ไม่ชอบทำกะปิ (KPI) ก็ทำความเข้าใจซะว่าตัวเลขกะปิมีความหมายอย่างไร เข้าใจความสำคัญแล้วลงมือทำก็จะได้ช่วยคนและได้แถมกะปิ (KPI) ชั้นดีราคาแพงมาด้วย

หมดเรื่องของการทดลองใช้ตารางอิสรภาพได้็นั่งคุยๆกันต่อ ถามไถ่จำนวนคุณกิจผู้สามารถที่คาดว่าจะไปเป็นแมวมองหามาได้ ที่จริงก่อนเริ่มภาคบ่ายเมื่อวานนี้น้องๆมาต่อรองว่าให้ยุบเวที TCEN ของวันที่ 15 พฤษภาคม 2552 มาพูดคุยในวันนี้เลยได้ไหม ด้วยเงื่อนเวลาและประเด็นของรายละเอียดบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับการจัดตลาดนัดเบาหวานและการตามหาคุณกิจยังไม่เสร็จสิ้นลงและฉันมองไปไกลกว่าว่า ร.พ.ที่จะขอเป็น node ใหม่จะประสบกับเรื่องราวที่ต้องช่วยตัวเองโดยไม่ใคร่รู้อะไรแต่ใจกล้าที่จะทำอย่างที่กระบี่ผ่านมาแล้ว พอถึงตอนนั้นจะยุ่งใจพอใช้เชียวหนาในการทำงานต่อของ node  ฉันจึงตั้งใจว่าฉันจะช่วยปูพื้นฐานไว้ให้ node ใหม่เท่าที่สามารถ เอาแค่ทำให้เข้าใจให้กระจ่างว่าแต่ละกระบวนการแต่ละตอนหวังผลลัพธ์มาใช้งานอะไรอย่างไร แค่นี้ฉันก็พอใจกับการได้ช่วยนี้แล้วคิดแล้วก็ลงมือทำไปเลย..5555

ฉะนั้นเมื่อมีคำต่อรองเรื่องร่นเวลา คำตอบที่ฉันให้น้องไปก็คือได้อยู่หรอกนะ เพราะว่าทั้งหมดที่จะทำความเข้าใจยังมีขั้นตอนของมันที่จะให้เรียนรู้ให้ซึ้ง ซึ่งยาวอยู่นะ แล้วพวกเราเจ้าภาพก็ไม่ได้เตรียมตัวที่จะอยู่เย็น แต่หากว่าน้องๆจะขอให้ร่นกันก็ได้ สอบถามจำนวนกันแล้วก็ปรากฎว่ามีหลายคนที่จะค้างคืนที่กระบี่จะยังไม่กลับ เรื่องราวจึงจบลงที่เวที TCEN จะเป็นเรื่องของวันรุ่งขึ้น ตกลงกันว่าจะสามารถเลิกได้ก่อนเที่ยง

สำหรับเวที TCEN นั้นเกริ่นไว้แล้วว่าเราจัดไว้ให้สำหรับสถานบริการในจังหวัดกระบี่แล้วแถมเผื่อไว้สำหรับผู้มาจากต่างจังหวัดที่ยังไม่เข้าใจมัน ตัวดัชนีแต่ละตัวก็มีเรื่องราวที่พึงทำความเข้าใจให้กระจ่างก่อนนำไปใช้ ไม่งั้นจะเข้าใจว่านี่เป็นการทำรายงานส่ง จะเสียแรงเสียงบโดยใช่เหตุ ที่จริงตัวชี้ให้วัดนี้เป็นเรื่องของคุณภาพการดูแลผู้ป่วยรายบุคคลเลยนะ

ทำเกินหน้าที่ไปหน่อยในเรื่องผ่องถ่ายวิธีการทำงานแต่สบายใจที่ได้ทำ ชอบใจที่ได้ทำนะ ในเมื่อมันสามารถนำไปสู่ผลของการช่วยเหลือคนไข้ได้ ทำแล้วดี ฉันก็ทำ คิดแค่นั้นเอง วันนี้จึงใช้เวลาที่เหลือคุยกันลงลึกถึงสิ่งที่ได้ทำกับมือของแต่ละคน แลกเปลี่ยนกันอีกรอบ ก็มีร.พ.ที่เริ่มนำเรื่องดีๆของตัวเองมาอวดให้รู้ด้วยความภูมิใจในผลงานของตนด้วย  ก่อนเลิกร.พ.ชัยบุรีได้็บอกว่าหนูมีอะไรดีๆที่ทำไว้ พรุ่งนี้หนูจะนำมาให้ดู แล้วก็พากันกลับไป รู้สึกดีจังอีกแล้วซิเมื่อได้ยิน สมแล้วกับคำโบราณที่มักกล่าวว่าเพ็ชรแท้อยู่ในชนบท ขอยืนยันนะเป็นเรื่องจริง

