span style="color: #0000ff;">          โมเดลเก้าอี้ 3 ขา พูดไว้ว่าอย่างไร? . . . ที่ผมใช้โมเดลนี้ก็เพื่อต้องการจะสื่อให้เห็นว่า CoPs จะเกิดขึ้นได้ (ตัวเก้าอี้จะมีอยู่ได้) ต้องอาศัยปัจจัย 3 อย่าง (ขาทั้งสาม) ดังต่อไปนี้:</span></h6> <p><span style="color: #0000ff;"><br /></span></p> <h6><span style="color: #0000ff;">     1. ขาแรกเป็นการรวมตัวกันของคนที่มีความสนใจในเรื่องที่คล้ายๆ กัน ที่เป็นเช่นนั้นอาจเป็นเพราะอยู่ในวงการเดียวกัน เป็นเพื่อนร่วมงานเป็นเพื่อนร่วมวิชาชีพ หรือมีหน้าที่ความรับผิดชอบที่คล้ายๆ กัน อาทิเช่น เป็นคนที่ทำงานด้านซ่อมบำรุงเหมือนกัน เป็นพวก IT ที่สนใจเรื่อง Open Source เหมือนกัน หรือเป็นผู้ที่ต้องรับผิดชอบงานด้านจัดซื้อเหมือนกัน เป็นต้น พูดง่ายๆ ก็คือมีเป้าหมายที่คล้ายคลึงกัน แสวงหาบางสิ่งบางอย่างร่วมกัน ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเทคนิควิธีการทำงาน หรือการแก้ปัญหาก็ตาม</span></h6> <p><span style="color: #0000ff;"><br /></span></p> <h6><span style="color: #0000ff;">     2. ขาที่สองเป็นการชี้ให้เห็นว่ากลุ่มคนที่พูดถึงในข้อ 1. นี้ จะต้องเป็นผู้ที่ม <script src="http://gotoknow.org/javascripts/tinymce/jscripts/tiny_mce/themes/advanced/langs/en.js?1253785963" type="text/javascript"></script> ีเรื่องเล่ามาแบ่งปัน (Sharing Story) เรื่องที่จะนำมาแชร์นั้นควรเป็นประสบการณ์ตรงที่แต่ละคนมี เพราะสิ่งเหล่านี้คือ Tacit Knowledge ซึ่งเป็น <span style="color: #ff0000;">“ความรู้มือหนึ่ง”</span> ของแต่ละคน สิ่งที่นำมาแชร์กันนั้น อาจจะเป็นเรื่องที่ทำแล้วสำเร็จ (Success Case) หรือ Lessons Learned (บทเรียนที่ได้รับ) ก็ได้</span></h6> <h6><span style="color: #0000ff;"> </span></h6> <h6><span style="color: #0000ff;">     3. ถ้าจะให้การแชร์ในข้อ 2. นั้นเข้าถึงสิ่งที่เป็น Tacit Knowledge (เป็นเทคนิคเฉพาะตัว เป็นลูกเล่น เป็นเคล็ดลับของแต่ละคน) เรื่องที่นำมาแชร์กันนี้จะต้องมี <span style="color: #ff0000;">“ความเข้มข้นและลงลึก”</span> กันพอสมควร การที่จะแชร์เช่นนี้ได้ คนในกลุ่มจะต้องมีความไว้เนื้อเชื่อใจกัน มีความใกล้ชิดสนิทกัน บรรยายกาศในการแบ่งปันก็จะดี ซึ่งในเรื่องนี้การมี <span style="color: #ff0000;">“คุณอำนวย”</span> ช่วยสร้างบรรยากาศถือว่าเป็นเรื่องที่สำคัญ เพราะจะช่วยทำให้มีการ <span style="color: #ff0000;">“เปิดใจ”</span> รับฟังกัน รู้วิธีที่จะฟังแบบ KM ฟังแบบ Deep Listening อีกทั้งยังฝึกให้รู้จัก <span style="color: #ff0000;">“ใส่ใจ ชื่นชม ยินดี”</span> ซึ่งจะทำให้กระบวนการในข้อ 2. นี้เลื่อนไหล</span></h6> <h6><span style="color: #0000ff;"> </span></h6> <p><span style="color: #0000ff;"><img src="http://gotoknow.org/file/prapon/copModel.jpg" border="0" /><br /></span></p> <h6><span style="color: #0000ff;">          เห็นไหมครับว่าทั้ง 3 ข้อนี้ ไม่ใช่สิ่งที่อยู่แยกจากกัน หากขาดข้อใดข้อหนึ่ง (ขาเก้าอี้) ไป ตัวเก้าอี้หรือ CoP ก็คงจะล้มไม่เป็นท่า ปัจจัยหรือหลักใหญ่ 3 ข้อนี้ จึงเป็นสิ่งที่จำเป็นสำหรับการสร้าง CoPs ส่วนวิธีการที่จะสร้างปัจจัยเหล่านี้ เป็นสิ่งที่แต่ละหน่วยงานคงต้องคิดหา Strategy เองว่าจะต้องทำอย่างไร . . .</span></h6> <h6><span style="color: #0000ff;"> </span></h6> <h6><span style="color: #0000ff;">      <span style="color: #ff0000;"> - (1) ทำอย่างไรจึงจะให้คนที่สนใจเรื่องเดียวกันหันมารวมกลุ่มกัน (ขาที่ 1)</span></span></h6> <h6><span style="color: #ff0000;"> </span></h6> <h6><span style="color: #ff0000;">       - (2) ทำอย่างไรผู้ที่มารวมตัวกันนั้น จึงจะมีการพูดคุยกันอย่างสร้างสรรค์ แบ่งปันและรับฟังซึ่งกันและกัน (ขาที่ 2)</span></h6> <h6><span style="color: #ff0000;"> </span></h6> <h6><span style="color: #ff0000;">       - (3) ทำอย่างไรจึงจะทำให้คนเหล่านั้นใกล้ชิดสนิทสนมกัน ไว้เนื้อเชื่อใจกัน สามารถพูดคุยกันได้อย่างเปิดใจ (ขาที่ 3)</span></h6> <h6><span style="color: #ff0000;"> </span></h6> <h6><span style="color: #0000ff;">          หากทำได้เช่นนี้ CoPs ก็มีโอกาสเกิดได้ในหน่วยงานของท่าน . . . ตกลงท่านถามผมมา 1 ข้อ แต่ผมถามกลับไป 3 ข้อ ก็เพราะว่าเรื่องนี้ไม่มี <span style="color: #ff0000;">“คำตอบสำเร็จรูป” </span>เนื่องจากแต่ละหน่วยงานนั้นมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว มีปัจจัยแวดล้อมที่ไม่เหมือนกัน คนในหน่วยงานไม่เหมือนกัน ความสัมพันธ์ของคนและวัฒนธรรมองค์กรก็ไม่เหมือนกัน ท่านจึงต้องใช้ Strategy ท่านจึงต้องมีกุศโลบายที่แตกต่างกันไป แต่สิ่งสำคัญที่ผมยังไม่ได้พูดไว้ในบันทึกนี้ก็คือ . . . <span style="color: #ff0000;">“คุณเอื้อ” </span>ของท่านพร้อมที่จะ <span style="color: #ff0000;">“เอื้อ”</span> ในเรื่องนี้แล้ว</span><span style="color: #0000ff;">หรือยัง?</span> </h6>

