ตอนคุยกับคุณแม่อุไรพรตอนสุดท้าย แอบถาม ... ความรู้สึกคุณแม่อุไรพร ด้วย ว่า ท่านคิดยังไงถึงได้ทุ่มเททำงานให้กับชมรมผู้สูงอายุล่ะจ๊ะ ... มาฟังดูสักหน่อยนะคะ ว่า แล้วคุณแม่ตอบเราว่าอย่างไร
ตอนที่ชมรมผู้สูงอายุตั้งขึ้น เมื่อ 25 มค.45 เปิดชมรม และตั้งจริง ก็คือเดือน ธค. ... ตอนนั้นมีการประชุมที่วัดครั้งแรก และเราก็ไม่ได้ตั้งใจว่าจะได้รับตำแหน่งอะไรหรอก ... ไปปุ๊บก็ประชุมกันอยู่ ก็บอกกันว่า วันนี้จะตั้งกรรมการชมรมแล้วนะ ใครเสนอใคร ประชาคมกันขึ้นมา
ผ่านประชาคม ก็ได้เป็น ผู้ช่วยเหรัญญิก ต่อมา ก็ให้เป็นเลขาฯ และผู้ช่วยก็คนนี้ กรรมการก็คนนี้ เลยคิดว่า ถ้าปล่อยวางก็จะเสีย ก็เลยมาดูแล ทำเอง ทั้งสองตำแหน่ง OK ทำได้ ทำมาตั้งแต่ 15 มค.
พอดีประธาน อนันต์ เลิศวรคุณ ท่านมาเปิด ก็ยินดี ก็ทำมาเรื่อยๆ ก็เป็นเครือข่ายของสาขาสภา จังหวัดชัยภูมิ ไปอบรม มีประชุม เชิญมาก็ไป เดินเทิดพระเกียรติที่ไหนก็ไป ง่ายๆ ทำด้วยใจรัก อยู่บ้าน นาก็ทำวันสองวันก็เสร็จแล้ว เกษียณมาก็ทำนา สมัยนี้ก็จ้าง 2-3 วันแสร็จ
พอเสร็จนาก็ออกกำลังกาย จันทร์-พุธ-ศุกร์ ตั้งระเบียบไว้เลย ถ้าวันไหน ฝนตก ก็ไม่ได้ไป ... และก็ตามคนนั้นคนนี้ ถามทำไม่ไม่ออกกำลังกาย อ้อ ลืม มาไปเร็วๆ วันนี้วันจันทร์ ก็ลืม เอ้าไป มีผลไม้ก็แจกหมด และก็ก่อนออกกำลังกาย ก็มาแปรงฟันกันเถอะ
ลูกถามว่า แม่ทำงานมา 60 ปี ไม่เหนื่อยหรือ บอกว่า ไม่หรอก แม่ทำด้วยใจรัก ไม่ทำหัวสมองจะฝ่อ เดี๋ยวโรคจะตาม ก็ชวนกันออกกำลังกาย และชักชวนเพื่อนฝูงคุยเรื่องโน้นเรื่องนี้มั่ง หลานก็เลี้ยงโตหมดแล้ว ลูกก็เป็นฝั่งเป็นฝาหมดแล้วก็สบายใจ
สิ่งที่อยากได้รับการสนับสนุนมากที่สุด ก็คือ งบประมาณ สมาชิกจะเพิ่มมากกว่านี้อีก ก็จะเอาไปทำเรื่องกลุ่มจักสาน ทุนหมุนเวียน ได้งบ อบต. มา ก็มาจัดอบรม 2 วัน ที่เหลือสมาชิกไปแจกกู้กัน เป็นทุนหมุนเวียน และขายได้ปีหนึ่งเท่าไรก็แล้ว เข้าชมรมส่วนหนึ่ง คิดว่า เงินมันไม่หาย ถ้าตายก็เอา อนุโมทนา สนับสนุนให้ผู้สูงอายุได้มีงาน ทำสิ่งที่เกิดประโยชน์ ลูกเต้าไม่เดือดร้อน ถ้ามีช่องปากทางก็อยากช่วยเหลือ
รวมเรื่อง เยี่ยมเยียนผู้สูงอายุ และภาคีเครือข่าย เมืองชัยภูมิ 14-15 กค.51
