ขอความร่วมมือและแจ้งแนวทาง สำหรับเขียนบันทึกและแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับการเมืองอย่างสันติและสมานฉันท์
อ่าน: 893
ความเห็น: 56

เพราะชีวิตไม่เคยหยุดนิ่ง กาลเวลาไม่เคยหยุดหมุน

ผมตกผลึกตัวเองเงียบๆผ่านสิ่งที่ได้เห็นได้สัมผัส ได้รับรู้ ชีวิตของคนเราช่างเป็นเหมือนละครโรงใหญ่ ประกอบด้วยตัวละครที่ต่างก็ทำหน้าที่ของตน เล่นตามบทบาท ตามเส้นเวลาที่เดินไป เขาเจนจัดในบทบาทมากขึ้น นั่นหมายถึง เขาชำนาญการละคร สิ่งนั้นเองคือชีวิตของพวกเขาและเราได้เรียนรู้ เข้าใจบทบาทเหล่านั้น

 

วันหยุดสุดสัปดาห์

ผมตรงไปร้านหนังสือขนาดใหญ่บนห้างดังกลางกรุง ที่เป็นจุดหมายของผม หลังจากเดินทางไปต่างจังหวัดหลายวัน การเดินทางแบบนักท่องกาลเวลาแบบผม ได้เรียนรู้มากมายเป็นการเรียนรู้นอกห้องเรียนที่ไม่มีบทเรียนในหนังสือให้อ่าน ทบทวน ทว่าเป็นการเรียนรู้ด้วยตนเองท่ามกลางสิ่งรอบตัวที่เปลี่ยนไป

ผมตกผลึกตัวเองเงียบๆผ่านสิ่งที่ได้เห็นได้สัมผัส ได้รับรู้ ชีวิตของคนเราช่างเป็นเหมือนละครโรงใหญ่ ประกอบด้วยตัวละครที่ต่างก็ทำหน้าที่ของตน เล่นตามบทบาท ตามเส้นเวลาที่เดินไป เขาเจนจัดในบทบาทมากขึ้น นั่นหมายถึง เขาชำนาญการละคร สิ่งนั้นเองคือชีวิตของพวกเขาและเราได้เรียนรู้ เข้าใจบทบาทเหล่านั้น

ร้านหนังสือที่กว้างโล่ง ชั้นวางหนังสือที่นี่จัดไว้อย่างเป็นระเบียบ ผมมักละเมียดชมหนังสือที่ชอบ หมวดใดหมวดหนึ่ง ใช้เวลาเต็มที่ เพื่อเปิดอ่านความคิดที่อัดบรรจุ เป็นช่วงเวลาหนึ่งที่มีความสุขจริงๆของผม เหมือนเราเดินท่ามกลางดงดอกไม้เดียรดาษ หลากชนิด สีและกลิ่น แล้วแต่เราจะเลือก...และผมก็ได้เลือกชื่นชมดอกไม้บางดอกที่ผมชอบใจ

มุมที่คุ้นเคย หนังสือเล่มเล็กที่ถูกอัดตามซอกชั้นหนังสือ ผมเหมือนนักคุ้ยหาสมบัติ เมื่อได้หนังสือที่ต้องการก็ดีใจ เหมือนได้ค้นพบสิ่งที่ถูกใจ

 

"ผมกลับค้นพบเด็กผู้ชายตัวเล็กๆคนหนึ่ง

เด็กผู้ชายหลงทางอยู่ในความมืด ในมือถือตะเกียงที่มีแสงสว่างบางเบาสีเหลืองนวล

เขาบอกว่า ได้ตะเกียงดวงน้อยนี้จากผู้หญิงคนหนึ่งที่นั่งร้องไห้อยู่บนหนทาง

ที่เขาเพิ่งเดินผ่านมา

เธอขอร้องขอให้เขาช่วยนำตะเกียงดวงนี้มาส่งให้ผมไว้ใช้นำทางในการเดินต่อไปจนสุดทาง

เพราะตัวเธอคงไม่สามารถเดินทางต่อไปได้อีก

เธออยากให้ผมนำตะเกียงดวงนี้ไปด้วย

ผมจึงยื่นมือรับพร้อมให้สัญญาว่าจะเดินทางต่อไป

 

ผมเดินช้าๆผ่านเส้นทางที่สว่างมากขึ้นเรื่อยๆ

ถึงแม้ว่าเส้นทางจะสว่างไสวเพียงใด

ผมก็ไม่เคยละทิ้งตะเกียงดวงนั้น

เพราะมันทำให้ผมรู้สึกว่ามีเพื่อนร่วมทางที่เป็นมิตรและแสนอบอุ่นใจ

ตอนนี้ผมรับรู้แล้วว่า

ผู้หญิงคนนั้นไม่เคยเดินจากไปไหน

เธอยังคอยจ้องมองความสำเร็จของผม

ด้วยความภาคภูมิใจ

 

ผมยังคงเห็นเธออยู่ในแววตาอันอ่อนโยนและอบอุ่นของแม่ผม

 

- - -บางส่วนของคำนำผู้เขียน สิขเรศ เอี่ยมประชา -นักท่องกาลเวลา - -

 

