โลกสดใสเมื่อคนไข้กับหมอปฏิบัติต่อกันฉันมนุษย์ (8)

โลกสดใสเมื่อคนไข้กับหมอปฏิบัติต่อกันฉันมนุษย์ บันทึกประสบการณ์ของคนไข้ผ่าตัดรายหนึ่ง ที่มีความสุขได้แม้ยามป่วยไข้   ผมคิดว่าความรู้สึกที่งดงามที่สุดของผมก็คือ การที่ได้สัมผัสเรื่องราวดีๆ ไม่ว่าจากใครก็ตาม เรื่องราวดีๆเหล่านั้นเป็นคว... มีต่อ »

Time@Being » เรื่องรักๆใคร่ๆ (25)

ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นเพราะอะไร? ผมได้รับอีเมลมาขอคำปรึกษาเป็นเรื่องรักๆใคร่ๆ สองฉบับซ้อนในช่วงนี้ แต่ทั้งสองฉบับนัยยะของเรื่องคล้ายคลึงกัน ประมาณว่า “เลิกกับเขาแล้วแต่ยังตัดไม่ขาด”   ประเด็นนี้เรื่องใหญ่...และ... มีต่อ »

Time@Being » การรู้จักกัน เป็นความพยายามในการอยู่รอดของผู้คน (11)

จะกลับบ้านเหรอค่ะ ?? เสียงทักทาย พร้อมกับรอยยิ้มพราย ของแม่ค้าใกล้ที่พักเช้านี้ เป็นครั้งแรกที่ผมได้รับคำทักทายจากแม่ค้าคนนี้ ปกติก็เดินผ่านตลอด จำได้ว่าไม่เคยแม้แต่จะมองหน้ากันเลย... ผมนั่งทานข้าว ...และจ่ายเงินค่าข้าว เธอก็โพล่งคำถามนี้กั... มีต่อ »

วัดใหญ่ชัยมงคล (18)

ออกเดินทางมาจากพิจิตร ช่วงบ่าย มาถึง อยุธยา ก็เริ่มเย็นย่ำ แต่ยังมีเเสงเพียงพอที่จะถ่ายรูป ตัดสินใจฉับพลันให้พี่คนขับรถ หักพวงมาลัยเลี้ยวซ้ายเข้าเมืองเก่าของเราแต่ก่อนทันที ยกโทรศัพท์นัดเพื่อนทานข้าว พร้อมกับตั้งใจไปไหว้พระที่ วัดใหญ่ชัยมงคล ... มีต่อ »

เรื่องวันวานและฝันของเรา (50)

อากาศหนาวๆเช้ามืดบนยอดดอย กับกาแฟอุ่นๆ ถ้วยหนึ่งก็มีความสุขและให้ความรู้สึกที่อิสระ ดวงดาวยังพรายพราวเต็มฟ้าอยู่  ดาวหลายดวงเลือกวิถีของตัวเอง พุ่งลับดับหายลงไปยังเหลี่ยมโลก เสียงเพลง บางเพลงดังเบาๆจากเต้นท์ข้างๆ เสียงเพลงแผ่วเบาแต่ก... มีต่อ »

บางช่วงเวลาดีๆที่อุดรธานี (26)

จริงๆรูปภาพในบันทึกนี้ เป็นภาพที่เก็บไว้ตั้งเเต่งานแต่งของน้องชาย A day ที่อุดรราชธานี... วันวิวาห์ เดย์-ตู่ "TUTUDAY" 15-11-2009   ในงานแต่งงานของน้องครั้งนี้ถือว่าเป็นการรวม Blogger โซนภาคอิสานครั้งหนึ่งเลยทีเดียว ผมมีโอกาสได้เจอพี่ๆ ที่เ... มีต่อ »

กัลยาณมิตร (79)

หล่อเลี้ยง... เติบโต | ทีมงาน กัลยาณมิตร เส้นทางการทำงานของผมไม่เคยโดดเดี่ยว เพราะผมมีกัลยามิตรที่ดี คอยหล่อเลี้ยงให้กำลังใจ ผมบอกทีมงานของผมเสมอว่า ทุกอย่างเป็นการจัดวางของโชคชะตา หรือที่ผมบอกกับทุกคนบ่อยๆว่า “ธรรมะจัดสรร&rdquo... มีต่อ »

กระจิบน้อยริมหน้าต่าง (38)

เราอยู่ด้วยกันมานานระยะหนึ่งแล้ว ตั้งแต่เธอยังเป็นสาวน้อยตอนนี้เธอมีครอบครัว และมีลูกน้อยๆ เป็นครอบครัวที่สมบูรณ์   ทุกเช้าเธอจะปลุกผมตื่นนอนเป็นกิจวัตร วันไหนเงียบเสียง ผมก็ได้แต่เฝ้าชะเง้อมองเธอว่า เป็นอะไรไปหรือเปล่า วันนี้ทำไมไม่ปลุกผ... มีต่อ »

พรุ่งนี้ก็รักเธอ (27)

จริงๆความสุขหากไม่ได้เกิดจากตนเองได้มีส่วนร่วมในกิจกรรมความสุขนั้น เพียงแต่ได้สัมผัส เรียนรู้ ก็ทำให้รู้สึกมีความสุขร่วมไปด้วย เดือนก่อนมีโอกาสเดินทางไปช่วย ดร.เเสวง รวยสูงเนิน ไปจัดกระบวนการเรียนรู้ให้กับนิสิตปริญญาตรีที่สวนป่ามหาชีวาลัยข... มีต่อ »

สถานีรถไฟศาลายา (50)

เสียงหวูดรถไฟที่ผมได้ยินทุกเช้า พร้อมกับเสียงเครื่องจักรวิ่งเร็วๆ ได้ยินชัดในช่วงเช้าเงียบๆที่ศาลายา ผมเองก็เพิ่งทราบว่าที่พักผมไม่ไกลจากสถานีรถไฟ "ศาลายา" ว่าด้วยรถไฟ ผมมีอดีตหลายเรื่องกับรถจักรดีเซลราง เป็นพาหนะที่ผมเดินทางน้อยครั้งที... มีต่อ »