วันหนึ่ง ๆ มีหลายสิ่งหลายอย่างให้เราทำหรือต้องต่อสู้อดทนทำ มีหลายสิ่งที่เกิดขึ้นกับชีวิตที่ไม่อาจแก้ไขได้เราก็ต้องทำใจให้อดทน มีสารพัดเรื่องที่เราหวังแต่ก็ใช่ว่าสมหวังทุกอย่าง ทั้งนี้เป็นธรรมชาติของคนว่าไม่มีใครได้สมหวังทุกอย่าง ถ้าคนได้ทุกอย่างตามที่หวังโลกนี้ก็คงไม่มีคนจน ดังนั้นคนเราจึงต้องรู้จักอดทนรู้จักอดกลั้นรู้จักทำใจกับสิ่งต่างๆที่เราไม่สมหวังพูดภาษาเข้าใจง่ายหรือภาษาน้ำเน่าว่า"ทำใจ"  เพราะใดๆในโลกล้วนอนิจจัง ลูกคนรวยก็ยังจนได้...

                 ชีวิตของเราก็คล้ายเรือที่ถูกสร้างขึ้นมาบางครั้งเราจึงเรียก"นาวาชีวิต" คนสร้างเรือขึ้นมาก็เพื่อใช้งาน เรือลงสู่น้ำอาจมีล่มบ้างแต่ถ้าเรารู้จักวิดน้ำออกแล้วก็สามารถใช้เรือต่อไปได้ เราสร้างเรือถ้าเป็นเรือเล็กก็เพื่อใช้ในครัวเรือน เพื่อทำมาหากิน เพื่อบรรทุกคนห้ามฝั่ง ใช้บรรทุกสิ่งอื่นๆสารพัด แม้เราจะใช้เรือเพื่อการแข่งขันพายเรือประจำปีก็ล้วนแต่ประโยชน์จากเรือ  การนำเรือที่สร้างเสร็จแล้วลงสู่น้ำ เรือต้องประสบกับคลื่นลม โขดหินและอื่นๆนับเป็นเรื่องธรรมดาที่ต้องพบอยู่แล้ว คนพายเรือที่เก่งมีความรู้ความสามารถพาเรือไปได้ตลอดรอดฝั่ง...

            ชีวิตคนเราก็คล้ายๆ เรือเมื่อเกิดมาต้องเจออุปสรรคทั้งลมฝนแดดโขดหินตามระยะทางและเวลา ชีวิตเราเกิดมาก็อาจมีมรสุมชีวิตบ้างตามระยะเวลาเช่นกันมากบ้างน้อยบ้าง เราเองต่างหากที่จะพานาวาชีวิตไปได้ถึงจุดหมายปลายทาง และมนุษย์ทุกคนเกิดมาต้องพบอุปสรรคเป็นเครื่องทดลองกำลังใจ... "ถ้าปลาไม่รู้จักว่ายต่อสู้ว่ายทวนน้ำคงตกไปอยู่ทะเลทั้งหมดแล้ว มีแต่ปลาชนิดเดียวที่ว่ายตามน้ำอย่างเดียวคือปลาตายแล้ว"(หลวงวิจิตรวาทการ)

             จริงอยู่สถานการณ์บางอย่างเราทำอะไรไม่ได้เลยเช่นความสูญเสียหรือการตายของญาติพี่น้อง ความสิ้นหวังซึ่งมันอาจจู่โจมเราอย่ารุนแรงเมื่อไรก็ได้ สิ่งที่เราทำได้ก็คือรวบรวมกำลังกายกำลังใจของเราเพื่อต้านทานเหตุการณ์เหล่านั้นอย่างอดทนและเวลาเช่นนี้เองคือเวลาคนเราต้องทำตัวเป็นทั่งตีเหล็ก เมื่อเจอปัญหาเราต้องทำด้วยความมุ่งมั่นที่จะตีเหล็กอย่างมั่นคง ต้องรีบตี ตีอย่างแรงและต้องตีให้ตรงจุด

                  ความเข้มแข็งและความอดทนสองประการนี้ ทำให้เราสามารถทนทานอะไรต่อมิอะไรได้หลายแหล่ได้และเราก็จะสามารถไขว่คว้าความสำเร็จได้มากมายเช่นเดียวกัน เพียงแต่ว่าเราจะรู้ไหมว่าอะไรคือความสำเร็จ .... 

              แม้ว่าเราจะเป็นผู้ปกครองประเทศไม่ได้ แต่จงทำครอบครัว ให้คนมีความอดทนและความเข้มแข็ง เอาจริงเอาจังคือ  ตั้งใจทำจนนอนฝัน ขยันจนขาเขย่ง  เก่งจนคนขยาด  ฉลาดจนคนแขยง เพื่อสู้กับอุปสรรคในการดำเนินชีวิต อย่าเป็นคนที่หนักไม่เอาเบาไม่สู้ที่โบราณว่า ใส่ไม่เข้า เอาไม่ออก "ใส่ดีไม่เข้าในสมอง ดึงเอาชั่วไม่ออกจากสันดาน"

              เรามาใช้ชีวิตที่พ่อแม่ให้เรามาให้คุ้มค่า คุ้มกับที่เรามีหนึ่งสมองสองมือสองเท้า อย่าเพียงสักแต่ว่ามีชีวิตอยู่ไปวันๆ รอวันผุพังหรือตายเหมือนท่อนไม้ที่ไม่ได้สร้างเป็นเรือ จงใช้นาวาชีวิตนี้ให้มีคุณค่า ทำชีวิตให้มีชีวาด้วยความเข้มแข็งอดทน มิใช่ทำงานแบบไม่มีข้าวเที่ยงกินคือทำแค่เพียงเช้าชามเย็นชาม...