เป็นส่วนหนึ่งของหน้าแรกๆของหนังสือที่ผมเลือก นอกจากหน้าปกที่สะดุดตา ความเรียงข้างในก็ละม้ายชีวิตบางช่วงบางมุมของผม

ผมพยายามเปรียบชีวิตคือการเดินทาง เป็นนักท่องกาลเวลา เพราะ ชีวิตไม่หยุดนิ่ง กาลเวลาไม่เคยหยุดหมุน และผมก็คือเด็กชายตัวเล็กๆคนนั้น ที่เดินถือตะเกียงอยู่ในความมืดอันแปลกเปลี่ยว แต่ผมจำไม่ได้ว่าผมได้รับตะเกียงนี้จากใคร วันหนึ่งผมก็ตัดสินใจเดินทางไปข้างหน้า ด้วยความหวังว่าจะพบเจอเส้นทางที่สว่างไสว  การเรียนรู้ระหว่างเส้นทางทำให้เราแข็งแกร่งมากขึ้น รวมไปถึงเราพยายามเข้าใจสิ่งรอบตัวที่ซ่อนในความมืดนั้นถึงแม้ว่าแสงสว่างของตะเกียงไปไม่ถึง กระนั้นในระหว่างเส้นทางของความสำเร็จ ผมก็ยังมีสายตาอันอบอุ่น ห่วงใยจากคนที่รัก ตลอดทุกเส้นทาง...และผมสัญญาจะเดินไปให้ถึง

"นักท่องกาลเวลา" รวมความเรียงกว่า ๒๐ ตอนของ สิขเรศ เอี่ยมประชา (HyPeR MonKeY) นักเขียนหนุ่มประจำเว็บบล็อก (Weblog) สุดฮิต - - - www.exteen.com  และ www.multiply.com ที่ผ่านเข้ามาในสายตา หนังสือรูปเล่มสวยงามน่าเก็บ เนื้อหาความเรียงที่มีชีวิต อบอุ่นอ่านง่าย  ผ่านความสัมพันธ์ระหว่าง คน เวลา กับ สิ่งรอบข้าง แฝงแง่งามของความคิดอย่างแนบเนียน

เมื่ออ่านหนังสือเหมือนเราได้อ่านความคิดของคนช่างคิด หลายบทหลายตอนในหนังสือ ซึ่งเราอาจมองว่าคุ้นเคย แต่บางครั้งมุมที่นำเสนอเรากลับมองข้ามเลยไป สิ่งนั้นเองเป็นความหมายอันแท้จริงของการเดินทางของนักท่องกาลเวลา ที่เขาอยากบอกเรา และจะดีกว่าหรือไม่ว่า หนังสือเล่มเล็กที่มีสาระจากชีวิต ทั้งมองโลกในแง่ดี และมองโลกในแง่จริง อาจสร้างแรงบันดาลใจให้คนบางคนให้มีกำลังใจเดินทางล่าฝัน อาจต่อเติมความคิดที่ยังรอวันสมบูรณ์ และสิ่งที่ผมคิดว่าสัมผัสได้ทันทีกับการอ่านแต่ละบทของหนังสือเล่มสวย เป็นพลังของคนมีฝัน ความอบอุ่น มีความสุขของการอยู่ และเดินทาง...ซึ่งเราต่างก็ต้องการกันไม่ใช่หรือ

 

 


 

"เพราะชีวิตไม่เคยหยุดนิ่ง กาลเวลาไม่เคยหยุดหมุน"

นักท่องกาลเวลา

สิขเรศ เอี่ยมประชา (HyPeR  MonKeY)

กรุงเทพฯ แพรวสำนักพิมพ์,ตุลาคม ๒๕๕๐

 

 

หมวดหมู่: สังคม ครอบครัว ชุมชน เศรษฐกิจ
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: อา. 25 พฤษภาคม 2551 @ 07:59 แก้ไข: อา. 25 พฤษภาคม 2551 @ 08:13

ความเห็น

31.
P
จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร
เมื่อ จ. 26 พฤษภาคม 2551 @ 06:23
#670598 [ ลบ ]

น้องกรรณกรรณิการ์ วิศิษฏ์โชติอังกูร

วันนี้คงเดินทางไปลาวแล้ว ลืมบอกไปว่า ติดหนังสือที่ชอบไปอ่านในเวลาว่างด้วย

ขอให้เดินทางโดยสวัสดิภาพ และมีความสุขกับช่วงเวลาที่ดีที่สุด...ที่มีได้เรื่อยๆ

ขอบคุณครับ

32.
P
จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร
เมื่อ จ. 26 พฤษภาคม 2551 @ 06:28
#670600 [ ลบ ]

สวัสดีครับ อ.อาลัม 

------------

สวัสดีครับคุณเอก

เพราะชื่อเรื่องสะดุดความสนใจจนต้องคลิ๊กเข้ามาอ่าน หลังจากได้อ่านแล้ว ใช่เลยครับอย่างที่คุณเอกเขียนไว้ "เป็นช่วงเวลาหนึ่งที่มีความสุขจริงๆของผม " (และของผมคนนี้ด้วย)

