ความต่างๆ ที่มีไปจากเดิมของการเตรียมงานมหกรรม R2R ครั้งที่ 3 นี้ ข้าพเจ้ามองเห็นการสร้างเครือข่าย หรือ CoP note taker ที่อ่านดูเหมือนว่าจัดอบรม work shop เท่านั้น ... แต่ในทัศนะของข้าพเจ้ากลับมองไปเห็นว่านี้คือ ความงดงามของการเริ่มต้นการถักทอ...ภาพผืนใหญ่ที่ช่วยกันสะท้อน เรื่องราวและปรากฏการณ์ในการจัดการความรู้ ผ่าน R2R...
ใบไม้ร้องเพลง และ แม่พลอย เธอเขียนถอดบทเรียนไว้...
Value » workshop สะท้อนคุณค่าของ Note taker ตัวประกอบละคร?
แม้อาจ...จับภาพและเล่าเรื่องได้น้อยกว่าที่คาดหวังไว้ แต่...นั่นน่ะ ก็คือ เส้นทางแห่งการเรียนรู้ หากว่า "ความงามที่ได้ผ่านจากการมองเห็นด้วยหัวใจ" ... ความลึกซึ้งและลุ่มลึกจะมีเพิ่มอย่างไร้เงื่อนไข ==> ต้องอาศัยกระบวนการบ่มเพาะต่อไปอีก
สิ่งที่เกิดขึ้นในวง workshop note taker คือ...มิตรภาพและความเกื้อกูล
ข้าพเจ้ามองว่ามันเป็นอะไรที่มากกว่าการอบรม เพราะนี่คือ การบ่มเพาะ เพียงแต่ว่าหลังจากที่เราได้บ่มเพาะแล้ว เรามีการบำรุงรักษาดูแลต่อเนื่องต่อไปอย่างไร หรือเพียงแค่สูญเปล่าไปเฉพาะภาระกิจนี้เท่านั้น...
เสียดายว่า ในแต่ละวัน...ของงานมหกรรม R2R ครั้งที่ 3 ยังอ่อนในการเชื่อมโยงภาพของการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ข้อเสนอของข้าพเจ้ามองว่า นอกจากการจดบันทึกในแต่ละห้องที่ตนเองได้รับผิดชอบแล้ว note taker น่าจะได้มาถ่ายทอดสิ่งที่ได้เรียนรู้ในแต่ละวันผ่านการจับภาพหรือ capture ภายใต้ของบรรยากาศการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ เพราะกระบวนการเช่นนี้ในทัศนะของข้าพเจ้ามองว่า ช่วยหนุนนำการเกิดเป็นเครือข่ายและการร่วมทำงานร่วมงาน...
แต่อย่างไรก็ตาม การแลกเปลี่ยนที่ปรากฏ ก็ยังคงมีหากแต่เป็นแบบไม่เป็นทางการ ระหว่างทางเดินในงาน note taker ที่มาเจอกันจะนำเรื่องราวมาบอกเล่าสู่กันฟังแบบปากต่อปาก
ในความงามที่ปรากฏเห็นอีกอย่างใน CoP note taker คือ...การช่วยเหลือกันและกัน ช่วงเวลาไหนว่างที่ตนเองไม่ได้ทำหน้าที่จดบันทึก ก็จะมีการเคลื่อนไปช่วยเพื่อนด้วยกัน เป็นความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่...ซึ่งกันและกัน
เพียงเท่านี้...กระบวนการบ่มเพาะ note taker ที่เกิดขึ้นถือว่าเป็นจุดเริ่มที่คุ้มค่ามากพอในห้วงเวลานี้
ยืมภาพจาก http://gotoknow.org/blog/mummyy/376242
ภาพจาก งานมหกรรม R2R ครั้งที่ 3 l note taker ตาโกโก...
มาเรียนรู้ด้วยคนค่ะ
เห็นด้วยกับพี่กะปุ๋มค่ะ
มิตรภาพดีๆ เกิดขึ้นมากมาย ถึงแม้ว่าระยะเวลาในการอบรมจะไม่นาน
แต่ว่าประทับใจสุดๆ ค่ะ ทำให้เรา "หัวใจพองโต" อีกครั้งค่ะ
ขอบพระคุณค่ะคุณ มาตายี
เยี่ยมเลยค่ะพี่แอ๊ด...
ประธานที่ไปเปิดงานท่านก็มาจากแวดวงคนทางการศึกษา ... หากว่าเราได้มีการขยายวงที่กว้างขึ้นก็น่าจะเป็นเรื่องที่ดี เพราะเรามาร่วมวงกันพูดถึง "มนุษย์" ที่ไม่ได้จำเพาะว่านี่คือ ทางสาธารณสุข หรือนี่คือ ทางการศึกษา... จริงๆ แล้วประเด็นนี้เคยคิดมานานนะคะพี่แอ๊ด...
จากที่พี่ขับเคลื่อนเรื่องวิจัยในชั้นเรียน ไปพร้อมกับกระแส R2R... กะปุ๋มมองว่าที่สุดแล้วคือ เรากำลังพูดกันถึงเรื่องเดียวกัน...
เชื่อว่าสักวันหนึ่ง เราจะได้หลอมรวมนะคะ
ขอบพระคุณค่ะ
ดีใจ...ที่รับรู้ได้ว่าน้องเก๋หัวใจพองโต...ที่สุดแล้วเราคือ หนึ่งเดียวที่ร่วมก้าวไปในเป้าหมายเดียวกัน คือ การเสียสละเพื่อการงาน ดีใจสุดสุดที่เก๋เดินเข้ามาทัก
เป็นปรากฏการณ์ที่ดีนะที่เราได้เจอกันอีกครั้ง คล้ายความคุ้นเคยนะพี่ว่า