ผมคิดว่าผมใช้ "ความรู้สึก" เป็นส่วนหนึ่งของการตัดสินใจและผมเชื่อว่า "ความรู้สึก" ของผมแว่บแรกส่วนใหญ่มักจะถูกต้อง ในสถานการณ์ต่างๆ
นอกจากความรู้ที่เป็นแหล่งข้อมูลที่ใช้อ้างอิงแล้ว ผมเชื่อเรื่องของ ซิกเซนส์ ด้วยครับ
ไม่กี่วัน ผมกับคนขับรถตู้ เดินทางไปรับวิทยากรที่อยู่ต่างจังหวัดและเป็นครั้งแรกที่ผม โดยไม่มีแผนที่ในมือ รู้เพียงว่าจุดหมายปลายทางอยู่ที่ไหน...
เมื่อรถมุ่งตรงถึงตัวอำเภอ เราเจอทางร่วมทางแยก ต้องตัดสินใจว่าจะต้องไปทางไหน ผมบอกคนขับรถว่า ผมใช้ความรู้สึกนะ ผมคิดว่าทางนี้ ...แล้วผมก็ชี้ทางนำไป...
ปรากฏว่าเราไปถูกทางอย่างฟลุ้คๆ ...และดั้นด้นไปถึงบ้านของท่านวิทยากรในซอยซับซ้อน ในเวลาอันสั้น สำหรับผู้เคยมาครั้งแรก
เมื่อถึงบ้านท่านวิทยากร หมาหน้อยธรรมดา ถลาวิ่งมาต้อนรับ ผมเดินลงไปสองคน (คนขับรถและผม) หมาหน้อยกลับถลาวิ่งมา กระดิกหาง ทำเสียง งี้ดงาดดีใจที่ผมคนเดียว ประหนึ่งเราเคยรู้จักกันมาก่อน นี่...ผมก็เชื่ออีกละว่า มันเป็น"ความรู้สึก" ของเขา ที่สัมผัสได้ว่าแต่ละคนเป็นอย่างไร...ผมรักหมาครับ คิดเอาเองว่า พลังของความรักที่ผมมีไปเชื่อมต่อความรู้สึกของหมาหน้อยอย่างจัง...
ตอนเป็นเด็กจนถึงมหาวิทยาลัย เวลาทำข้อสอบที่ต้องวิเคราะห์ แต่เป็นปรนัย โดยเฉพาะข้อสอบปราบเซียนที่มีคำตอบที่ดูเหมือนจะถูกทั้งหมด...(โอ้ พระเจ้า) ข้อสอบแบบนี้เล่นเอาผมมึน...บ่อยครั้งที่เตรียมตัวมาไม่ดี ก็จะใช้ความรู้สึกครับ
อืมม์...รู้สึกว่าข้อนี้ครับ ก็เลือกเลย ยิ่งล่วงเลยเวลาใกล้หมดเวลาสอบ ความรู้สึกวิ่งเร็วจี๋เลยครับ สรุปแล้วพูดให้ดูดี จริงๆผมก็ "เดา" นั่นหละ ...แต่การเดาของผม ก็เป็นการเดาแบบมีหลักการ คือ ตัดข้อที่ไม่น่าจะใช่ ออกไปทีละข้อ และใช้ความรู้สึกร่วมไปด้วย ในที่สุดก็เลือกข้อคำตอบที่ดูดีที่สุด ที่มีอยู่ (เท่าที่ความรู้สึกผมทำงานได้)
อัศจรรย์ อีกแล้วครับ...คะแนนสอบแบบนี้ผมไม่เคยขี้เหร่
ต้องขอบคุณความรู้สึกของผม
เขียนไปเขียนมา ไม่รู้จะจบยังไงกับประเด็นเล็กๆนี้
เอาเป็นว่า ใน Gotoknow นอกจากเราจะใช้พลังความรู้ แลกเปลี่ยนกันแล้ว อย่าลืมความรู้สึกต่อกันและกันด้วยนะครับ
เพราะเราเป็นมนุษย์ที่มีหัวใจ และรู้สึกรู้สา
หากเราละเอียดอ่อนในความรู้สึก เล็กๆน้อยๆ จะทำให้บรรยากาศเรียนรู้ดีขึ้นแน่นอนครับ
-----
ผมเป็น "หมาหน้อยธรรมดา"
เอก - จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร
๖ มิ.ย.๕๑
๑๐.๒๕ น.

