วันที่ 17-19 พ.ค.นี้จะมีการจัดการรวมตัวกันของชาว Blog และไม่ใช่ชาว Blog ที่สวนป่าท่านครูบาสุทธินันท์ บางท่านอาจจะเรียกว่า เป็นการฝึกอบรม TOT หลักสูตรพิเศษ บางท่านอาจจะเรียกว่า นี่คือเฮฮาศาสตร์ 5 เพราะมีคนแซ่เฮ ต่างเฮละโลกันมาทั้งเหนือ ใต้ ออก ตก มากมาย ทั้งๆที่ความชื่นอกชื่นใจต่อเฮฮาศาสตร์ 4 ที่ภูเก็ตยังไม่จางหายไปเลย  แต่เราถือว่า  “เมื่อฟ้าสั่งมา ชาวเฮฮาก็สร้างศาสตร์..” อิอิ..

เมื่อเกิดความสมดุลใหม่ทางวัน เวลา สถานที่ คน สาระ ก็เกิดการขยับตัวของ ชาวเฮ ซึ่งครั้งนี้ ผมมีข้อสังเกตดังต่อไปนี้ครับ

·        ชาวเฮกับวิชาการ: เป็นครั้งแรกๆที่ชาว Blog สกุลเฮ กำหนดการเป็นวิชาการหลัก ซึ่งครั้งนี้เป็นการฝึกอบรมร่วมกัน โดยมีท่านคุณหมอคนชอบวิ่งเป็นหัวหน้าทีมที่มีลูกทีมที่มีประสบการณ์มากมายในเรื่อง TOT  ซึ่งก็มีที่มาที่ไปพอสมควร ย้อนไปตามดูเรื่องนี้ได้จาก blog ของท่านครูบาและท่านคุณหมอคนชอบวิ่ง

·        เปิดกว้างมากขึ้น: เป็นครั้งแรกๆที่มีผู้เข้าร่วมที่ไม่ใช่ชาว Blog แต่เพียงกลุ่มเดียว แต่มีคนที่ไม่ใช่ชาว Blog สนใจในสาระของการฝึกอบรม ซึ่งน่ายินดีที่เป็นจุดเริ่มอีกครั้งหนึ่งของชาว Blog ที่นอกจากจะมาเจ๊าะ แจ๊ะกันแล้ว คราวนี้เน้นสาระเชิงวิชาการผสมผสานเฮฮาศาสตร์

·        TNA: อย่างที่คุณหมอคนชอบวิ่งกล่าว ว่าเป็นครั้งแรกที่ทำ TNA (Training Need Assessment) ทางblog  รวมทั้งส่งประวัติ รูปถ่าย การแสดงความเห็น การระบุความต้องการที่พัก อาหาร ขอนุ่งผ้าถุงเข้าวง ผมว่าเข้าท่ามากๆ  นี่ผมยังเกรงใจว่า จะมีชายคนไหนขออนุญาตนุ่งผ้าขาวม้าเข้าวงด้วยไหมเนี่ยะ  อิอิ..

·        อาหาร: ผู้เข้าร่วมมีส่วนร่วมในการกำหนดอาหาร และสั่งจองการแสดงฝีมือเด็ดกันล่วงหน้า นี่ได้ข่าวว่ายังไม่ทันจะตีระฆังเริ่มเลย เจ๊ทางเมืองพิด เร่งลงมือซักซ้อมฝีมือกันแล้ว ว่าแต่ว่าคราวนี้อาจจะมีการประกวดอาหารจานเด็ด แถมเพิ่มจากการประกวดภาพถ่ายก็ได้นะเอ้า..  ไม่เชื่อกระซิบน้องขจิตซิ เดี๋ยวหนุ่มเชียร์บล็อกระดับโลก ก็ยกป้ายประกาศรับสมัครหรอก..เขาไว  เขาไว..

·        ภาพถ่าย: ไม่ว่าจะจัดงานเฮฮาศาสตร์ครั้งไหนๆ ก็ต้องมีประกวดภาพถ่าย  ครั้งนี้จะเรียกเฮฮาศาสตร์ 5 ก็ไม่เต็มปาก  แต่ก็พลาดไม่ได้ มีประกวดอีก  แต่ละครั้ง “ตากล้อง” ต่างขมีขมันพัฒนาฝีมือกันขึ้นมากทีเดียว  ส่งผลทางดีต่อการสร้างบล็อกในอนาคต  อีกสักไม่กี่ครั้งอาจจะจัดนิทรรศการภาพถ่ายของชาวบล็อกก็ได้นะครับ  น่าสน น่าสน..

·        ยิ่งจัดงานยิ่งพัฒนา: ชาว Blog ใกล้ชิดกันมากขึ้น ขยายตัวกว้างมากขึ้น ด้านลึกคือการรู้จักกันมากขึ้น และเกิดการแลกเปลี่ยนสาระนอก blog มากขึ้นโดยไม่รู้ตัว เกิด bonding เกิด node และพัฒนาตัวเชื่อมหรือ internodes

·        พัฒนาพลังกอด: ท่านอัยการสร้างเพลงกอดขึ้นมาอย่างเหมาะสมยิ่ง เป็นการเข้ามาเสริมสร้างพลังการกอด ลึกเข้าไปถึงแก่นแกนคือการเสริมสร้างวัฒนธรรมจิตใจที่มีต่อกัน ซึ่งนี่คือรากเหง้าของสังคมเรา ที่กลุ่ม G2K ได้ฟื้นฟูขึ้นมา และสร้างวัฒนธรรมแห่งความผูกพันขึ้นมาใหม่ นี่คือรากเหง้าของการสมานฉันท์ของสังคมไทยนะครับ  จริง ม๊ะ..

·        ยิ่งจัดงานยิ่งลด Generation Gap: เด็กๆหากไม่ได้ไปเดินห้างในวันหยุด ถ้าไม่แอบร้องให้ก็หน้างอทั้งวัน  แต่ลูกหลานพวกแซ่เฮแปลก ชอบที่จะให้พ่อแม่มาพบกัน และเรียกร้องที่จะมาด้วย  ไม่งั้นร้องให้ขี้มูกโป่งเลย  ไม่เชื่อถามน้องจิซี..   ผมหละซึ้งมากๆเมื่อเห็นเด็กๆสนิทสนมกัน เล่นกัน และคลุกคลีกับพี่ ป้า น้า อา อย่างลงตัว มันเป็นการสืบสานความรู้สึกดีดีระหว่างวัย  คุณค่ามันมากกว่าการเข้าหลักสูตรอบรม “การเป็นพ่อบ้าน แม่บ้านที่ดี ทำอย่างไร” มากมายหลายเท่านัก

เอ้าเดี๋ยวจะเว่อ ไป พอแค่นี้ก่อน

แล้วไอ้ด้านด้อย ด้านเสีย ด้านไม่ค่อยดี ไม่มีเลยรึ..

มีซี  ทำอะไรน่ะมันมีทั้งสองด้านแหละ...ท่านลองบอกมาซี 

ผมน่ะ อุ๊บอิ๊บก่อน อิอิ..