๒๔๔.ถ้วยที่รอรับน้ำชา

         ฉันสำรวจตัวเองอยู่เสมอว่า  จะต้องเติมเต็มให้กับร่างกาย สมองและจิตใจ เพราะสังคมมีการเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา  ฉันเข้ามาเรียนรู้จากบันทึกของเพื่อน ๆ สมาชิกใน gotoknow ทำให้ฉันรู้ว่า  ดูเหมือนฉันจะยังไม่รู้  ไม่เข้าใจบางอย่างดีพอ และมีสิ่งที่น่ารู้อีกมากมาย โดยเฉพาะการลดความเหลื่อมล้ำ  การเข้าถึงความรู้และการนำความรู้มาใช้เพื่อพัฒนาสติปัญญาและจิตใจของตนเอง รวมทั้งคนรอบข้างเพื่อสังคมเป็นสุข 

       ฉันไปที่ศูนย์ ICT นำโน้ตบุคไปลง Window และนำเครื่องที่ใช้งานอยู่ไปพร้อมกัน  เผื่อถ้าหากมีปัญหาช่างจะได้จัดการให้  ไม่ต้องเสียเวลาไปบ่อย ๆ และตกลงซื้อคอมพิวเตอร์ใหม่อีก ๑ ชุด  ตามความตั้งใจและแผนที่วางไว้ว่าจะบริจาคให้โรงเรียน  สำหรับเด็กจะได้ใช้เพื่อการเรียนรู้  และเข้าถึง ICT ได้มากขึ้น  เพราะเครื่องที่ห้องภาษาอังกฤษมีอยู่แล้ว ๒ เครื่อง  คุณภาพดี ๑ เครื่องและอีกเครื่องพอใช้ได้ รวมทั้งเครื่องนี้เป็น ๓ เครื่อง ก็คงจะมีคุณภาพดีกว่าเครื่องที่ห้องคอมพิวเตอร์ของโรงเรียน  แต่ละเครื่องคุณภาพต่ำ เปิดเครื่องชงกาแฟ ดื่มกาแฟและถ้างถ้วยกาแฟเสร็จ  เครื่องยังโหลดหน้าจอไม่เสร็จ 

      เดิมมีกล้องถ่ายรูปใช้แล้วพัง ใช้แล้วไม่พอใจ  เพราะความไม่รู้ ไม่ชำนาญในการใช้  จนกระทั่งตัดสินใจซื้ออย่างดี Nikon S2 แต่ใช้มานานกว่า ๓ ปีแล้วคาดว่าสุดคุ้ม  ปัจจุบันมีปัญหาว่า หากคนอื่นใช้แล้วถ่ายภาพไม่ติด นอกจากฉันที่เป็นเจ้าของ คิดว่าถ้าจะให้ของขวัญกับตัวเอง  เพื่อการเรียนรู้จริง ๆ ก็ต้องกล้าลงทุนอีกสักครั้ง จึงได้กล้องถ่ายรูป Connon IXUS 95 IS มาลูบ ๆ คลำ ๆ และเลือกได้ External Hardisk อีก ๑ ตัวเพื่อถ่ายโอนข้อมูล ไม่ต้องกลัวติดไวรัสเหมือน Flashdrive บางตัว  สิ่งขาดไม่ได้คือร้านหนังสือคราวนี้เลือกเพียง ๒ เล่มคือ "เป็นไปได้ด้วยปัญญา" ของ ดร.ประพนธ์ ผาสุขยืด และ "ต้นทุนชีวิตของ" น.นันทวันมุนี เป็นการเติมเต็มให้กับสมองและจิตใจไปพร้อม ๆกัน     

      เมื่อคืนที่ผ่านมาได้เข้าไปสมัครเป็นนักเรียนของมหาวิทยาลัยไซเบอร์Thailand Cyber University ตามคำเชิญชวนของพี่ krutoi ได้ลงทะเบียนเรียนหลักสูตรตามอัธยาศัย รายวิชาหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐานพุทธศักราช ๒๕๕๑ ใช้เวลาเรียนไปแล้ว ๘๒ นาที และวันนี้เรียนเพิ่มอีก ๑ รายวิชาคือภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารและการสืบค้น ใช้เวลาเรียนไปแล้ว ๖๔ นาที   มีความรู้สึกดีและคิดว่า..น่าจะเรียนมานานแล้ว

