๑๒.ความหวังเด็กห้องท้าย

แวะมาอ่านและทักทายค่ะ

มีกำลังใจดีๆในทุกๆวัน  นะคะ

ขอบพระคุณสำหรับกำลังใจที่เยี่ยมยอดเช่นนี้นะคะ (ภาพประกอบสวยมากค่ะ)

สวัสดีครับ จากเด็กห้องที่ถูกรับการคาดหวัง ว่าจะเป็นเด็กที่เก่งที่สุดในสายชั้น แต่ก็มีปัญหา ส่งงานช้าทำให้โดนตำหนิบ่อย ๆ จากคุณครูที่ปรึกษา จึงทำให้ไม่มีกำลังใจที่จะสนใจในการเรียน ควรทำอย่างไรดีครับ

from sri arm korn yung do

M.4/4 N.S.

สวัสดีค่ะ  เด็กที่ถูกคาดหวัง 

ครูแป๋มเชือ่นะคะว่าทุกคนต้องมีส่วนที่ดีเข้าตากรรมการ  เพราะผลการสอบเข้าเรียนต่อ  หรือไม่ก็มีผลงานอื่นๆหรือไม่ก็ทำบุญร่วมชาติกันมาก่อน  จึงได้รับการคัดสรรให้มาอยู่ร่วมกันน่ะ....อิอิ

คำแนะนำ
-  เป็นเด็กวิทย์ห้องเก่งนี่คะ ควรใช้วิธีการทางวิทยาศาสตร์มาจัดการปัญหา  ได้แก่ 
                  1  สังเกตและระบุปัญหา
                  2  ตั้งสมมติฐาน
                  3  ออกแบบและวางแผนการทดลอง
                  4  วิเคราะห์ผลการทดลอง
                  5. สรุปผลการทดลอง
แล้วดำเนินการตามกรอบวิธี PDCA คิดว่าเด็กเก่งคงจะเข้าใจนะคะ  ได้ผลยังไงลองมาบอกต่ออีกทีค่ะ  ครูแป๋มรออยู่นะคะ 

ขอบคุณมากครับ สำหรับคำแนะนำที่มีประโยชน์ต่อพวกกระผมเป็นอย่างมาก ต่อไปพวกกระผมจะนำไปใช้ให้เกิดประโยชน์ไห้สูงสุดในชีวิตประจำวัน และมีคำถามจะถามอีกว่า

การที่จะสร้างกลุ่มที่มีการทำงานที่มีประสิทธิภาพเพื่อให้งานมีความสำเร็จ การสร้างความเชื่อมั่น ความเข้าใจในตนเองของบุคคลในการทำงานร่วมกัน จะต้องทำอย่างไร

from five monk

( 5 อรหันต์ )

สวัสดีค่ะ หนุ่มๆกลุ่ม five monkที่ดูเท่ห์ทุกคน..

-  ยินดีค่ะที่ได้รับเกียรติให้คำแนะนำ  หากมีเรื่องอื่นอีกก็ยินดีแลกเปลี่ยนเรียนรู้นะคะ  จะตอบเท่าที่จะทำได้ค่ะ
-  การสร้างกลุ่มที่ดีมีปัจจัยหลายประการ  ครูแป๋มมักจะแนะนำเด็กๆให้ประเมินความสามารถของตนเองและเพื่อนๆในกลุ่มก่อน  ว่าแต่ละคนชอบ  มีความถนัดและชำนาญในเรื่องใด  เพื่อจะได้แบ่งภารกิจของกลุ่มได้ตรงตามที่เขาถนัด
-  ที่สำคัญทุกคนจะต้องยอมรับกันและกัน  ช่วยเหลือกัน  ร่วมกันรับผิด รับชอบด้วยกัน ไม่โทษกันเมื่อมีข้อผิดพลาด  แต่ต้องรีบช่วยกันแก้ไขปัญหาอย่างทันท่วงทีค่ะ... 