2010-01-25T10:53:29+07:00

เห็นไหมครับว่าทั้ง 3 ข้อนี้ ไม่ใช่สิ่งที่อยู่แยกจากกัน หากขาดข้อใดข้อหนึ่ง (ขาเก้าอี้) ไป ตัวเก้าอี้หรือ CoP ก็คงจะล้มไม่เป็นท่า false 330831

2010-02-04T10:56:40+07:00

false

2010-01-25T13:34:24+07:00

เรียนรู้เรื่อง CoPs ผ่าน “โมเดลเก้าอี้ 3 ขา”

1442

true <h6><span style="color: #0000ff;">            ครั้งที่แล้วผมพูดถึงเรื่อง <span style="color: #ff0000;">“บัญญัติสิบประการ”</span> ของ Osho ในบันทึกนี้จะนำ ข้อ 4 ที่ว่า <span style="color: #ff0000;">“ความรักคือการสวดภาวนา”</span> มาขยายความ . . .  เท่าที่ผมเคยอ่านเจอ osho มักพูดเสมอว่า . . . ทำไมต้องสวดภาวนาเป็นภาษา เป็นถ้อยคำ เราอยากจะให้ <span style="color: #ff0000;">“พระเจ้า”</span> ได้ยินคำสวดอ้อนวอนของเราใช่ไหม? แล้วเรารู้ได้อย่างไรล่ะว่า <span style="color: #ff0000;">“พระเจ้า”</span> นั้น <span style="color: #ff0000;">"ใช้หู"</span> ฟังเรา แล้วทำไมเราต้องสวดวันละหลายๆ ครั้ง หรือว่า <span style="color: #ff0000;">“พระเจ้า”</span> ของเราหูไม่ค่อยดี สิ่งที่เราขอไปหลายครั้ง จึงยังไม่ได้ซะที  <span style="color: #ff0000;">“พระเจ้า”</span> ที่ว่านี้ช่างไม่มีประสิทธิภาพซะเลย . . .</span></h6> <h6><span style="color: #0000ff;"> </span></h6> <h6><span style="color: #0000ff;">            สำนวนข้างต้นนี้ไม่ใช่สิ่งที่ผมแปลออกมา <span style="color: #ff0000;">“คำต่อคำ”</span>(เพราะจำไม่ได้แล้วว่าอ่านมาจากหนังสือเล่มไหน) แต่เป็นการถ่ายทอดมาจากความจำ ส่วนข้อความข้างล่างนี้ เป็นสิ่งที่ผมแปลมา คิดว่าน่าจะทำให้ทุกท่านเข้าใจคำว่า <span style="color: #ff0000;">“ความรักคือการสวดภาวนา”</span> ได้ดียิ่งขึ้น</span></h6> <h6><span style="color: #0000ff;"> </span></h6> <h6><span style="color: #ff0000;">           “สำหรับข้าพเจ้าแล้วการสวดภาวนาไม่เกี่ยวอะไรกับถ้อยคำ มันเป็นความรู้สึกสำนึกคุณอย่างเงียบๆ เงียบอย่างที่สุด เป็นความซาบซึ้งใจที่อยู่ลึกสุด มันเป็นไปได้เฉพาะในกรณีที่ท่านมีความสุขใจอย่างที่สุด ไม่เช่นนั้นแล้วท่านก็ไม่รู้ว่าจะสำนึกคุณให้กับอะไร</span></h6> <h6><span style="color: #ff0000;">            ปล่อยชีวิตของท่านให้เป็นชีวิตของความรัก ของเสียงหัวเราะ แล้วท่านก็จะเริ่มรู้สึกได้ถึงสภาวะของการสวดภาวนาที่ค่อยๆ ปรากฏมาในตัวท่าน และสภาวะของการสวดภาวนาที่ว่านั้น ไม่ได้เป็นคริสเตียน ฮินดู หรือมุสลิม มันก็แค่สภาวะของการสวดภาวนา”</span></h6> <h6><span style="color: #0000ff;">                                                                                                         <span style="color: #ff0000;"> - โอโช่</span></span></h6> <h6><span style="color: #0000ff;">            “To me prayer has nothing to do with words. It is silent gratefulness; it is utterly silent, but a deeper gratefulness. It is possible only if you learn how to be blissful; otherwise there will be nothing to be grateful for.</span></h6> <h6><span style="color: #0000ff;">            Let your life be a life of love and laughter and you will start feeling a subtle presence of prayerfulness in you. And that prayerfulness will not be Christain, Hindu or Mohammedan, it will be simply prayerfulness."</span></h6> <h6><span style="color: #0000ff;">                                                                                                          -Osho</span></h6> <h6><span style="color: #0000ff;"> </span></h6>