รุ่งเช้าวันที่ 15 พฤษภาคม 2552 ทุกร.พ.ที่ร่วมเรียนรู้กันมา 2 วันอยู่กันพร้อมหน้า ร.พ.ชุมชนในกระบี่มาร่วมด้วย 2 โรง โรงอื่นๆติดงานประชุมต่างจังหวัดที่เกิดซ้อนวันกันโดยกระทันหัน  เราเริ่มเรียนรู้ตัวชี้วัดด้วยกันโดยฉันทำความเข้าใจความหมายของแต่ละตัวชี้วัดใน TCEN ว่า สำหรับฉัน ฉันใช้มันอย่างไรในการแปลผลการดูแลคนไข้เบาหวาน ทำความเข้าใจกันทีละตัวและแลกเปลี่ยนความรู้กันในเชิงปฏิบัติไปเป็นรอบๆ ซึ่งเชื่อว่าทุกคนเข้าใจการนำมันไปใช้งานมากขึ้นและไม่หนักใจกับการรวบรวมตัวเลข มีการแลกเปลี่ยนกันในเรื่องของการทำให้ตัวชี้วัดที่ยากๆสามารถลงมือนำมาใช้ได้จริงออกมาให้ได้ยินด้วยอย่างเช่นการตรวจ microalbuminuria การตรวจตา

ได้ยินแล้วฉันว่าทุกคนกระจ่างใจว่ามันเป็นอะไรที่ต้องทำให้คนไข้อยู่แล้ว เพียงแต่ว่าถ้าใช้มันอย่างไม่เข้าใจ มันจะกลายเป็นงานตัวเลขที่เป็นภาระโดยใช่เหตุ เข้าใจและใช้มันให้เป็น งานบริการที่ซับซ้อนจะลดความซับซ้อนลงไปด้วยนี่แหละที่สำคัญกว่างานตัวเลขมากนัก

ในฐานะที่ฉันเริ่มต้นดูแลคนเบาหวาน-ความดันโลหิตสูงที่เพิ่งเริ่มเป็นรายใหม่ ฉันมองว่าตัวชี้วัดนี้จัดทำขึ้นเพื่อให้ใช้กับคนไข้ที่มีความหลากหลายของระยะโรคนะ การมีตัวชี้วัดหลายตัวจึงจำเป็นต้องมี ตัววัดหลายตัวมีไว้ให้เลือกใช้ให้เหมาะกับคนไข้แต่ละคน ความเข้าใจนี้อะไรใช่-ไม่ใช่อย่างไรก็คงต้องรอให้เจ้าของเรื่องมาอธิบายยืนยันให้ฟังอีกสักรอบน่าจะดีกว่า เสียดายนะที่คราวนี้คุณหมอสมเกียรติมาเองไม่ได้ ไม่งั้นรู้เรื่องกันไปแล้วนะนี่

การพบกันของบรรดากลุ่มร.พ.ภาคใต้กลุ่มเล็กๆอย่างเราได้็จบลงในเวลาก่อนเที่ยง ร.พ.ชัยบุรี ร.พ.ท้ายเหมือง อยู่กินข้าวเที่ยงกับเราอีกมื้อแล้วลากลับ 

เย็นนั้นกลับมาถึงบ้าน ฉันก็นำเอาเรื่องราวที่ลิขิตไว้มานั่งอ่านทวนซ้ำอีกครั้ง มีหลายเรื่องเล่าเชียวนะที่ใช้ได้ เพียงแต่ว่ามันยังไม่สมบูรณ์เท่าไร ไม่เป็นไรพอจะได้เรื่องคร่าวๆแล้ว ต้องการเรื่องเล่าดีๆกว่านี้ สมบูรณ์กว่านี้ ก็น่าที่จะให้เจ้าตัวเขาได้ช่วยเพิ่มเติมมุมที่น่าสนใจมาให้อีกหน่อย มือไวตามสมองไปด้วย ลงมือเริ่มพิมพ์เรียบเรียงเรื่องราวที่เลือกไว้  ส่งกลับไปให้เจ้าของช่วยกันเกลาและเติมก่อนนำมาส่งเป็นการบ้านทันที