วันนี้พวกเราชาวพยา-ธิประมาณ 40 คนยกขบวนไปงานฉลองนาคที่จะเข้าพิธีอุปสมบทในวันพรุ่งนี้ เราใช้เวลาเดินทางด้วยรถบัสของคณะแพทย์ประมาณเที่ยวละชั่วโมงกว่าๆ ออกจากร.พ.ประมาณ 5 โมงเย็นแก่ๆ กลับกันมาถึง 3 ทุ่มกว่าๆ เรียกว่าไกลใช้ได้ทีเดียว
"น้องขลุ่ย" เป็นลูกชายของพี่ประเสริฐและพี่วาลี ศรีเพ็ชร ทั้งสองท่านเป็นสมาชิกภาควิชาพยาธิฯรุ่นแรกๆ ซึ่งน้องขลุ่ยเองในวันนี้ที่อายุ 23 ปีก็บอกเล่าให้ฟังในงานเพื่อขอบคุณลุงป้าน้าอาที่ไปร่วมงานวันนี้ว่า ตัวเองวิ่งไปวิ่งมาที่ทำงานพ่อแม่มาตั้งแต่เล็กๆ และไปมาหาสู่กับที่ภาควิชาให้พวกเราได้เห็นหน้ากันมาจนจบมหาวิทยาลัย (เพราะจบที่ม.อ.เสียด้วย) รับปริญญาก็ยังแว้บมาถ่ายรูปร่วมกับพวกเราอีกด้วย เป็นที่คุ้นเคยของพวกเราเหมือนลูกหลานคนหนึ่งทีเดียว
ไปงานนี้แล้วก็ทำให้คิดถึงงานของหลานแห่งภาควิชาฯของพวกเราอีกงานที่เคยเขียนเล่าไว้ ได้เห็นความรักความผูกพันกันไปจนถึงสมาชิกในครอบครัวของกันและกัน ลูกหลานพ่อแม่ญาติพี่น้องของพวกเราก็เหมือนเป็นสมาชิกครอบครัวเดียวกันไปหมด ขอบคุณที่เราได้มีโอกาสเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวนี้นะคะ รู้สึกถึงความโชคดีของพวกเราที่ได้มีสังคมแห่งชีวิตการทำงานที่มีความเป็นครอบครัวเช่นนี้ จินตนาการว่าถ้าสังคมแบบนี้ขยายตัวออกไปเรื่อยๆ โลกนี้คงน่าอยู่ดีจริงๆนะคะ
ความผูกพันที่ดีแบบครอบครัวเดียวกันอย่างนี้ ดีจัง