การบ่มเพาะพลังแห่งความสุขในโลกใบเล็กของเภสัชกร

ค่ำคืนนี้...เป็นอีกหนึ่งค่ำคืนที่ข้าพเจ้านั่งทำงานดึก

สภาวะทุกวันนี้รู้สึกว่าตนเองเหลือเวลาน้อยเหลือเกิน...แม้ว่าจะมีภาระงานที่กระชั้นเข้ามาอย่างมากมาย แต่สิ่งหนึ่งที่ไม่เคยละเลยคือ...การดูแลตนเองให้อยู่ภายใต้ความพอดี... ทั้งเรื่องการอยู่ กิน ทำงาน และหลับนอน... แม้ว่า ณ ขณะที่กำลังบันทึกเรื่องราวอยู่นี้จะดึกมากพอ แต่ก็ยังพอดีอยู่ที่จะนั่งทำงาน และยิ่งทำงานไปด้วยความรู้สึกที่เกิดเป็นปิติต่อเรื่องราวที่ได้รับรู้และรับทราบ...

ทันทีที่เข้าบ้านและได้เช็คเมล์...

มีเภสัชกรท่านหนึ่งที่ให้ช่วยดูงานในแนวที่เน้นมาทางด้านมนุษย์ศาสตร์และขอรับคำปรึกษามาได้ระยะหนึ่ง วันนี้มีความก้าวหน้าในเรื่องราวที่ได้คุยและแลกเปลี่ยนกัน... เห็นงานที่ออกมาในเชิงเป็นรูปธรรมมากขึ้น เห็นเป็นความพยายามที่อยากจะทำในเรื่อง...ความงาม ความดี...อันเต็มเปี่ยมไปด้วยหัวใจแห่งความเป็นมนุษย์

มีความสนใจในมิติของการพัฒนาวิชาชีพและองค์กรที่เน้นในความเป็นมนุษย์... ภายใต้แนวคิดองค์กรมีชีวิต (Living Organization) >>> ขณะที่ข้าพเจ้านั่งอ่านงานที่เภสัชกรท่านนี้ส่งรายละเอียดมาให้ ทำให้รู้สึกปิติสุขอย่างยิ่ง ที่ถึงแม้เป็นเพียงคนเล็กๆ...ในท่ามกลางกลุ่มคนอันมากมาย แต่มีความสนใจในเรื่องที่คนส่วนใหญ่ต่างมองข้าม ... ซึ่งในทัศนะของข้าพเจ้ากลับมองว่าเป็นเรื่องที่ยิ่งใหญ่ แม้ว่าอาจดูเหมือนเป็นการสวนกระแสในท่ามกลางที่ต่างคนต่างมุ่งมั่นพัฒนาทางวิชาชีพของตนเองให้มีความเป็นวิชาการที่ยิ่งใหญ่...แต่บุคคลท่านนี้ทำเรื่องเล็กๆ ที่บางครั้งอาจโดนคำถามจากคนในแวดวงวิชาชีพเดียวกันถามว่า.. "ทำไปทำไม ... งานที่ทำอาจไม่ได้รับการตีพิมพ์ในระดับอินเตอร์ฯ"... (ซึ่งตามมาตราฐานในแวดวงวิชาชีพมักให้คุณค่าต่อเรื่องนี้?)แต่สำหรับเภสัชกรท่านนี้ก็ยังคงมีจุดยืนอันมุ่งมั่นของตนเอง ต่อการขับเคลื่อนงานของตนเองต่อไปอย่างเงียบๆ...

งานชิ้นนี้มีความตั้งใจมุ่งเน้นไปที่ทักษะและเครื่องมือการทำงาน Appreciative Inquiry and Narrative ซึ่งเภสัชกรท่านนี้มีฐานแห่งความเชื่อว่าจะนำไปสู่การเกิดการเปลี่ยนแปลงในเชิงวัฒนธรรมต่อวิชาชีพที่เน้นมุมมองด้านบวก ไปสู่ความดี ความงามแห่งการทำงานเกิดขึ้น...

ซึ่งคนโดยทั่วๆ ไป จะมองข้ามผ่าน...ความดีงามภายใต้ความสัมพันธ์ของสิ่งละอันพันละน้อยที่แวดล้อมผู้คน วิชาชีพ และองค์กรอยู่...

สำหรับข้าพเจ้าเองในหลายๆ ครั้ง...เคยมีความรู้สึกขัดใจอยู่บ้าง...ที่เห็นแม้แต่คนใกล้ชิด หรือใครอีกหลายๆ คนที่ผ่านเข้ามาในวงแห่งความสัมพันธ์ต่างมุ่งมั่น  และฟาดฟันเพื่อให้ได้มาแห่งเกียรติที่ว่าด้วยความยิ่งใหญ่ทางวิชาการ หากแต่ลืมความงดงามในมิติแห่งความรื่นรมย์และดีงามของความเป็นมนุษย์...

การได้นั่งอ่านงาน...ในค่ำคืนนี้

จากเภสัชกรผู้ที่ถือได้ว่าผ่านเข้ามาวงแห่งความสัมพันธ์ ถือว่าเป็นความโชคดีของตนเอง และรู้สึกขอบพระคุณในโอกาสที่เจ้าของงานนี้ได้ส่งงานมาให้ได้ร่วมรับรู้และเป็นส่วนหนึ่งในงานชิ้นนี้ด้วย...

เป็นความตั้งใจและความปรารถนาดี... ต่อคน องค์กร และวิชาชีพ

ที่จะให้การเคลื่อนตัวไปของการทำงานเป็นบรรยากาศของการทำงาน...ที่เปี่ยมไปด้วยบรรยากาศแห่งความสุข มากกว่าการเป็นเสมือนหุ่นยนต์ที่ไร้ซึ่งอารมณ์แห่งความมีชีวิตชีวา ดั่งเช่นที่เคยมีอาจารย์ท่านหนึ่ง...ที่มีความพยายามที่อยากจะให้เภสัชกรออกจากกระจกมาสัมผัสถึงวิถีแห่งการดำรงอยู่สู่การเยียวยามากขึ้นกว่าที่จะเป็นเพียงจัดยา แจกยา จ่ายยา...และผละออกจากกันไป ...

-----------------------------------