2010-01-22T09:45:46+07:00

Let your life be a life of love and laughter and you will start feeling a subtle presence of prayerfulness in you. false 329987

2010-02-09T18:42:04+07:00

false

2010-01-22T10:19:49+07:00

ขยายความบัญญัติข้อ 4 ที่ว่า “ความรักคือการสวดภาวนา”

1442

true <h6><span style="color: #0000ff;">            เคยมีคนถาม osho ว่า . . . ถ้าจะให้ท่านกำหนด <span style="color: #ff0000;">“บัญญัติ 10 ประการ”</span> อยากรู้ว่าท่านจะบัญญัติอะไรไว้บ้าง?</span></h6> <h6><span style="color: #0000ff;"> </span></h6> <h6><span style="color: #0000ff;">            สิ่งที่ osho ตอบกลับไปก็คือ . . . คุณกำลังถามหา <span style="color: #ff0000;">“บัญญัติสิบประการ”</span> ซึ่งสำหรับข้าพเจ้าแล้ว มันเป็นเรื่องที่ยากมากทีเดียว เพราะข้าพเจ้าต่อต้านการบัญญัติทุกชนิด แต่หากไม่คิดอะไรมาก อยากจะฟังสนุกๆ นี่คือบัญญัติสิบประการของข้าพเจ้า</span></h6> <h6><span style="color: #0000ff;"> </span></h6> <h6><span style="color: #0000ff;"><span style="color: #ff0000;">1. จงอย่าเชื่อฟังบัญญัติของใคร เว้นแต่ว่ามันมาจากภายในตัวท่าน </span>(Obey no command unless it is a command from within.)</span></h6> <h6><span style="color: #0000ff;"><span style="color: #ff0000;">2. ไม่มีพระเป็นเจ้าที่ไหน มีแต่ที่อยู่ในชีวิตเท่านั้น</span> (There is no God other than life itself.</span></h6> <h6><span style="color: #0000ff;"><span style="color: #ff0000;">3. สัจจะความจริงเป็นสิ่งที่อยู่ข้างใน ไม่ต้องไปมองหาที่ไหน</span> (Truth is within. Seek not elsewhere.)</span></h6> <h6><span style="color: #0000ff;"><span style="color: #ff0000;">4. ความรักคือการสวดภาวนา</span> (Love is prayer.)</span></h6> <h6><span style="color: #0000ff;"><span style="color: #ff0000;">5. ความว่างคือประตูที่นำไปสู่สัจจะความจริง ความว่างเป็นทั้งหนทาง จุดหมายปลายทาง และการบรรลุถึงที่หมาย</span> (Emptiness is the doorway to Truth. Emptiness is the means, the destination, the attainment.)</span></h6> <h6><span style="color: #0000ff;"><span style="color: #ff0000;">6. ชีวิตคือ ---- ที่นี่และเดี๋ยวนี้</span> (Life is----here and now.)</span></h6> <h6><span style="color: #0000ff;"><span style="color: #ff0000;">7. จงมีชีวิตอย่าง ---- รู้ตัวทั่วพร้อม </span>(Live----fully awake.)</span></h6> <h6><span style="color: #0000ff;"><span style="color: #ff0000;">8. อย่าว่าย ---- ปล่อยไหลไปกับสายน้ำ</span> (Do not swim----float.)</span></h6> <h6><span style="color: #0000ff;"><span style="color: #ff0000;">9. จงตายในทุกๆ ขณะเพื่อที่ว่าท่านจะได้เกิดใหม่ในแต่ละขณะนั้น</span> (Die each moment so that you grow anew each moment.)</span></h6> <h6><span style="color: #0000ff;"><span style="color: #ff0000;">10. อย่าค้นหา แค่รู้ว่าต้องหยุด ---- และเปิดตามอง</span> (Search not: that which is, is Stop----and see.)</span></h6> <h6><span style="font-size: x-large;"><span style="font-size: 22px; font-weight: normal;"><span style="color: #0000ff; font-size: medium;"><span style="font-size: 16px;"><strong><br /></strong></span></span></span></span></h6> <h6><span style="color: #0000ff;">             ถ้าอ่านเที่ยวเดียวแล้วยังรู้สึกว่า <span style="color: #ff0000;">“ไม่เข้าใจ”</span> ก็ขอให้อ่านซ้ำๆ หลายๆ ครั้งดู !  <span style="color: #ff0000;">(จะได้รู้ว่าไม่เข้าใจ “หลายครั้ง” นั้นเป็นยังไง !)</span></span></h6>

