เทคโนโลยีกับการศึกษา

      ผมจบปริญญาตรี โท เอกทางด้านเทคโนโลยีการศึกษา ในความรู้สึกตอนแรกคิดว่าดีที่เราจบปริญญาสามใบทางด้านเทคโนโลยีการศึกษาจะได้รู้ลึกไปเลยในด้านนั้น แต่พอมาทำงานพบว่าความรู้แค่เพียงปริญญาไม่ใช่เพียงความรู้ที่จะนำมาใช้ได้ทั้งหมด แต่ยังมีสิ่งอื่นอีก ผมจำได้ว่าผู้ใหญ่มักจะพูดว่าอาบน้ำร้อนมาก่อน หรือเวลาที่ไปเรียนต่อปริญญาโท เค้าจะรับคนที่มีประสบการณ์ทำงานมาเรียน เพราะเค้าต้องการความรู้และประสบการณ์มาแลกเปลี่ยนกัน ไม่ใช่แค่ความรู้จากหนังสือตำราเท่านั้น เมื่อก่อนผมไม่เข้าใจว่าทำไมคนจึงคิดเช่นนั้น แต่เดี๋ยวนี้รู้แล้วว่าประสบการณ์หรือสิ่งที่มันสั่งสมผ่านเข้ามาในชีวิตมันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ ที่คนๆ หนึ่งจะเรียนรู้และถ่ายทอดออกมา การพูดมันง่ายกว่าการทำ การเขียนสิ่งที่พูดยิ่งยากกว่า และที่สำคัญการถ่ายทอดประสบการณ์จากคนหนึ่งสู่อีกคนหนึ่งใช้เวลาในการเรียนรู้เป็นปีๆ

    ในปัจจุบันเทคโนโลยีก้าวหน้ามาก สิ่งต่างๆรอบตัวก้าวหน้าและพร้อมที่จะทยานไปข้างหน้า ผมจำได้ว่าเมื่อสมัยที่ผมเริ่มเรียนคอมพิวเตอร์ใหม่ๆ พวกพี่ที่เรียนปริญญาโทด้วยกันในรุ่นที่เป็นผู้ใหญ่กว่าหลายคนยอมรับละพร้อมที่จะศึกษา หลายคนปฏิเสธและกลัวว่าจะทำไม่ได้ สมัยก่อนนั้นสิ่งที่พูดกันมากคือเรื่องของคอมพิวเตอร์ช่วยสอน ถัดมาอีกสี่ห้าปี หลายคนพูดถึงเรื่องมัลติมีเดีย พูดถึงเรื่องการศึกษาทางไกลผ่านระบบวิดีโอคอนเฟอเร้น อีก 1 ปีถัดมามีคนพูดและศึกษาเรื่องอินเทอร์เน็ต เผลอแพล็บเดียวอินเทอร์เน็ตและเว็บเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต เหมือนวันไหนไม่ได้เข้าเว็บ เหมื่อนวันนั้นมันขาดอะไรไปสักอย่าง เทคโนโลยีเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว

    "ลูกศิษย์ผมมารอพบอยู่ที่หน้าห้องครับ" กลุ่มนี้ทำเรื่องการพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้เรื่องปูทูลกระหม่อม เค้านำเรื่องปูทูลกระหม่อมซึ่งมีถิ่นฐานอยู่แถวมหาสารคามมาเป็นเคสให้นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 เรียนเรื่องสิ่งแวดล้อม โดยให้นักเรียนได้เรียนรู้เรื่องของสิ่งแวดล้อม และให้ตระหนักถึงความสำคัญของสิ่งแวดล้อม โดยกิจกรรมการเรียนรู้ที่เค้ามีคือ 1. ให้ศึกษาเรื่องปูทูลกระหม่อมโดยการดูวิดีโอ 2.ให้ศึกษาเรื่องสิ่งแวดล้อม ความหมาย ประเภท ควาสำคัญโดยมีชุดกิจกรรม 3.พาไปศึกษาดูงาน เดินป่า ศึกษาธรรมชาติ ชีวิตของปู พันธ์ไม้ สมุนไพร วัฏจักรของธรรมชาติ ชีวิตของปู โดยในกิจกรรมให้นักเรียน ฝึกเรื่องของกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ คือการสังเกต การตั้งคำถาม การหาคำตอบ 4 ให้นักเรียนสรุปความรู้ด้วยเพลง และการเขียนผังความคิด การวาดภาพ ผมว่าถ้ากิจกรรมนี้นำไปสอนจริงๆ เด็กๆ คงมีความสุขและได้ความรู้มาก

     ผมคุยกับนิสิตถึงเรื่องการทำงานว่าทำไมเงียบๆไปก็เพิ่งรู้ว่าที่โรงเรียนเค้ามีครู 1 คน ผอ.1 คนอยู่ที่อำเภอนครไทย เวลาเรียนหรือสอน เรียนจากโทรทัศน์ของไกลกังวลเป็นส่วนใหญ่ ครูส่วนใหญ่จัดการนักเรียน 8 ห้องให้สนใจเรียนก็แย่แล้ว ผมฟังแล้วอยากให้นิสิตที่เรียนระดับปริญญาตรีได้ไปสัมผัสชีวิตในโรงเรียนแบบนี้บ้างจัง

ยังเขียนไม่จบเลยนะครับวันหน้าค่อยมาเขียนต่อ