ผมยินดีด้วยนะครับ ที่อาจารย์มีความสุข ผมคิดว่าผู้ที่มีความสุขเกิดขึ้นง่ายๆเป็นคนที่อิจฉา เพราะเรามีทัศนคติต่อโลกที่งดงามและบวก ทำให้เราสุขได้ไม่ต้องรอนาน

การได้อยู่กับตัวอักษรที่ถูกจารึกไว้และวิ่งไปบนเส้นบรรทัดของความคิดจากบรรทัดหนึ่งสู่อีกบรรทัดหนึ่งจนถึงบรรทัดสุดท้ายนั้นเป็นสิ่งที่ทำให้โลกของผู้ตามรอยจารึกอักษราแห่งความคิดจินตนาการขยายกว้างออกเรื่อยๆ มันนำผู้ท่องเที่ยวนั้นสู่มิติต่างๆที่บางทีเราอาจมองข้ามไป และก็มีที่พบว่า บางมิติแห่งความคิดจินตนาการของเราเองได้ปรากฏและยืนต้อนรับการมาเยือนของเราอย่างคุ้นเคยด้วยใบหน้าที่เปื้อนยิ้มจริงใจ เป็นความสุขที่ลึกล้ำและเกาะกุมแนบแน่นอยู่ในดวงวิญญาณ

ขอขอบคุณคุณเอกมากครับที่เขียนบันทึกได้อ่านแล้วปลุกความทรงจำแห่งวันคืนเก่าๆของผมให้ตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ขอบคุณอีกครั้งครับ

อาจารย์ครับ อ่านมาถึงบรรทัดนี้ ทำให้ผมยิ้มและมีความสุข ภาษาและการเขียนของอาจารย์ได้สื่อถึงความสุขที่ลึกซึ้ง งามงดมากในความรู้สึกผม

ขอบคุณอาจารย์มากครับ

 

33.
P
จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร
เมื่อ จ. 26 พฤษภาคม 2551 @ 06:33
#670605 [ ลบ ]

ใช่ครับเราไม่ได้หยุดนิ่งเพื่อหยุดพักเท่านั้น แต่เราทบทวนสิ่งที่ผ่านมาอย่างมีความสุข...

น้องเดี่ยวครับ นายสายลม อักษรสุนทรีย์

ผมคิดว่าคนที่มีความสุขและมีความทรงจำที่ดีงามกับดวงดาวของน้อง ...และผมขออวยพรให้มีความสุขยิ่งๆขึ้นไป

ให้เป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุด และตลอดไปนะครับ

หากชีวิตคือการเดินทางแล้วละก็ การเดินทางที่ผ่านความมืดมิดทำให้เราสัมผัสกับความไม่รู้ของตัวเอง เรียนรู้การเดินอย่างระมัดระวัง ทำให้เรามีสติ ปัญญาข้ามผ่านได้

และหากเส้นทางนั้นสว่างไสว ก็ขอให้จดจำความดีงามนั้นเป็นพลังในการเดินทางต่อ

ขอบคุณครับที่น้องพยายามส่ง "เพลง" ที่ไพเราะทั้งชุดมาให้ผม ผมรับมาหมดเเล้ว และเป็นบทเพลงที่ไพเราะมากจริงๆ

ผมชอบมากครับ

ขอบคุณมากครับ

34.
P
@..สายธาร..@
เมื่อ จ. 26 พฤษภาคม 2551 @ 06:34
#670607 [ ลบ ]

@ การเรียนรู้ระหว่างเส้นทาง...ทำให้เราแข็งแกร่งมากขึ้น @

                                

35.
P
จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร
เมื่อ จ. 26 พฤษภาคม 2551 @ 06:38
#670608 [ ลบ ]

สวัสดีครับอุบล จ๋วงพานิช

วันนี้พี่แก้วเดินทางไปต่างประเทศแล้วใช่มั้ยครับ ขอให้การเดินทางนั้นเป็นการเดินทางที่มีความสุขนะครับ และอย่าลืมเก็บเกี่ยวความเป็นไปที่นั่นมาเล่าให้ฟังเป็นบันทึกที่อบอุ่นเช่นเคยนะครับ

ภูมิใจในความเป็นพี่แก้วจังครับ ที่มีโอกาสได้ทำงานที่ตนเองชอบ และรักแบบมีความสุข และได้เรียนรู้เรื่อยๆมีความสุขในการถ่ายทอดเพื่อให้ผู้อื่นเรียนรู้ร่วมไปด้วย

ผมคนหนึ่งละครับ ที่ชอบ ร้านหนังสือ ...เป็นเหมือนสถานที่พักผ่อน เป็นเสมือนขุมทรัพย์ที่ยิ่งใหญ่ มีความรู้มากมายในนั้น มีเพื่อนของผมด้วยครับ

เมื่อวาน และเมื่อคืน ได้มีโอกาสคุยกับ สิขเรศ (ผู้เขียนหนังสือเล่มนี้-ในบันทึก) ได้แง่มุมที่ดี รวมถึงมิตรภาพที่สิขเรศเขามีให้ และยังนัดชวนไปเที่ยวเพื่อเรียนรู้ด้วยกันอีกด้วย