2010-01-21T14:07:42+07:00

ข้าพเจ้าต่อต้านการบัญญัติทุกชนิด แต่หากไม่คิดอะไรมาก อยากจะฟังสนุกๆ นี่คือบัญญัติสิบประการของข้าพเจ้า false 329793

2010-01-27T09:02:23+07:00

false

2010-01-21T14:17:39+07:00

บัญญัติสิบประการ (Ten Commandments) ของ Osho

1442

true <h6><span style="color: #0000ff;">            การทำ M&E ตามวิธีของ OM นี้เป็นสิ่งที่ผมชื่นชอบมาก เพราะไม่ได้ <span style="color: #ff0000;">“สักแต่ประเมินให้ผ่านไป” </span>เท่านั้น หากแต่ว่ามันเป็น <span style="color: #ff0000;">"กระบวนการเรียนรู้"</span> และ <span style="color: #ff0000;">"พัฒนางาน"</span> ที่มีประโยชน์ยิ่ง ทำให้เราได้รู้ว่าที่ก้าวหน้าหรือไม่ก้าวหน้านั้นเป็นเพราะอะไร? จะได้แก้ไขหรือไป <span style="color: #ff0000;">“เกาให้ถูกที่คัน” <span style="color: #0000ff;">ได้</span></span> โดยหลังจากที่ทำการติดตามประเมินดู <span style="color: #ff0000;">“Progress Marker”</span>  แล้ว ขั้นตอนต่อไปก็คือให้ไปดูที่ <span style="color: #ff0000;">“Strategy”</span> ว่ามี<span style="color: #ff0000;">ยุทธศาสตร์</span>อะไรที่ทำให้เกิดการพัฒนาหรือก้าวหน้าไปได้ ยุทธศาสตร์แต่ละข้อที่วางไว้นั้น ในตอนดำเนินการจริงๆ สามารถนำไปสู่ OC ที่เขียนไว้หรือไม่ ? เพราะเหตุใด ? มี<span style="color: #ff0000;">กิจกรรม</span>ใดภายใต้<span style="color: #ff0000;">ยุทธศาสตร์</span>ที่ทำแล้วได้ผลดี ? เพราะอะไร ? มีกิจกรรมใดที่ทำไปแล้วไม่เกิดผล ? เพราะอะไร ? จะมีการ<span style="color: #ff0000;">ปรับเปลี่ยนยุทธศาสตร์ หรือกิจกรรม</span>อย่างไรบ้าง ? สิ่งต่างๆ เหล่านี้ผู้ที่ทำโครงการควรจะมีการบันทึกอธิบายไว้ในแบบบันทึกที่เรียกว่า <span style="color: #ff0000;">"</span><span style="color: #ff0000;">Strategy Journal" </span>เพื่อใช้ในการอ้างอิง และใช้เป็นหลักฐานเชิงประจักษ์ต่อไป</span></h6> <h6><span style="color: #0000ff;"> </span></h6> <h6><span style="color: #0000ff;">            สำหรับขั้นตอนสุดท้ายเป็นการทำ M&E ที่ <span style="color: #ff0000;">“Required Practices”</span> คือให้ติดตามประเมินดูว่า <span style="color: #ff0000;">“แนวปฏิบัติ (Practice)”</span>แต่ละข้อมีผลต่อ <span style="color: #ff0000;">Strategy</span> ที่วางไว้หรือไม่ ? เพราะเหตุใด ? มี <span style="color: #ff0000;">Practice</span> ใดที่ทำแล้วได้ผลดี ? เพราะอะไร ? มี <span style="color: #ff0000;">Practice</span> ใดบ้างที่ทำแล้วไม่เกิดผล ? เพราะอะไร ? จะต้องมีการปรับเปลี่ยน <span style="color: #ff0000;">Practice</span> เหล่านั้นอย่างไรบ้าง ? สิ่งต่างๆ เหล่านี้ผู้ที่ทำโครงการควรจะมีการบันทึกไว้ในแบบบันทึกที่เรียกว่า <span style="color: #ff0000;">“Performance Journal”</span> เพื่อใช้ในการอ้างอิง และใช้เป็นหลักฐานเชิงประจักษ์ต่อไป</span></h6>

2010-01-20T14:41:52+07:00

. . มีกิจกรรมใดที่ทำไปแล้วไม่เกิดผล ? เพราะอะไร ? . . จะมีการปรับเปลี่ยนยุทธศาสตร์ หรือกิจกรรมอะไรบ้าง ? false 329477

