ปลายฟ้านั้นแม้ สุดเอื้อมต้องไต่ตาม

ในระหว่างพา"อัตตาไปท่องเน็ท"  ในช่วงนี้ เกิดสิ่งต่างๆอย่างมากมาย  หลายสิ่งที่  ได้หล่อเลี้ยงจิตใจ ให้เกิดความปิติ   ให้เกิดพลังในการสร้างสรรค์ความดีงามต่อไป เสมือนการถ่ายเทพลังที่สร้างสรรค์ จากผู้เต็มเปี่ยมด้วยพลัง วันนี้สิ่งดีดีได้เกิดขึ้น หลายคนอาจคิดว่าเป็นเรื่องไร้สาระ แต่ ✿อุ้มบุญ✿เชื่อว่าการแบ่งปัน นั้นคือการถ่ายเทพลัง ให้กับผู้รับ ซึ่งผู้ให้ย่อมมีพลังแห่งความสุข

ผู้เต็มเปี่ยมในพลังที่มีใน

 

ท่านผู้กระตุ้นใจให้กล้าฝัน

 
 

           

              

 

 

 มาเยี่ยมคุณอุ้มบุญและชาว รพ.ป่าติ้วครับ
เอารูปสวยๆมาฝากด้วย รูปพื้นหลังเป็นฝีมือภาพถ่ายของคุณอุ้มบุญน่ะครับ
และคนที่เพิ่มเข้ามาก็พยายามนึกภาพว่าถ้าเป็นคุณอุ้มบุญไปยืนอยู่
จะออกท่าทางและสะท้อนความประทับใจออกมาอย่างไร
มีความสุขและมีกำลังใจเสมอๆครับ

การแบ่งปันบทกลอนที่แสนไพเราะ เป็นสนามฝึกให้คนที่เคยกลัวการแต่งกลอนได้ฝึก....การเรียงคำ

ลองเข้าไปดูได้ค่ะว่าเป็นใคร?ที่ให้ได้แบ่งเวทีหัดแต่งกลอน

 

ฝัน......แค่ฝัน        นั้นมิใช่      ความเป็นจริง

ไป......ให้ถึงสิ่ง      ตั้งไว้          แม้เกินฝัน 

ที่......สุดจุดหมาย  ให้เห็น       เป็นสำคัญ 

ปลายฟ้า...นั้นแม้   สุดเอื้อม    ต้องไต่ตาม

                                             ✿อุ้มบุญ✿

ภาพแห่งความประทับใจ ที่ท่านได้กรุณา ส่งให้ใครบางคน เพื่อเป็นแรงพลังสร้างสรรค์ในสิ่งดีดีต่อไป .....จากท่านอาจารย์วิรัตน์  คำศรีจันทร์

  • ขอส่งต่อพลังสร้างสรรค์ ให้พี่ครูป.๑ เต็มเปี่ยมด้วยพลังใจ สะสางงานต่อให้เสร็จตามเป้าหมายที่วางไว้ ......ค่ะ

 ในเวทีกลอน 

http://gotoknow.org/blog/s-an/412955#2286861

 

เริ่มตั้งใจจะการแต่งกลอนคือท่านผู้นี้และท่านยังเป็นผู้ที่มีพระคุณที่คอยเตือน คอยชี้แนะ มิให้หลงทางระหว่างเดิน เพื่อให้ถึงจุดหมายของชีวิตที่ได้ตั้งไว้นั้น จะลืมกล่าวถึงท่านมิได้ ใน 

 จิตเกษมหนึ่งในมงคล-38

แรงบันดาลการลองปลูกในครั้งแรกต้องท่านนี้

http://gotoknow.org/profile/dang145

กับแรงบันดาลใจในการสร้างสรรค์ในสวนผัก เข้าใจคำว่า ปลูกผักปลูกใจ ของกลุ่มคนปลูกผักกินได้

แด่เมล็ดพันธุ์แห่งการแบ่งปัน

งานศิลป์ที่เคยถวิลหาเมื่อวัยเยาว์ กับแรงบันดาลใจให้มาจับพู่กันกับจานสี

http://gotoknow.org/blog/nadrda8/410396

http://gotoknow.org/blog/nadrda8/411903#2278314

คนแรกที่ ให้ลองเข้ามา ในG2K ท่านแรกคือท่านอาจารย์ยงยุทธ  สงวนชม ผลักใจให้บันทึกเรื่องเล่าเรื่องแรก แล้วหายไปนานเป็นปี

 http://gotoknow.org/blog/somying-o/237986 ตั้งแต่ 27 มกราคม 2552

 

จากนั้นยังมี ใครที่ให้กล้าทำวิจัย (R2R) และเป็นแรงบันดาลใจให้มาเขียนบันทึกใน G2K อาจารย์กะปุ๋มนั่นเอง

http://gotoknow.org/blog/khondhammada/359481

http://gotoknow.org/blog/khondhammada

ทุกๆบันทึกที่ได้เข้าไปเรียนรู้ในปีนี้ และน้อมนำมาลองฝึกตนเอง ฝึกใจให้กล้า ทำในสิ่งที่ไม่กล้าทำ ได้พัฒนาวิธีคิดจากท่านทั้งหลาย ขอให้ทุกๆท่านมีพลังในการให้และแบ่งปันต่อไป...

และขอน้อมจิตคารวะแด่กัลยาณมิตรที่แวะมาให้กำลังใจในบันทึกนี้ทุกทุกท่านค่ะ