เหตุเกิดที่ชั้นเรียน

     ...วันนี้ผมมีเรื่องเล่าเกี่ยวกับคลื่นสมองต่ำมาแลกเปลี่ยนเรียนรู้  ซึ่งเป็น

กระบวนการทางจิตตปัญญาหนึ่งที่ผมนำมาใช้เพื่อสร้างความคิดบวก สร้างพลัง

แห่งความเชื่อมั่น  เพื่อพัฒนาEQ ของนักเรียนในฐานะครูที่ปรึกษา ม.5/1 

ในชั่วโมงโฮมรูม  โดยให้นักเรียนนั่งฟังเพลง "เพื่อการผ่อนคลายอย่างล้ำลึก

และความเชื่อมั่นในตนเอง" ซึ่งผมได้ยืมมาจากพี่ป.เอกที่ซื้อมาจากตอนไปศึกษา

ดูงานที่ ร.ร. อมาตยกุล ของท่าน อ.ดร.เกียรติวรรณ เมื่อปีที่แล้ว...

     ...เมื่อนักเรียนเข้าห้องผมก็บอกเหตุผล ที่มา ประโยชน์ที่จะได้รับ จากนั้นก็

เริ่มเปิด ผมเฝ้าสังเกตปฏิกิริยาของนักเรียน  ว่าเขาจะรับได้มากน้อยเพียงใด

ซึ่งก็ไม่ได้หวังผลอะไรมาก คิดว่าจะค่อยเป็นค่อยไป แต่มองดูทุกคนก็ OK

นั่งนิ่ง บ้างก็โยกเยก เคลิ้มตามถ้อยคำและเสียงประกอบอันทรงค่าแก่การ

ผ่อนคลาย...

     ...เมื่อเวลาผ่านไปนานเกือบ 20 นาที ซึ่งหมดเวลาโฮมรูมแล้วผมจึงเดินออก

จากห้องที่นักเรียนกำลังนั่งอยู่  ...ครู่เดียวกลับไปนักเรียนส่วนใหญ่ลืมตา

เพราะเขาต้องรีบไปเรียนชั่วโมงที่หนึ่งผมจึงใช้เวลาเพียงน้อยนิดถามความรู้สึก

ของนักเรียนเพื่อประเมินดูว่าเขารู้สึกอย่างไร?

• บางคนบอกว่ารู้สึกตัวเบา

• บางคนบอกว่ารู้สึกอึดอัด    

     ...รับฟังอย่างเดียว  ผมไม่ได้พูดอะไรต่อกับนักเรียน

จากนั้นก็ให้เขาออกจากห้อง 

     ...ขณะที่ผมเดินพ้นประตูห้อง เหลือบมองไปที่ด้านซ้ายมือ

เห็นนักเรียนผู้หญิงกำลังใช้มือประคองเพื่อนอีกคนให้ลุกขึ้นยืน

เพื่อเดินไปเรียน

    ...ผมตกใจมาก  และความคิดแว๊ปขึ้นมาทันทีว่า "หรือเป็น

เพราะเราที่ให้เด็กนั่งฝึกคลื่นสมองต่ำ" และความคิดก็โต้แย้ง

กันเอง ทำให้ผมต้องถามเด็กออกไปว่า "หนูไม่ได้กินข้าวเช้า

มาหรือเปล่า" นักเรียนก็บอกว่ากินมาแล้ว  ผมเป็นห่วง และกังวล

ใจว่ามันเกิดจากอะไ  แต่ก็รวบรวมสตินิ่งๆ และบอกให้เพื่อนช่วย

พยุงเขาเข้าไปนอนพักที่ห้องพยาบาล จากนั้นผมก็ขึ้นไปสอน

     ...พอสอนเสร็จพอก็นิ่งคิดหาเหตุผล โดยลองวิเคราะห์ดูแล้ว

คิดว่า น่าจะเกิดจากช่วงที่หยุดฝึกนั้น ไม่มีการผ่อน ค่อยนำเขา

กลับสู่สภาพเดิม แบบค่อยเป็นค่อยไป  คล้ายๆ กับว่านักโดดร่ม

หาจังหวะลงไม่ลงไม่ได้ ซึ่งอาจทำให้แข้งขาหัก (ไม่แน่ใจว่าใช่

หรือไม่) จากนั้นก็นำมาแลกเปลี่ยนกับเพื่อนครู ก็เห็นคล้ายๆ กัน

     ...ผมก็กลับเข้าไปเยี่ยมนักเรียน  ผมได้ถามอาการ

ขณะที่ฝึก เด็กบอกว่าขณะฝึกจิตใจล่องลอยไปตามเสียง

พูด และผมก็ได้อธิบายถึงสาเหตุ (ที่พึงรู้ และเชื่อมโยงกับ

ประสบการณ์...และรอการแลกเปลี่ยน)และให้กำลังใจว่า

ไม่เป็นอะไร

     ...จากเหตุการณ์ตรงนี้ทำให้ผมสะท้อนคิดว่า

• การฝึกในลักษณะนี้สำหรับเด็กที่ไม่เคย ครั้งแรกไม่ควรใช้เวลานาน

• การฝึกช่วงสุดท้ายขณะจะเลิกควรนำพาให้เด็กค่อยๆ กลับมาอยู่สภาวะเดิม

      ซึ่งความหวังดีของผมครั้งนี้ก็ทำให้ผมเกิดการเรียนรู้ในมุม

ของผมที่ขอนำมาแลกเปลี่ยนเรียนรู้ หวังว่ากัลยาณมิตรจะช่วย

ให้ความชัดเจนกับปัญหาที่เกิดจากการฝึกคลื่นสมองต่ำครั้งนี้

นะครับ