2010-01-21T08:27:29+07:00

false

2010-01-20T14:46:56+07:00

สรุปประเด็น Outcome Mapping ที่พูดไว้ที่พะเยา ตอนที่ 9

1442

true <h6>            <span style="color: #0000ff;">วันนี้เป็นบันทึกสุดท้ายในเรื่องนี้ หลังจากที่เขียนต่อเนื่องมาเป็นตอนที่ 10 แล้ว . . . ผมจะสรุปสั้นๆ ว่าสำหรับผมแล้ว OM เป็น . . .</span></h6> <h6><span style="color: #0000ff;"> </span></h6> <h6><span style="color: #0000ff;">     -   เทคนิคสำหรับเปลี่ยน</span><span style="text-decoration: underline;"><span style="color: #0000ff;"><span style="text-decoration: none;"><span style="color: #ff0000;">แรงบันดาลใจ</span></span></span></span><span style="color: #0000ff;">ให้ออกมาเป็นรูปธรรม</span></h6> <h6><span style="color: #0000ff;">     -   เทคนิคสำหรับสร้างสิ่งที่ปรารถนาด้วยการพัฒนา <span style="color: #ff0000;">“เหตุปัจจัย”</span></span></h6> <h6><span style="color: #0000ff;">     -   เทคนิคที่ใช้ <span style="color: #ff0000;">“ขับเคลื่อน”</span> โครงการ ด้วยการ <span style="color: #ff0000;">“วางหมาก วางหมุด”</span> ไม่ใช่หยุดแค่ที่การ <span style="color: #ff0000;">“วางแผน”</span></span></h6> <h6><span style="color: #0000ff;">     -   เทคนิคสำหรับสร้าง <span style="color: #ff0000;">“การพัฒนาที่ยั่งยืน”</span></span></h6> <h6><span style="color: #0000ff;"> </span></h6> <h6><span style="color: #0000ff;"> </span></h6> <h6><span style="color: #0000ff;">            การพัฒนาจะยั่งยืนได้นั้น ผู้ที่เกี่ยวข้องจะต้องเกิดความรู้สึกร่วม . . จะต้องรู้สึกเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ (ownership) . . จะต้องเกิดการเปลี่ยนแปลงทั้งในระดับ</span><span style="text-decoration: underline;"><span style="text-decoration: none;"><span style="color: #ff0000;">กระบวนทัศน์</span></span></span><span style="color: #0000ff;"><span style="color: #ff0000;"> </span>กรอบแนวความคิด และ</span><span style="text-decoration: underline;"><span style="text-decoration: none;"><span style="color: #0000ff;"><span style="color: #ff0000;">พฤติกรรม</span> . . </span></span></span><span style="color: #0000ff;">OM เป็นการฝึก<span style="color: #ff0000;">ใช้สมองทั้งสองฝั่ง</span> เป็นการสร้างความสมดุลระหว่างการมองเชิง <span style="color: #ff0000;">“เหตุผล”</span> กับการมองเชิง <span style="color: #ff0000;">“เหตุปัจจัย”</span> และเป็นการใช้ทั้งส่วนที่เป็น  <span style="color: #ff0000;">“ศาสตร์”</span> และส่วนที่เป็น <span style="color: #ff0000;">“ศิลป์”</span> ในการบริหารโครงการ</span></h6> <p><span style="text-decoration: underline;"></span></p>

2010-01-20T10:41:20+07:00

false 329417

2010-02-08T19:25:35+07:00

false

2010-01-20T10:41:20+07:00

สรุปประเด็น Outcome Mapping ตอนที่ 10 (ตอนสุดท้าย)

1442

true <h5><span style="color: #0000ff;">วันนี้เป็นวันที่ <span style="color: #ff0000;">Osho</span> จากโลกนี้ไปครบ <span style="color: #ff0000;">20 ปี</span> ผมมีรูปมาให้ดูเป็นการ<span style="color: #ff0000;">บูชาครู</span>ครับ . . .</span></h5> <h5><span style="color: #0000ff;">                     <img src="http://gotoknow.org/file/prapon/OshoNeverDied.jpeg" border="0" /></span></h5> <p><span style="color: #0000ff;"><br /></span></p> <h5><span style="color: #0000ff;">. . . เป็นครูที่ผมไม่มีโอกาสได้พบ แต่ก็ได้นำเทคนิคคำสอนของท่านมาใช้ในชีิวิตประจำวันเรื่อยมานับตั้งแต่ได้รู้จักท่านผ่านหนังสือและเว๊ปไซด์</span></h5> <p><span style="color: #0000ff;">            <img src="http://gotoknow.org/file/prapon/OshoSelect1-300x199.jpg" border="0" />  <img src="http://gotoknow.org/file/prapon/OshoSelect2-300x199.jpg" border="0" /></span></p> <p><span style="color: #0000ff;">            <img src="http://gotoknow.org/file/prapon/OshoSelect3-300x199.jpg" border="0" />  <img src="http://gotoknow.org/file/prapon/OshoSelect4-300x199.jpg" border="0" /></span></p> <p><span style="color: #0000ff;">                                                <img src="http://gotoknow.org/file/prapon/scrosho-death-300x202.png" border="0" /></span></p>