อยากขอบพระคุณในการติดตามข้อเขียนของแป๋ม และแสดงความเข้าใจในการกระทำของแป๋มค่ะ

ไม่เป็นไรครับ เพราะพวกผมเต็มใจที่จะทำและเป็นสื่อกลางระหว่างครูและเพื่อน ๆ พี่ ๆ

from fivemonk

สวัสดีตอนบ่ายค่ะคุณครู ตอนนี้หนูอยู่ที่จังหวัดอำนาจเริญ เหงามากเลยค่ะ

คงจำหนูได้นะค่ะก่อนครูย้ายไปตอนนั้นหนูเรียนอยู่ชั้น ม.4/2 ห้องเดียวกับไมค์เขานั่นเหละค่ะหนูคิดถึงบ้านจังเลยค่ะ

คิดถึงและเคารพเสมอค่ะ

สวัสดีจ้า หนุ่มน้อยทั้ง 5 นามfivemonk

ครูดีใจมากที่ครั้งหนึ่งได้สอนพวกเรามา  และยืนยันประกาศได้เต็มปากว่า  พวกเธอคือ "เยาวชนคุณภาพ" ที่ผ่านการขัดเกลาทางปัญญามาแล้วด้วยหัวใจของพวกเธอเอง..ครูตื้นตันใจเป็นที่สุด...จงรักษาความเป็นตัวตน ณ วันนี้ให้อยู่คู่ตัวพวกเธอให้นานๆ ตลอดไปนะจ๊ะ ...แม้ว่าครูแป๋มจะย้ายโรงเรียน  แต่ระยะทางก็ไม่เป็นอุปสรรคที่เราจะมาพบกันมิใช่หรือ.. ขอบใจการร่วมแรงร่วมใจของพวกเธอ "เด็กห้องคิง" ที่พิสูจน์ให้ทุกคนได้เห็นว่า ผลจากการจัดการเรียนรู้ด้วย "วิธีสอนแบบไม่ได้สอน" ของครูแป๋ม  ทำให้พวกเธอมีความสุข  สร้างชิ้นงานที่เกิดจากองค์ความรู้ที่เกิดจากมันสมองของพวกเธอจริงๆ..ครูภูมิใจมากจ๊ะ

พวกเราได้ทลายช่องว่างระหว่าง "เด็กห้องคิง" กับ "เด็กห้องท้าย"
ไปอย่างราบคาบ  กำแพงที่กั้นจากสังคมปรนัยได้ทลายลงโดย
คนรุ่นใหม่อย่างพวกเธอ....ขอบใจทุกสิ่งที่ทำมาให้ครู  พวกเธอทำเพื่อครูด้วยหัวใจที่บริสุทธิ์  ครูจะขอจดจำเรื่องราวและสิ่งดีดีรักษาไว้
ให้อยู่กับตัวครูตราบนานเท่านานจ๊ะ...

                                                                  รักนะ
                                                                 ครูแป๋ม

สวัสดีจ๊ะ หนูนุ่น สุจารี  หอมหนองจะบก

ดีใจจังที่เข้ามาคุยกับครูแป๋ม
แม้ว่าจะมาด้วยความเหงา..อิอิ..

"ตอนนี้หนูอยู่ที่จังหวัดอำนาจเริญ เหงามากเลยค่ะ"

อืม...ก็น่าเหงาอยู่หรอกนะ  เพราะชื่อจังหวัดนี้ไม่มีในประเทศไทยแน่ๆ
ถ้าเป็น จังหวัดอำนาจเจริญ ก็ไปอย่างเนอะ

เอ..บอกว่าเหงา...คิดถึงบ้าน..แล้วลูกไปทำอะไรเอ่ย..บอกมาซิ..
(ปล. เวปโรงเรี)ยนของเราครูแป๋มก็ยังเข้าไปตอบไปเม๊นท์อยู่เหมือนเดิมนะคะ  ฝากบอกทุกคนด้วยก็แล้วกัน...ครูแป๋มว่าครูเหงายิ่งกว่านักเรียนอีกนะเนี่ย...โดยเฉพาะช่วงตี2-ตี4....บรื๊อ!!!!!!!!!!!!!!!!!!

