วันนี้สภาพร่างกายฟื้นดีแล้ว หลังจากผ่านฤดูกาลเดินทางมาอย่างทรหด ตามภาษาคนที่ขยันนอนอย่างตัวเรา ....ก็จะไม่ให้โทรมอย่างไรไหวล่ะค่ะ  ก่อนเดินทางไปงานตลาดนัดวิชาการ กรมอนามัยที่เชียงใหม่ เราก็เพิ่งกลับมาจากงาน KM ของศูนย์ฯ ที่เมืองเลยมา เลยเป็นการทิ้งงาน ทิ้งบ้านไป 6 วันเลย ลูกเต้าก็ให้ยายมาเลี้ยงแทนเพราะพ่อเค้าไปเชียงใหม่ด้วย  ก็พยายามประคับประคองอาการจากเมืองเลยมาได้ดี 3วันแรก ไม่เป็นอะไรรอด แต่ไปเจอแอร์ที่เชียงใหม่ ขนาดปรับ 30 องศายังเย็นมากๆ กลับมาเลยได้เชื้อหวัดเชียงใหม่กลับมาด้วยค่ะ...แต่ดีที่พยายามงดน้ำเย็น กินอาหารเน้นมีวิตามินซีสูงหน่อย แล้วนอนเยอะๆก็ห่มผ้าแน่นหนาหน่อยก็ดีขึ้นค่ะ  ไม่ต้องกินยาฆ่าเชื้อพร่ำเพรื่ออีก..

       งานตลาดนัดวิชาการที่เชียงใหม่ตอนแรกก็กะจะขอปฏิเสธไม่ไป แต่หมอก้องบอกว่าส่งรายชื่อให้ไปช่วยเรื่อง web blog G2K กับป้าหมอนนท์ เราก็ตอบโดยไม่ได้คิดว่า โอเคได้  เพราะใจคิดว่าเหมือนเมื่อครั้งที่เคยไปเจอป้าหมอนนท์ที่กทม.ที่ให้ช่วยสอนผู้เข้าอบรมคนอื่นๆเรื่องการสมัครเป็นสมาชิก การเขียนบันทึกใน G2K เท่านั้น ก็สบายๆ เพราะไม่ได้ถามรายละเอียดจากหมอก้องไงค่ะ...ที่ไหนได้พอเห็น agenda โอ้โห!! ตายล่ะงานนี้เล่นให้เราขึ้นเวทีใหญ่เป็นสมาชิกในทีมเสวนากลุ่มเลยเหรอ ตายแน่ๆ อึ้งครั้งที่หนึ่ง  เอ้า!! ยังไม่หมดอึ้งครั้งที่สอง สมาชิกเสวนาร่วมมีแต่ the big ทั้งนั้นเลยทั้ง  คุณหมอนนท์จากกรมอนามัย   ดร.สุดารัตน์จากยะลา

ดร.ขจิต    ดาวลูกไก่ชื่นชมยินดี     โดยมีอาจารย์หมอJJ  ทำหน้าที่เป็น FA  งานนี้จะอย่างไงเนี่ย !!! งานนี้ศูนย์ฯได้อายแน่เลย  จะพูดอะไรล่ะ

อาการอึ้งยังไม่สร่างดี พี่เขี้ยว มนัญญา ~ natachoei ( หน้าตาเฉย) ส่งข้อความมาอีกว่าอ.เจเจ  มาฝากให้ทำการบ้าน 

เรียนท่านหมอเขี้ยว ส่งการบ้านข้ามประเทศ อีกรอบ

  • เรียนรู้อย่างมีพลัง ผ่าน Weblog ก็ โอ นะท่าน
  • เพียงเจ้าของที่ขึ้นไป "ลปรร" คงต้องถอดบทเรียน เชิงประจักษ์ ว่า
  • พลังที่ว่า คือ พลัง อะไร
  • พลังใจ
  • พลังปัญญา
  • พลังสติ
  • พลังความคิด
  • แถม
  • น่าจะเล่าว่า แล้ว พลังที่ผ่าน weblog
  • นำไปสร้างสรรค์ ร่วมกู่ สู่สังคมแห่งการเรียนรู้ ใน ตน งาน ชุมชน ประเทศชาติ ในส่วนเจ้าของได้อย่างไร ครับ

 

โอ้โห !! งานนี้งานช้างแต้ๆเลย อยากจะได้พลังให้ตัวเองก่อนเลยค่ะ  ระหว่างนั้นก็เลยคิดทบทวนตามโจทย์ที่อาจารย์ให้มา  แล้วก็พยายามคิดว่าเป็นไงเป็นกัน ..อาจารย์ถามอย่างไรก็ตอบตามที่คิดแล้วกัน...เพราะ FA มืออาชีพอย่างอาจารย์ เราพูดอะไรไปอาจารย์ก็คงสกัดให้เป็น positive ได้อยู่แล้ว อิ อิ สบายใจ

    พอวันจริงก่อนขึ้นเวที จับมือทักทายกับป้าหมอนนท์ มือเราเย็นเฉียบเลย หมอนนท์ก็ยิ้มๆ บอกไม่ต้องตื่นเต้น  ก็คลายอาการลงได้ดีค่ะ  แล้วพอขึ้นนั่งคู่กับอาจารย์และทีมเสวนาแล้วก็รู้สึกดีขึ้นเยอะค่ะ เพราะทุกคนเป็นกันเอง ยิ้มให้กันตลอด แล้วตัวช่วยอีกอย่างคือแสงไฟเจิ่ดจ้ามากมองไม่เห็นผู้เข้าฟังข้างล่างเวทีเลยค่ะ  ก็เป็นประสบการณ์ที่สนุกดีค่ะ งานนี้ CKO ต้องรับผิดชอบตามมาถ่ายรูปให้ด้วย เพราะอยากเป็นป๋าดันเรามาขึ้นเวทีจ้ะ  พี่ๆชาวศูนย์ฯที่ไปด้วยก็นั่งให้กำลังใจกันอยู่เวทีด้านล่างกันทั่วหน้า เพราะน้องใส่เสื้อสามารถ(เสื้อ G2Kแสนสวย)ไปนั่งด้านบนกับ the big ค่ะ

   เลยทำให้นิทรรศการของคนสวนเราได้รางวัลชมเชยเลย เพราะมัวมาลุ้นให้กำลังใจเรา เลยไม่ได้ไปช่วยคนสวนตอบคำถามทีมผู้ให้คะแนนนิทรรศการค่ะ อิ  อิ