อย่างน้อยผมก็จะได้เรียนรู้จากเขา แลกเปลี่ยนกัน นอกจากมิตรภาพที่งดงามที่เขามีให้ผม...ตอนเเรกเริ่ม

ขอบคุณครับ

36.
P
จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร
เมื่อ จ. 26 พฤษภาคม 2551 @ 06:41
#670609 [ ลบ ]

เพื่อน นายอีย์-จารุวัจน์

ขอบคุณครับที่มาแซวด้วยมิตรภาพ ผมเท่ห์เสมอครับ แม้ดูจากข้างหลัง ฮาๆๆ

ผมชอบภาพที่นำเสนอนี้ครับ เพราะมีความหมายดี บอกความเป็นผมได้นะครับ ในความรู้สึกที่กำลังเดินทางไปข้างหน้าแบบไม่ลดละ แม้ข้างหน้าสภาพถนนเป็นอย่างไร...ผมไม่อาจทราบ

ชีวิตวันนี้เป็นอย่างไรบ้างครับ...ขอให้กำลังใจในการทำงานและฝากความระลึกถึง "เตาฟิก" คนดื้อด้วยครับ

37.
P
จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร
เมื่อ จ. 26 พฤษภาคม 2551 @ 06:47
#670611 [ ลบ ]

พี่แอน ครับ Lioness_ann

ผมเจอพี่จุ้ย ศุ บุญเลี้ยง ที่สตูดิโอละครแห่งหนึ่ง แต่ไม่ได้มีโอกาสได้สนทนากับเขา พี่เขาเป็นศิลปินที่ผมชื่นชอบด้วยครับ 

หากคิดว่าความคิดของผมนัยเหมือน พี่จุ้ย อาจเพราะเป็นคนที่ชอบฝัน - - -และฝันเเล้วเอามาเขียน เขียนเป็นความรู้สึก ที่เป็นพื้นฐานของความสุข สดใส ที่หลายคนรับรู้ได้

ทั้งความฝัน วิธีคิด เสียงเพลง การเดินทาง เหล่านี้มันได้หลอมเป็น คนหนึ่งคน ที่เปิดเผยชีวิตของเขาอย่างจงใจ

หลายคนพยายามบอกว่า ทำไมชอบโยงของหลายสิ่งมารวมด้วยกัน ผมมองว่า ชีวิตหนึ่งเราไม่อาจแยกอะไรได้ชัดเจน ล้วนแล้วแต่เชื่อมโยงกันไปหมด

นี่คือนิยามของความเป็นผม

ผมรับรู้ความห่วงใยของพี่สาวที่น่ารักคนนี้ ผมไม่ได้ลืมบอกพี่หรอกนะครับ คราที่ผ่านเทพา แต่ผมเกรงใจพี่จังครับ....แต่ในโทรศัพท์ที่ดูเหมือนตัดพ้อนั้น ผมจึงรู้สึกผิดอย่างมาก

คราต่อไป ผมจะโทรมาบอกล่วงหน้านะครับ

คิดถึงครับ!!!

 

38.
P
จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร
เมื่อ จ. 26 พฤษภาคม 2551 @ 06:53
#670613 [ ลบ ]

Ka-Poom
ดร.ปุ๋ม ครับ

ดีใจเหลือเกินที่มีโอกาสได้ สนทนา ประสาคนคอเดียวกันบ่อยๆในช่วงนี้ ทำให้ผมได้รู้ในแง่มุมที่ต่างออกไป และเป็นมิตรภาพที่งดงามนะครับ เป็นช่วงที่ดีที่สุดอีกช่วงของชีวิตผม

ดีใจครับที่คุณกะปุ๋มชอบบันทึกนี้...ผมตั้งใจเขียนเพื่อแนะนำสิ่งที่ดีๆให้กับผู้อ่าน ที่เป็นทางเลือกหนึ่ง ที่ผมชื่นชอบ

และ ดีใจครับ นอกจากได้เขียน ได้นำเสนอ ผมยังมีโอกาสได้คุยกับ คุณสิขเรศ  (เอ) เจ้าของหนังสือ แบบไม่คาดฝัน นี่...จะไม่ให้ผมคิดว่า เป็นช่วงที่ดีที่สุดได้อย่างไรกันครับ

สรุปแล้วคุณเอ สิขเรศบอกว่าเราเป็นเพื่อนกันนะและให้ตัวอักษรคุยกันด้วย...อิ่มเอมด้วยมิตรภาพที่กรุ่นหอมครับ  ยังมีการนัดแนะไปเที่ยวประสาซำเหมา ในทริปต่อไปด้วย เราจะมี คุณสิขเรศ เป็นหนึ่งในสมาชิกซำเหมาแล้วนะครับ

เอา MSN มาแฉ แบบนี้ ผมเขินแย่เลยครับ...ไม่มีโอกาสได้แก้ไขคำผิด..ขออภัยด้วยครับ

แต่หากเป็นเรื่องที่ดีแบบนี้ นำเสนอแล้วมีประโยชน์ก็ยินดีมากๆครับ

ทริปเล็กๆที่คุยกันไว้ในสัปดาห์หน้า ผมขอเช็คเวลาก่อนนะครับผม แล้วจะชวนคุณสิขเรศไปด้วย