• ขอกำลังใจให้กับเด็กห้องท้ายด้วยค่ะ 
• ส่วนครู..เป็นกำลังใจให้พวกเธอเสมอจ๊ะ

พี่ไก่เพิ่งเข้ามาอ่านเรื่องนี้ นับเป็นความพยายามที่ดูจะเป็นเรื่องยากพอสมควรนะแป๋มนะ

ค่ะพี่ไก่  แต่แป๋มจะพยายามต่อไปค่ะ

ครูแป๋มครับ

   ขอเป็นกำลังใจให้ และ เชียร์เต็มที่ครับ กับ ความหวังเด็กห้องท้าย

   เป็นอานิสงส์อันยิ่งใหญ่เลยครับ

ค่ะ ท่านรองฯ

• แป๋มจะต้องเต็มเต็มหัวใจของเขาให้แกร่ง
• ต่อสู้กับกระแสสังคม ที่กดดันพวกเขาอยู่ตลอด
• เราจะล้มกันไม่ได้ แต่หากล้มเราต้องสามัคคีกัน
• ช่วยกันหามประคองกันลุกขึ้นใหม่
• พิสูจน์ตัวเองให้สังคมรอบข้างประจักษ์สายตา
• และหาทางทำให้มันยั่งยืนให้ได้ค่ะ

เป็นกำลังใจให้เด็กท้ายห้องค่ะ  พี่ศิลาเคยสอบได้เลขที่รองบ๊วยและนั่งท้ายห้องประจำ ชอบฝันกลางวัน และสมาธิสั้น

โชคดีที่รอยต่อของชีวิต ทำให้เราได้มีโอกาสแก้ตัวปรับปรุงใหม่ได้อีกครั้ง  ดูตัวอย่างดี ๆ ไว้จะได้มีกำลังใจเสมอค่ะ

นำขนมไทย ๆ มาฝากด้วยความคิดถึงค่ะ

พี่ศิลาจ๋า...พี่ศิลาของแป๋ม...

• ดีใจมากจ๊ะ  ที่พี่มาเยี่ยมแป๋มอีก
• แป๋มได้บอกกล่าวเด็กๆถึงตัวแบบการใช้ชีวิต
• จากบล็อกเกอร์ในโกทูโนวแห่งนี้ เพื่อให้เขาได้มีทาเลือก
• หลากหลาย สมัยนี้ตัวแบบที่ดีเป็นสื่อการพัฒนาคุณธรรม
• ของเด็กๆได้ผลดีอย่างไม่น่าเชื่อค่ะ
• พี่ศิลาก็เป็นปราชญ์ตัวแบบการดำเนินชีวิตผู้หนึ่งที่เด็กๆ
• ได้ศึกษาและมองอยู่ค่ะ เป็นการสอนคุณธรรมด้วยวิธีการ
• ทางวิทยาศาสตร์ นั่นคือ สอนเด็กทำวิจัยโดยเขาไม่รู้ตัว
• แป๋มเห็นวรรณกรรมที่เกี่ยวข้อง (บทที่ 2)ของเด็กๆแล้วปลื้มค่ะ
• ฝันของแป๋มอยากพัฒนาสมาชิกระดับห้องเรียนให้เป็นห้องเรียนแห่งการเรียนรู้ก่อน ทุกๆห้อง
• สู่การเป็นโรงเรียนแห่งการเรียนรู้ สู่การเป็นชุมชนแห่งการเรียนรู้
• หลายชุมชนเข้าก็จะเป็นสังคมแห่งการเรียนรู้ โดยมีเด็กๆเยาวชนจากการพัฒนาจากเรา
• ร่วมกันเป็น key man ในองค์กรระดับต่างๆในอนาคต
• พี่ศิลา..คิดว่าแป๋มฝนเฟื่องเกินไปไหมคะ..แต่ช่างเถอะค่ะ
• ลำบากยังไงแป๋มก็จะทนค่ะ เด็กมองเราอยู่ เด็กรู้สึกได้ค่ะ
• แป๋มคิดว่าเช่นนั้น แหกจะไม่เป็นดังฝัน แป๋มจะถือว่า
• ตัวเองได้ทำหน้าที่ของลูก  หน้าที่ของครู  และหน้าที่ของคนไทยจนสุดความสามารถแล้วค่ะ
• แป๋มจะทำให้ดีที่สุด  เท่าที่กำลังของแป๋มจะทำได้ค่ะ..พี่ศิลา...

หวัดดีปีใหม่ค่ะ

ครูแป๋ม

happy new year 2010

ขอโทษน่ะค่ะ

ครูแป๋ม

ที่หนูมาทักทายช้าไปหน่อย

คือว่า

ช่วงนี้หนูไม่ค่อยว่างเลยค่ะ

ต้องไปดูแลยาย

ที่โรงพยาบาลทุกวันเลยค่ะ

ยังไง

คืนนี้

หนูขอให้

ครูแป๋ม

ฝันดีน่ะค่ะ