2010-01-19T12:41:36+07:00

false 329145

2010-01-22T15:48:15+07:00

false

2010-01-22T10:53:32+07:00

ถึงวันนี้่ Osho จากโลกนี้ไปครบ 20 ปี พอดี

1442

true <h6><span style="color: #0000ff;">              ในบันทึกตอนนี้จะพูดถึงสิ่งที่เป็นส่วนสำคัญที่สุด (อีกแล้ว) ของ <span style="color: #ff0000;">OM</span> ซึ่งก็คือเรื่อง <span style="color: #ff0000;">“การติดตามประเมินผล”</span> หรือที่เรียกกันสั้นๆ ว่า <span style="color: #ff0000;">“M&E”</span> (ย่อมาจาก <span style="color: #ff0000;">Monitoring & Evaluation</span>) ผมเองมองว่าความสำคัญของ <span style="color: #ff0000;">OM</span> นั้นอยู่ที่ตรงนี้ มองว่าสิ่งที่สำคัญของ OM นั้นอยู่ตรงที่ว่าเป็นเครื่องมือที่ใช้ในการติดตามและประเมินผลได้ค่อนข้างดี ไม่เหมือนการทำ<span style="color: #ff0000;"> M&E</span> ทั่วไป ซึ่งมักจะทำไปเพียงแค่ืให้ได้ชื่อว่า <span style="color: #ff0000;">“ได้ทำ”</span> เท่านั้น แต่การทำ <span style="color: #ff0000;">M&E</span> ด้วย <span style="color: #ff0000;">OM</span> นั้น เป็นทั้งการพัฒนางาน เป็นการจัดการ “เหตุปัจจัย” โดยใ้ห้ความสำคัญไปที่การเรียนรู้แบบ <span style="color: #ff0000;">KM</span> นั่นเอง</span></h6> <h6><span style="color: #0000ff;"> </span></h6> <h6><span style="color: #0000ff;">               ข้อแม้ในการทำ <span style="color: #ff0000;">M&E</span> ด้วย OM นี้ก็คือ แผนที่วางไว้จะต้องอยู่ในรูปแบบของ <span style="color: #ff0000;">OM <span style="color: #0000ff;">ซึ่งก็</span></span>คือต้องเป็นการวางแผนที่เดินตาม 7 ขั้นตอน ดังที่ผมได้อธิบายไว้ในบันทึกที่ผ่านมา สรุปว่าถ้าจะใช้ <span style="color: #ff0000;">M&E</span> ให้ได้ประโยชน์ แผนที่วางไว้จะต้องเป็นไปตา่มขั้นตอนของ OM มาถึงตรงนี้ ท่านอาจจะสงสัยว่าแล้วเราจะทำ <span style="color: #ff0000;">M&E</span> กันที่ตรงไหน? มีอะไรใช้เป็น <span style="color: #ff0000;">"KPI"</span> หรือเป็น <span style="color: #ff0000;">“ตัวชี้วัด”</span> บ้าง? เพราะเท่าที่วางแผนมาจะเห็นได้ว่าเราไม่ได้ใช้คำว่า <span style="color: #ff0000;">“ตัวชี้วัด” </span>เลย แต่ก็อย่างที่ผมได้พูดไปแล้วว่าเราจะดูความก้าวหน้าหรือดูการพัฒนาเชิงพฤติกรรมที่  <span style="color: #ff0000;">“Progress Markers” </span>คือดูว่ามีก้าวหน้าไปมากน้อยแค่ไหน? ตอนนี้อยู่ตรงไหนของ <span style="color: #ff0000;">“ขั้นบันได” </span>? มีอะไรเกิดขึ้นบ้าง ? ที่เป็นเช่นนั้นเป็นเพราะอะไร ? โดยจัดให้มี<span style="color: #ff0000;"> "การแชร์เรื่องราว (Storytelling)"</span> คือให้เล่าว่าที่มีความก้าวหน้าไปถึงขั้นนั้นขั้นนี้นั้นเป็นเพราะอะไร? มีเหตุปัจจัยอะไรเกี่ยวข้องบ้าง หรือถ้ายังไม่ก้าวหน้าตามที่คาดหวัง ก็ให้แชร์ (บทเรียน) ให้ฟังว่าเป็นเพราะอะไร ? การที่ผู้ทำโครงการจะแชร์สิ่งเหล่านี้ได้  OM ได้แนะนำไว้ว่า น่าจะมีการบันทึกข้อมูล อธิบายรายละเอียดสิ่งต่างๆ ที่เกิดขึ้นไว้เก็บไว้จะได้ไม่ลืม และจะได้ใช้อ้างอิง เป็นหลักฐานเชิงประจักษ์ได้ด้วย ใน OM ต้นฉบับเรียกเอกสารที่ใช้บันทึกเหตุการณ์ต่างๆ นี้ว่า <span style="color: #ff0000;">“Outcome Journal”</span></span></h6> <h6><span style="color: #0000ff;"> </span></h6> <h6><span style="color: #0000ff;">               ในบันทึกตอนหน้า จะพูดต่อว่ามีอะไรที่ต้องทำ M&E อีกบ้าง?</span></h6>

2010-01-18T12:17:50+07:00

ให้เล่าว่าที่มีความก้าวหน้าไปถึงขั้นนั้นขั้นนี้นั้นเป็นเพราะอะไร? มีเหตุปัจจัยอะไรเกี่ยวข้องบ้าง false 328907