ขอบคุณครับ

 

39.
P
จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร
เมื่อ จ. 26 พฤษภาคม 2551 @ 06:56
#670616 [ ลบ ]

พี่แก้วอุบล จ๋วงพานิช

ขอให้พี่สาวคนสวยเดินทางด้วยสวัสดิภาพนะครับ นำเรื่องราวดีๆมาเขียนเพื่อให้ทุกคนได้เรียนรู้ร่วมกับพี่ด้วย

อยากเห็นสาวไทยในชุดไทยในต่างแดนจังครับ นำภาพมาฝากด้วยนะครับ

ขอให้มีความสุข มีความสำเร็จกับการเดินทาง การทำงาน

ให้กำลังใจเสมอเลยนะครับ :))

40.
P
จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร
เมื่อ จ. 26 พฤษภาคม 2551 @ 07:01
#670618 [ ลบ ]

อ.นุช - - -คุณนายดอกเตอร์

สวัสดีตอนเช้าๆครับ อ.นุช ครับ

บรรยากาศที่บ้านริมน้ำคงมีความสุข ตอนนี้คงมีแสงสีทองเรี่ยพื้น ดอกไม้ริมบันใดคงหอมกรุ่น นก และผีเสื้อคงบินคลอเคลียต้นไม้ในสวนอาจารย์บ้างแล้วสิครับ

บรรยากาศแห่งความสุขที่บ้านริมน้ำ อยากไปสัมผัสอีกครับ

บันทึกนี้เป็นบันทึกที่แนะนำ "หนังสือ" ที่ผมคิดว่าจะนำไปเป็นต้นฉบับในวารสารฉบับหนึ่งด้วย สไตล์การแนะนำหนังสือผมก็แบบนี้ครับ เจือความเห็นและความรู้สึกเยอะพอสมควร

ส่วนคุณกะปุ๋มนั้น ผมต้องขอบคุณเธอในการเติมเต็มความคิด และเป็นตากล้องที่ดี จับภาพหนุ่มไม่หล่อให้หล่อได้

เรื่องความหล่อนั้น เพราะอารมณ์สุนทรีย์แมชท้ๆเชียวครับ มีโอกาสจะชวนลุงเอก ป้าจุ๋ม ไปเยี่ยมอาจารย์ถึงที่บ้านนะครับ

มีความสุขในตอนเช้าของวันแบบนี้นะครับ

ขอบพระคุณมากครับ :)))

41.
P
จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร
เมื่อ จ. 26 พฤษภาคม 2551 @ 07:06
#670621 [ ลบ ]

คุณ กะทกรกบ้าน

เห็นด้วย และผมมีความสุขกับ ข้อคิดเห็นของคุณกะทกรกบ้านนะครับ

ดีใจครับที่มีโอกาสได้สนทนาผ่านบันทึกอีกครั้ง รู้สึกว่าหายไปนานเหมือนกันนะครับ  ชุมชนนี้ หากใครสักคนหายไป เราก็จะคิดถึงกันครับ มีเวลาดีๆ มาเขียนบันทึกดีๆเพื่อแลกเปลี่ยนกันนะ

เวลาไม่เคยหยุดนิ่งแม้นาฬิกาจะตาย...ใช่ครับ เวลาไม่ได้ขึ้นอยู่กับนาฬิกา แต่เวลาขึ้นอยู่กับการหมุนไปของโลกเรื่อย หากจะทำอะไรก็ไม่ควรรีรอ เพราะเวลาไม่รอใคร

อยากบอกรักใครสักคน ก็บอกเขาทันทีที่รู้สึกที่ดี อย่ารีรอนะครับ :))) ขอบคุณมากครับที่แวะมาทักทายกันด้วย มิตรภาพอบอุ่นดังเคย

เวลามันหมุนเวียนของมันไปเพิ่มอายุขัยของเราขึ้นไปเรื่อย

อายุขัยกำหนดวัย วัยกำหนดรู้วุฒิภาวะ และภาระหน้าที่

การใช้ชีวิตให้ดำเนินไปพร้อมกับวันเวลาตามจังหวะอันควรอย่างเหมาะสมคือสิ่งที่ควรทำ

วันเวลาไม่มีวันหยุด การทำหน้าที่ที่เหมาะสมบทบาทตามวัยก็ไม่ควรรีรอ

42.
P
จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร
เมื่อ จ. 26 พฤษภาคม 2551 @ 07:09
#670622 [ ลบ ]

ดิเรก Mr.Direct

เพื่อนครับ

เวลาดีๆของชีวิตมีได้ทุกวัน อยู่ที่ใจของเรานี่เอง...