       การเข้าถึงความรู้และสามารถนำความรู้มาใช้เพื่อประโยชน์แต่ตนเอง คนรอบข้าง และสังคม คนรอบข้างของฉันก็คือนักเรียน เพื่อนบ้านและคนในชุมชน ความตั้งใจในวันนี้มี ๒ เรื่องคือการอ่านหนังสือให้เพื่อนบ้านฟังและการฝึกใช้กล้องถ่ายรูปตัวใหม่  ฉันเตรียมเครื่อง IT ที่มีอยู่ใส่กระเป๋าไปด้วย  เพื่อจะอธิบายให้เขารู้ความสำคัญของ IT  และจะชักชวนให้เขามาสมัครเรียนมหาวิทยาลัยไซเบอร์ด้วย  สามารถเลือกเรียนได้ถึง ๔๕๐  รายวิชา  แต่เพื่อนบ้านไม่อยู่ ได้คุยกับลูกสาวคือน้องสุ  ปรากฏว่าน้องสุสนใจที่จะสมัครเรียนกับมหาวิทยาลัยไซเบอร์  บอกว่าตอนเย็นวันนี้จะมาสมัครเรียน 

        น้องสุจบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๓  อายุ ๓๐ ปี  มีครอบครัวแล้ว  ปัจจุบันเป็นแม่บ้านดูแลลูกชายยังไม่เข้าโรงเรียน อายุประมาณ ๒ ขวบ ฉันยินดีที่จะบริการให้น้องสุใช้  Internet ที่บ้านหรือใช้ Note Book ให้บริการเพื่อการเรียนรู้ของน้องสุ 

       กิจกรรมต่อมาคือการฝึกทำความรู้จักกับกล้องตัวใหม่  รู้สึกว่ามันเป็นประโยชน์ของ digital อย่างมหาศาล เพียงแค่มองผ่านเลนซ์  ไปยังวัตถุ  ตัวกล้องก็จะปรับโหมดให้เป็นอัตโนมัติ..ในใจคิดเป็นกังวลว่า..มันจะเสียง่ายหรือเปล่าหนอ..ต่อไปต้องมีความตั้งใจเพื่อใช้ประโยชน์จากกล้องให้ดีกว่าเดิมและใช้ให้คุ้มค่าคือใช้เป็นและมีคุณภาพ พร้อมกับถ่ายทอดให้คนอื่นได้ 

       การลดความเหลื่อมล้ำด้านความรู้ของฉัน ในการพยายามเข้าถึงความรู้ ด้าน ICT และผ่าน ICT เปรียบเสมือนถ้วยที่รอรับน้ำชาได้อีกทุกเวลา  เมื่อรู้แล้วก็ต้องเผื่อแผ่แบ่งปัน  สำหรับเด็กนักเรียนของฉัน  ถ้าจะให้เขารอโอกาสในการใช้คอมพิวเตอร์ที่ทางรัฐจัดสรรให้ ก็รอต่อไปอีกหลายรุ่น  แม้ว่ารัฐมีนโยบายตามที่ประกาศไว้ก็ตาม  การเสียสละเพียงเล็กน้อยจากเงินเดือนประจำและเงินวิทยฐานะในแต่ละเดือน โดยฉันต้องลดค่าใช้จ่ายส่วนตัว ประหยัดและเก็บออมทีละน้อย ๆ เพื่อให้พอสำหรับการแบ่งปันเติมเต็มในส่วนที่ขาดเหลือและจำเป็นให้แก่นักเรียน  และช่วยเหลือเพื่อนบ้านในการลดความเหลื่อมล้ำ  เพื่อให้คนที่อยู่รอบตัวเราเป็นสุข

ใบไม้ที่บ้าน

สีขาว..ไม่ใช่สีของใบไม้

แต่เป็นช่องว่างระหว่างใบไม้สองใบ เป็นสีของแสงแดดส่องผ่าน