false

2010-01-18T12:23:21+07:00

สรุปประเด็น Outcome Mapping ที่พูดไว้ที่พะเยา ตอนที่ 8

1442

true <h6><span style="color: #0000ff;">            ท่านใดที่ไม่ได้อ่านตอนแรก โปรดคลิก <a href="http://gotoknow.org/blog/beyondkm/328281">ที่นี่</a></span></h6> <p><span style="color: #0000ff;"><br /></span></p> <h3>          <img src="http://gotoknow.org/file/prapon/moonpointing.jpg" border="0" />      </h3> <h3><span style="color: #0000ff; font-size: x-large;"><span style="font-size: 22px; font-weight: normal;"><span style="color: #000000; font-size: xx-large;"><span style="font-size: 25px;"><strong><br /></strong></span></span></span></span></h3> <h6><span style="text-decoration: underline;"><span style="text-decoration: none;"><span style="color: #000000;"><span style="background-color: #ffff00;">กลุ่มที่สาม</span></span></span></span><span style="color: #0000ff;"> เป็นพวกที่ผ่าน(เวที) ผ่านการฝึกทักษะด้านต่างๆ มาบ้างพอสมควร เรียกได้ว่ามีประสบการณ์มาบ้างแล้ว ถึงจะเป็นประสบการณ์ผ่าน <span style="color: #ff0000;">Workshop</span> หรือเวทีที่จัดทำขึ้นมาก็ตาม แต่ก็สามารถสร้างความรู้ความเข้าใจได้ระดับหนึ่ง ทำให้ได้รู้ว่าการเปิดใจนั้นสำคัญเพียงใด รู้ว่าทำไมต้องใช้ <span style="color: #ff0000;">Dialogue</span> ในการพูดคุย ถูกฝึกให้ <span style="color: #ff0000;">Recognize “Inner Voice <script src="http://gotoknow.org/javascripts/tinymce/jscripts/tiny_mce/themes/advanced/langs/en.js?1253785963" type="text/javascript"></script> ”</span> คือได้ยิน<span style="color: #ff0000;"> “เสียงที่อยู่ในหัวตัวเอง”</span> ได้เรียนรู้เทคนิคต่างๆ นานา อาทิเช่นการทำ <span style="color: #ff0000;">AAR</span> หรือที่เรียกเต็มๆ ว่า <span style="color: #ff0000;">After Action Review <script src="http://gotoknow.org/javascripts/tinymce/jscripts/tiny_mce/themes/advanced/langs/en.js?1253785963" type="text/javascript"></script> </span> ฟังไปฟังมาท่านอาจสงสัยว่าที่พูดมาก็คือสิ่งที่กลุ่มสองทำ แล้วมันแตกต่างกับกลุ่มที่สามตรงไหน? . . . ต่างกันตรงที่พวกที่อยู่ในกลุ่มสามได้ <span style="color: #ff0000;">"ก้าวข้าม"</span> เรื่องการฝึกฝนไปแล้ว คือก้าวไปสู่การนำสิ่งที่ได้ฝึกฝนไปใช้ในงาน (ชีวิต) จริง จนเกิดการเรียนรู้ (อย่างแท้จริง) การเรียนรู้ที่ได้จากการปฏิบัตินี้เป็นสิ่งที่มีพลังยิ่งกว่าการเรียนที่มาจาก <span style="color: #ff0000;">Workshop</span> หรือจากเวที (ที่จัดขึ้นมา) ซะอีก . . . เป็นการใช้ทักษะที่ฝึกฝนมาในการทำงาน เป็น KM ที่ <span style="color: #ff0000;">“เนียนอยู่ในเนื้องาน” </span>เป็นส่วนหนึ่งของการทำงาน เป็น KM ที่สร้าง <span style="color: #ff0000;">“พละ” หรือ “พลัง” </span>ให้กับการทำงาน ให้กับชีวิต ไม่ใช่ KM ที่สร้าง <span style="color: #ff0000;">“ภาระ”</span> หรือทำให้รู้สึก <span style="color: #ff0000;">“พะรุงพะรัง”</span> อย่างที่หลายคนรู้สึก ผมว่าพวกที่อยู่ในกลุ่มนี้ ในที่สุดแล้วจะไม่ติดอยู่กับคำว่า KM . . ไม่ติดอยู่กับเรื่องตัวชี้วัด (KPI) . . ไม่ติดอยู่กับ <span style="color: #ff0000;">“นิ้วที่ใช้ชี้ดวงจันทร์"</span></span></h6> <p><span style="color: #0000ff;"><span style="color: #ff0000;"><br /></span></span></p> <h4>     <span style="color: #008000;">การที่จะเป็นเช่นนั้นได้ ผมเชื่อว่า "ภาวะผู้นำ" เป็นส่วนที่สำคัญมากทีเดียวครับ</span></h4> <p> </p> <h5><span style="color: #0000ff;">ผมมี clip ที่พูดเรื่องทำนองนี้อยู่ที่</span><span style="font-size: 22px; font-weight: normal;"><span style="color: #0000ff;"> </span></span></h5> <h5><a href="http://www.youtube.com/watch?v=SRFpwYMGn6U" target="_blank">http://www.youtube.com/watch?v=SRFpwYMGn6U</a></h5>   

2010-01-15T15:03:36+07:00

เป็น KM ที่สร้าง “พละ” หรือ “พลัง” ให้กับการทำงาน ให้กับชีวิต ไม่ใช่ KM ที่สร้าง “ภาระ” หรือทำให้รู้สึก “พะรุงพะรัง” อย่างที่หลายคนรู้สึก false 328305