เมื่อวานไม่ได้ไปตามนัดต้องขออภัยด้วยครับ เลิกประชุมเย็นมาก เดินทางก็ใช้เวลามากโข แต่มีความสุขดีครับ ไว้มีโอกาสนัดเวลาใหม่ ยังอยากสนทนาความเป็นไปที่ผมไปเจอมาให้ฟัง ..เหมือนเคย

เราขอเป็นกำลังใจให้เพื่อนเสมอ ตลอดเส้นทางด้วยเช่นกันครับ

ด้วยมิตรภาพครับ :)

43.
P
จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร
เมื่อ จ. 26 พฤษภาคม 2551 @ 07:11
#670623 [ ลบ ]

คุณกะปุ๋ม Ka-Poom ครับ

ฮั่นแน่...แอบมาคุยกับ อ.นุช ที่นี่เอง ไม่ห่างไกลสายตาแบบนี้ มีเวลาเมื่อไหร่บอกมานะครับ เราเดินทางไปเยี่ยม อ.นุช พร้อมๆกัน ผมเป็นไกด์ได้แล้วนะครับ เพราะจำเส้นทางไปได้

มีความสุขมากๆครับผม

44.
P
จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร
เมื่อ จ. 26 พฤษภาคม 2551 @ 07:12
#670625 [ ลบ ]

ย่ามแดง

น้องขุน

ขอบคุณครับที่มาแวะเยี่ยม และฝากลิขิตไว้ สบายดีนะครับ การเรียนเป็นยังไงบ้าง  แวะมาเล่าเรื่องราวลงในบันทึกบ้าง

คิดถึงนะครับ

45.
P
จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร
เมื่อ จ. 26 พฤษภาคม 2551 @ 07:16
#670627 [ ลบ ]

พี่เอื้องแซะ

เห็นชื่อพี่ทีไร คิดถึง เอื้องสวยกลางไพรทุกที เอื้องนี้นอกจากสวยแล้วยังมีกลิ่นหอมด้วยนะครับ

ขอบคุณที่พี่เอื้องมาทักทายครับ แม่ฮ่องสอนของเราเป็นอย่างไรบ้างครับ...ชีวิตที่นั่น มีคุณค่าและผมโหยหามากครับ เป็นหนุ่มกรุงเพราะความจำเป็นหรอกครับ...ชีวิตแบบนี้ไม่ใช่ผมแน่

มีโอกาสจะคืนบ้านดอย บ้านนาเราโดยเร็วครับ

แต่ผมก็มีความสุขนะครับ ตามอัตภาพ - - -มีความสุขง่ายๆ ยิ้มง่ายๆ สไตล์คนดอยครับ

46.
P
จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร
เมื่อ จ. 26 พฤษภาคม 2551 @ 07:18
#670630 [ ลบ ]

เกษตรยะลา  พี่ยาวครับ

ขอบคุณที่ช่วยดูแลเอาใจใส่ระหว่างอยู่ที่ยะลานะครับ  ผมยังระลึกเสมอ

เดินทางต่อกันไปเรื่อยๆ พร้อมกับให้กำลังใจกันไปเรื่อยๆครับผม

ขอบคุณมากครับ

47.
P
จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร
เมื่อ จ. 26 พฤษภาคม 2551 @ 07:21
#670635 [ ลบ ]

อ.Wasawat Deemarn
มาแล้วครับ ดีใจครับ ที่อาจารย์มาเติมเต็มบางอย่าง แรงบันดาลใจที่เลือกหาหนังสือดีๆบางส่วนอาจารย์ก็ช่วยแนะนำ ..ขอบคุณมากมายเลยครับ

หนังสือเลล่มนี้ผมเห็นเขาเบียดเสียดกับเพื่อนนับร้อยพัน ในร้านหนังสือ แต่ผมรู้สึกผูกพันกับเขาและรกเขานะครับ เลยขอจับจองเป็นของตัวเองเลย...ไม่ผิดหวัง

แถมยังมีมิตรภาพของ คุณสิขเรศ ผู้เขียน ที่ผูกมิตรเป็นเพื่อนกัน...นับว่าเป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดแม้เพียงสั้นๆ  และ คาดว่า เป็นจุดเริ่มที่ยาวไกลครับ

ขอบคุณครับ

ด้วยมิตรภาพครับ :)))

48.
P
จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร
เมื่อ จ. 26 พฤษภาคม 2551 @ 07:25
#670643 [ ลบ ]

คุณwindy

บันทึกไหนไม่มีคุณWindyมาเยี่ยมก็ใจหายเหมือนกันนะครับ...ขอบคุณครับที่มาให้กำลังใจคนเขียนบันทึก

กำลังใจนี่หาได้นอกจากตัวเองแล้วคนรอบข้างก็มีส่วนสำคัญ กำลังใจที่ดี ก้อช่วยผลักดันสิ่งดีเป็นพลังในชีวิต ที่ให้ก้าวต่อไป

ชอบอ่านหนังสือ ฝากหนังสือของคุณสิขเรศ เล่มนี้ด้วยครับ หนังสือเล่มน่ารัก รูปเล่มสวย เนื้อหาความเรียงที่อบอุ่น คิดว่าคุณWindy ต้องชอบครับ

และ เพลงที่ประกอบบันทึก ให้คุณWindyฟังแบบมีความสุข และความสุขนั้นก็เป็นพลังใจในการทำงานวันนี้ด้วยนะครับ

ขอบคุณครับ :)))

ด้วยมิตรภาพ

49.
P
จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร
เมื่อ จ. 26 พฤษภาคม 2551 @ 07:28
#670646 [ ลบ ]

คุณสายธาร@..สายธาร..@

สายธารคือสายน้ำอันฉ่ำเย็น ขอบคุณครับสำหรับมิตรภาพใหม่ๆ ยินดีที่ได้รู้จักครับ

การเดินทางทำให้เราได้เรียนรู้ และการเรียนรู้ทำให้เราแข็งแกร่งขึ้น

ให้กำลังใจ คุณสายธารในทุกเส้นทาง

มีความสุขกับการทำงานวันนี้...

ด้วยมิตรภาพครับผม :)))

ป.ล. ผมชอบตัวหนอนน่ารักของคุณจัง...

50.
P
จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร
เมื่อ จ. 26 พฤษภาคม 2551 @ 07:34
#670656 [ ลบ ]

ภาพของการเดินทาง อดีตที่สวยงามที่วังเวียงครับ นำมาฝากนักท่องกาลเวลา เป็นอาหารตา อาหารใจเช้านี้ครับ

51.
30
analyst [IP: 202.28.181.200]
เมื่อ จ. 26 พฤษภาคม 2551 @ 07:37
#670660 [ ลบ ]

สวัสดีครับ คุณเอก นักท่องกาลเวลา

ถึงเอกจะไม่รู้ และจำไม่ได้ว่าเอกได้รับตะเกียงดวงนี้มาจากใคร

แต่ผมเชื่อว่าเอกได้ใช้มันอย่างเต็มที่ เปิดใจ ค้นหา และเปิดตาสู่โลกในหลากหลายมุม

เอกไม่เคยหยุดนิ่งจริง ๆ นะครับ

จากการติดตามงานของเอก

ทำให้ผมเห็นว่ามีคนเดินร่วมทางกับเอกมากมาย

และเอกก็ได้รับความห่วงใยตลอดเส้นทางที่เดินครับ

ผมก็มีตะเกียงของผมอีกดวงเช่นเดียวกันครับ

ถึงแม้ว่า เราอาจเดินคนละทางกัน แต่ก็ไม่น่าเชื่อว่า ในช่วงหนึ่ง (เช่น ช่วงนี้)

เราอาจได้เดินมาสวนกัน อาจได้เดินร่วมกันบ้าง แม้เพียงช่วงก้าวสั้น ๆ

ระหว่างที่ได้มีโอกาสเดินด้วยกันนี้

ผมได้มีโอกาสเรียนรู้สิ่งต่าง ๆ จากเอกไม่มากก็น้อยครับ

ยินดีที่จะได้มีโอกาสเดินร่วมกับเอกครับ

ขอเป็นคนหนึ่งที่ให้กำลังใจเอกตลอดเส้นทางที่เอกจะเดินไปนะครับ

52.
P
โต
เมื่อ จ. 26 พฤษภาคม 2551 @ 09:19
#670788 [ ลบ ]

ชาวโรงเรียนอุตรดิตถ์เข้ามารายงานตัวด้วยครับคุณเอก

ชอบคำที่คุณเอกว่า ตกผลึกทางความคิด อ่านแล้วเห็นภาพของผลึกความรู้เลยครับ ทางการศึกษาช่วงหนึ่งเคยใช้คำว่าตะกอนความคิดครับ

ขอบคุณสำหรับสิ่งดีๆที่มอบให้เสมอๆ

53.
P
มะปรางเปรี้ยว
เมื่อ จ. 26 พฤษภาคม 2551 @ 10:19
#670853 [ ลบ ]

แวะมาอ่านแล้ว ขอฝากรอยไว้หน่อยนะคะ

มะปรางมีหนังสือที่อยากจะอ่านตั้งหลายเล่มเลยคะ ซื้อมาแล้วบางเล่มแต่ก็ไม่มีเวลาอ่านแบบเต็มๆ สักที

หนังสือที่พี่เอกแนะนำก็น่าลองอ่านดูเหมือนกันนะคะ

54.
P
จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร
เมื่อ อ. 27 พฤษภาคม 2551 @ 06:32
#672181 [ ลบ ]

สวัสดีครับ คุณหมอ-Analyst

เช้าเมื่อวาน เวลาใกล้เคียงกันที่ Analyst เข้ามาเขียนข้อเสนอแนะ ต้องขอบคุณมากครับ สำหรับมิตรภาพที่ยาวนานเสมอมา

เวลาที่เปลี่ยนไปทำให้เราเปลี่ยนไปในทางที่ดีมากขึ้น เหมือนพัฒนาการของเด็กน้อยที่เติบใหญ่ตลอดเวลาผ่านการหล่อหลอมของเวลา  การตัดสินใจหลายอย่างเราผิด และอีกหลายอย่างก็ถูกต้องอย่างน่าประหลาดใจ

เมื่อเดินทางมากขึ้น เหมือนได้ออกกำลังกาย แรงสะสมเพื่อเดินทางต่อมีมากขึ้น จากที่เคยเหนื่อยมากในช่วงต้นเดินต้านแรงเฉื่อยของตัวเอง ผมก็เรียนรู้ว่าเมื่อเราก้าวออกไปเรื่อยๆ กลับไม่เหนื่อย และนอกจากตั้งหน้าตั้งตาเดินอย่างเดียวเหมือนเมื่อก่อนแล้ว ยังมีโอกาสสดับ รับฟัง ทัศนาธรรมชาติสองข้างทางอย่างสบายใจ ทั้งที่เมื่อก่อนมุ่งมั่นเพื่อจะเดินอย่างเดียว