2010-01-23T09:42:36+07:00

false

2010-01-23T09:39:57+07:00

พัฒนาการด้าน KM ในหน่วยงานต่างๆ – ตอนที่ 2

1442

true <h6><span style="color: #0000ff;">            จากการที่ได้มีโอกาสเห็น <span style="color: #ff0000;">“พัฒนาการด้าน KM”</span>  ในหน่วยงานมากมาย ผมได้ลองนำมาจัดแบ่งออกเป็น 3 กลุ่ม ดังนี้ คือ</span></h6> <h6><span style="color: #0000ff;"> </span></h6> <h6><span style="text-decoration: underline;"><span style="color: #ff0000;"><span style="text-decoration: none;"><span style="background-color: #ffff00;"><span style="color: #000000;">กลุ่มที่แรก</span></span></span></span></span><span style="color: #0000ff;"> เป็นพวกที่ยัง <span style="color: #ff0000;">“ทำ KM ตามรูปแบบ”</span> ค่อนข้างมาก คือดำเนินไป <span style="color: #ff0000;">“ตามกรอบ”</span> ที่กำหนดทุกอย่าง เรียกได้ว่า <span style="color: #ff0000;">“ยึดเกณฑ์เป็นใหญ่”</span> โดยไม่สนใจในบริบทของตนเองเท่าใดนัก มีเป้าหมายอยู่ที่การประเมินเท่านั้น ต้อง <script src="http://gotoknow.org/javascripts/tinymce/jscripts/tiny_mce/themes/advanced/langs/en.js?1253785963" type="text/javascript"></script> การจะทำเพื่อให้ได้คะแนนประเมินสูงๆ KM ของหน่วยงานประเภทนี้จะมีรูปแบบที่ค่อนข้างจะ <span style="color: #ff0000;">“ตายตัว”</span> เดินไปตามขั้นตอนที่กำหนดทุกอย่าง เช่น มีการตั้งกรรมการ KM (อย่างเป็นทางการ)  มีการวางแผน (ทั้งที่บางทีก็ยังไม่เข้าใจด้วยซ้ำไปว่าหลักการที่สำคัญของ KM คืออะไร? ทำไปทำไม?) ให้ความสนใจทั้งหมดไปที่ <span style="color: #ff0000;">"ตัวชี้วัด (KPI)"</span> ลืมไปว่า KPI นั้นแท้จริงแล้วไม่ต่างอะไรจาก <span style="color: #ff0000;">“นิ้วที่ใช้ชี้ไปที่ดวงจันทร์”</span> แต่หน่วยงานที่อยู่ในกลุ่มนี้ กลับเป็นพวกที่ให้ความสำคัญกับ <span style="color: #ff0000;">นิ้วที่ใช้ชี้</span> แทนที่จะให้ความสำคัญกับ <span style="color: #ff0000;">ดวงจันทร์</span>  ด้วยเหตุดังกล่าวเราจึงมักจะพบว่า <span style="color: #ff0000;">“กิจกรรม”</span> ต่างๆ ที่ทำไปนั้น เป็นเพียงการทำเพื่อให้เป็นไปตามแผนที่เขียนไว้ ทุ่มเทไปกับการพิสูจน์ (ยืนยัน) เพื่อให้ผู้ประเมินได้เห็นว่า <span style="color: #ff0000;">“ข้าได้ทำทุกกิจกรรม ไม่ต่ำกว่า 80 % ตามที่ระบุไว้ในแผน”</span> เพราะต้องการจะได้คะแนนสูงๆ เท่านั้น</span></h6> <h6><span style="color: #0000ff;"> </span></h6> <h6><span style="text-decoration: underline;"><span style="text-decoration: none;"><span style="color: #ff0000;"><span style="background-color: #ffff00;"><span style="color: #000000;">กลุ่มที่สอง</span></span></span></span></span><span style="color: #0000ff;"> เป็นพวกที่ไม่ได้จับจ้องอยู่แค่ตรง <span style="color: #ff0000;">“นิ้วที่ใช้ชี้”</span> (หรือ KPI) เท่านั้น แต่ได้ให้ความสำคัญกับ <span style="background-color: #ffffff;"><span style="color: #ff0000;">“ดวงจันทร์”</span></span> ด้วยเช่นกัน คือให้ความสนใจใน<span style="color: #ff0000;">ผลงาน</span> (ผลิตภัณฑ์ และการบริการ) ให้ความสนใจที่ <span style="color: #ff0000;">Performance </span>(คุณภาพ ประสิทธิภาพ ประสิทธิผล) เป็นพวกที่เข้าใจหลักการแท้จริงของ KM รู้ว่าทำ (กิจกรรม) KM ไปทำไม? กล้าที่จะทำอะไร ที่นอกเหนือไปจากที่กำหนดไว้ในแผน เป็นพวกที่รู้อยู่แก่ใจว่า การจัดการความรู้จะสมบูรณ์ได้จะต้องให้ความสำคัญกับความรู้ทั้งที่อยู่ในรูป <span style="color: #ff0000;">Explicit และ Tacit</span> ด้วยเหตุนี้คนกลุ่มนี้ืจึงให้ความสำคัญกับ<span style="color: #ff0000;">การแลกเปลี่ยนเรียนรู้</span>ค่อนข้างมาก มีการจัด <span style="color: #ff0000;">Workshop เพื่อฝึกคุณกิจ</span> ให้เห็นประโยชน์ของการ<span style="color: #ff0000;">แชร์ Tacit</span> สอนให้<span style="color: #ff0000;">เปิดใจ</span> สอนให้มีทักษะใน<span style="color: #ff0000;">การฟัง</span> มีทักษะในการทำ <span style="color: #ff0000;">Dialogue</span> มีการจัด <span style="color: #ff0000;">Workshop คุณอำนวย (Facilitator) คุณเอื้อ (CKO ระดับต่างๆ) </span>เพื่อสร้างความเข้าใจในบทบาทหน้าที่ของการเป็นคุณเอื้อ/ คุณอำนวย มีการจัดเวที <span style="color: #ff0000;">Knowledge Sharing</span> ขึ้นมากมาย เรียกได้ว่าเกิด <span style="color: #ff0000;">“กิจกรรม KM”</span> เต็มไปหมด แต่แล้วคำถามที่ผมมักจะได้รับจากพวกที่ทำกิกรรม ทำเวที KM มามากมาย ก็คือ . . . <span style="color: #ff0000;">“แล้วผมควรจะทำอะไรต่อ?”</span> ซึ่งคำแนะนำที่ผมให้ ก็คือ . . . <span style="color: #ff0000;">“ให้หันมาใช้ KM ในงาน (ในชีวิต) จริงๆ ซะที !”</span> และนี่ก็คือสิ่งที่พวกที่อยู่ในกลุ่มที่สามเขาทำกัน (ซึ่งผมจะอธิบายในตอนที่สองต่อไป)</span></h6>

2010-01-15T14:17:27+07:00

คำถามที่ผมมักจะได้รับจากพวกที่ทำกิกรรม ทำเวที KM มามากมาย ก็คือ . . . “แล้วผมควรจะทำอะไรต่อ?” false 328281

2010-01-22T15:52:08+07:00

false

2010-01-15T14:24:53+07:00

พัฒนาการด้าน KM ในหน่วยงานต่างๆ – ตอนที่ 1