ใช่แล้วครับ  เราต่างมีตะเกียงคนละดวง ไม่เหมือนใคร ตะเกียงแต่ละดวงทำหน้าของมันอย่างรับผิดชอบ เส้นทางอาจคนละเส้น มีชุดความฝันคนละชุด แต่ความมุ่งมั่นนั้นมีส่วนที่คล้ายกัน วันหนึ่งเราก็ได้แต่หวังว่า เราจะพบกันในทางแยก ทางร่วม ที่ไหนสักแห่ง...ตรงนี้ผมไม่ทราบ แต่คิดว่ามีโอกาสได้นั่งลงข้างพูดคุยเรื่องราวของการเดินที่ผ่านมาเป็นแน่แท้

ผมขอเป็นกำลังใจให้หมอด้วยนะครับ ด้วยภาระกิจของหมอที่หนักหน่วง และดูเหมือนภาระนี้จะมากขึ้นตามสภาพที่เปลี่ยนไปของสังคม

หากวันใดเหนื่อยๆก็ขอให้พักก่อน แล้วเดินทางกันต่อ หาเวลาไปเที่ยว หรือไปที่ไหนสักแห่งที่คิดไว้ เพื่อต่อเติมพลังใจ

ขอบคุณอีกครั้งที่มาทักทายและให้กำลังใจกัน...

โชคดีและมีความสุขมากๆนะครับหมอ

 

 

 

55.
P
จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร
เมื่อ อ. 27 พฤษภาคม 2551 @ 06:37
#672184 [ ลบ ]

สวัสดีครับ ครูโต

มีความสุขครับเมื่อได้เห็นข้อคิดเห็นมิตรภาพจาก อ.โต เหมือนได้เจอเพื่อนที่คุ้นเคยมาทักทายภาษามิตรภาพ ผมจำได้ว่านานแล้วเหมือนกันนะครับที่ไม่ได้ทักทายกัน

ชีวิตของผมยังมีการเดินทางไปเรื่อยๆ และพยายามเกี่ยวประสบการณ์มาเขียนเพื่อตกผลึกตนเอง โดยความตั้งใจอยากจะเขียนให้ตัวเองได้อ่าน ทบทวนสิ่งที่ล่วงผ่าน เป้นพัฒนาทางความคิดของผมเอง

ครูโตครับ มีเวลาครูโตเขียนบันทึกอีกนะครับ อย่างน้อยผมจะได้รับรู้ว่าครูโตสุขสบายดี และไม่ได้ไปไหนไกล

เพราะว่าคิดถึงครับ...

ขอบคุณครับผม

56.
P
จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร
เมื่อ อ. 27 พฤษภาคม 2551 @ 06:44
#672188 [ ลบ ]

สวัสดีครับ น้องมะปรางเปรี้ยว

ผมปล้ำกับ Email ของผมหลายวัน โดยไม่ทราบสาเหตุว่าถูก Block ยังไง และได้แก้ไขเสร็จแล้ว เมื่อเราเข้าไปตรวจสอบดูปรากฏว่า ผมได้ปิดกั้นข้อจดหมายอิเลคทรอนิคที่ส่งมาจากเวป G2K จริงๆ ตรงจสอบหลายครั้งเพิ่งเห็นครับ...ต้องขออภัยจริงๆ และขอบคุณทีมงานที่พยายามช่วยเหลือผม ตรงนี้เป็นความผิดพลาดส่วนตัวครับ- - -

เขียนเรื่องราวการแก้ไขข้อผิดพลาดนำมาก่อนเพื่อให้เพื่อนๆได้เรียนรู้ร่วมกันไปด้วย

-------------------------------------------------

ผมเป็นนักอ่านหนังสือครับ และหนังสือผมก็มีหลากสาระ หนึ่งในนั้นก็เป็นหนังสือที่เป็นนักเขียนใหม่ๆมีวิธีคิด มุมมองที่แปลกออกไป เราอ่านความคิดเขา เราก็ได้มุมมอง "มัดยิ้ม" ได้อีกมุมหนึ่ง

บ่อยครั้งที่อ่านหนังสือแล้วเผลอยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว...มีความสุขดี

หาหนังสือที่ชอบอ่านสักเล่มในช่วงว่างๆนะครับ แล้วเรานำมาแลกเปลี่ยนกันในโอกาสต่อไป

ขอบคุณมะปราง ของคุณทีมงานที่ช่วยพยายามหาเหตุที่ทำให้ผมไม่ได้รับข่าวสารจาก G2K ครับ- - -ตอนนี้เรียบร้อยแล้ว

ขอบคุณมากๆครับ

 

 

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 38.107.191.112
ข้อความ:  
เรียกใช้งานตัวจัดการข้อความ
 
รหัสสุ่ม: ( ใส่รหัสสุ่มที่แสดงไว้ด้านบน )
  ยกเลิก หรือ ดูตัวอย่างก่อนบันทึก หรือ

บันทึกอื่นๆ