สิ่งเร้นลับ..พลังจิต...ยังมีให้ศึกษา..ค้นคว้า..อีกมากมาย..ผมเป็นคนหัววิทยาศาสตร์..ที่เลื่อมใสพุทธศาสนา...เป็นญาติกับทุกศาสนาที่สอนให้คนเป็นคนดี..ปาฏิหาริย์..ก็ยังมี..ไสยศาสตร์..ก็เคยเห็น..เล่นกลก็เคยดู...ไม่ใช่คนงมงาย..แต่บางทีก็เชื่อ...ในสิ่งที่ยากจะอธิบาย...ในสิ่งที่เป็นปัจจัตตัง...พูดไปก็งง..ในความรู้สึกของตัวเอง..แต่ฟัง น้องเอกเล่าแล้ว..เชื่อครับ..เชื่อเพราะเคยมีประสบการณ์..แบบเนียะ
สวัสดีค่ะ คุณจตุพร
มีเซนส์ดีพาไปถูกทางค่ะ จริงๆมันเป็นเรื่องศาสตร์ด้วยนะ
สวัสดีครับหมอเอก
ขอบคคุณที่ส่งเรื่องราวดีๆมาให้อ่านครับ นั่นเรียกว่า Senses จริงๆ เกิดจากกรรมดีที่เราเคยทำใว้จากทั้งชาติก่อนๆและชาตินี้ เป็นส่วนที่ดีของชีวิตที่ไม่ใช่ทุกคนจะมี มีเพียงบางคน แต่ก็ไม่ใช่ว่าคนที่มีกรรมดี จะไม่มีกรรมไม่ดีติดตัวมาด้วย ต่างมีคละเคล้ากันไป
อยากบอกว่าชอบที่ใช้เลขไทยครับ เป็นการอนุรักษ์ดีครับ
สวัสดีค่ะ คุณ จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร
เฮ๊ด ในซิ้งที่เสื้อ เสื้อในสิ่งที่เฮ็ด! อิอิ
"หมาน้อย" มีแบบหน้าตาธรรมดา หรือ หน้าตาหล่อเหลา หรือ หน้าตาขี้เหร่ ... เหมือนคนเปี้ยบ :)
เอ๊ะ ! นี่ผมจะบอกอะไรเนี่ย งงตัวเอง :)
พี่ขจิต ฝอยทอง
ขอบคุณมากครับ ผมเพิ่งเดินทางไปครั้งแรกครับ แต่เหมือนกับเคยไปมาแล้ว ในความรู้สึกนะครับ
สถานที่นี้อบอุ่นเสมอครับ ได้มีโอกาสไหว้แม่หวี (ยังยิ้มใจดีเหมือนเดิม) พ่อก็ดูแข็งแรงไม่น่าห่วงมากนัก
และ เจ้าหมาหน้อย อย่างน้อย สามตัว มีขี้เรื้อนตัวเล็กอีกตัวก็น่ารักไม่แพ้กัน
มีโอกาสผมจะไปอีกครั้งครับ กะว่าจะไป นั่งเขียนงานที่โน้นสักพักครับ...ได้ดีทอกซ์ตัวเองไปด้วยครับ
นอกจาก sense ที่บอกสิ่งที่ไม่คาดคิดแล้ว
ความรู้สึกของคน แปลผลออกมาให้ทราบถึงหลายอารมณ์ด้วยนะ
แต่ความรู้สึกที่เรียกว่า ความรู้สึกที่ดี มักเกิดกับคนที่มองโลกในแง่ดี
ใช่ไหมคะ
สวัสดีครับ อ.พิสูจน์
อาจารย์สบายดีนะครับ ทราบข่าวเรื่องสุขภาพอาจารย์ในบันทึกไม่นานมานี้ ...ขอให้สุขภาพแข็งแรงเร็ววันนะครับ
เรื่อง "ความรู้สึก" ผมมองเป็นเรื่องพื้นฐานของมนุษย์ เพราะเป็นสัตว์สังคม การใช้ความรู้จริงๆ อยู่นพื้นฐานของความรู้ด้วย และปัจจัยอื่นๆด้วย...อาจไม่ใช่ไสยศาสตร์เสียทีเดียวครับ
ผมเชื่อในพลังของความรู้สึกดี
อาจารย์ครับ อาจารย์คงเคยอยากอยู่ใกล้คนสักคน ที่อยู่ด้วยอบอุ่น สบายใจ มีความสุข แต่บางคนก็ไม่อยากอยู่ใกล้ โดยไม่มีสาเหตุ ผมคิดว่าตรงนั้นเองเป็นพลังที่แผ่ออกมาจากตัวคนๆนั้น
ขอบคุณครับผม
สวัสดีครับคุณberger0123
ผมใช้ความรู้สึกกับชีวิตประจำวันมากครับ แต่ก็ใช้ ความรู้นำไปด้วยเคียงคู่กัน
คิดว่าที่เราบอกว่าเราใช้ความรู้สึกนั้น แท้จริงก็มีการประมวลความรู้เป็นฐานอยู่ด้วย เราอาจมองไม่เห็น
สบายดีนะครับคุณberger...ขอบคุณครับ
สวัสดีครับครูสุ ครับ
จริงๆก็อาจไม่ได้เป็นปาฏิหารย์ แต่ผมน่าจะใช้ "ความน่าจะเป็น" มากกว่าครับ ที่เดาผิด หรือ ใช้ความรู้สึกแล้วพลาดก็มีครับผม
ครูสุ สบายดีนะครับ ช่วงนี้ฝนตกชุก ระมัดระวังดินสไลด์นะครับ(แถบเวียงแหง)
สวัสดีเจ้าค่ะ พี่เอก
กลัวผี แงๆๆๆๆ กลัวๆๆๆ มาอยู่เป็นเพื่อนหน่อยค่ะ รักษาสุขภาพด้วยนะเจ้าค่ะ คิดถึงค่ะ เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ ----> น้องจิ ^_^
สวัสดีครับพี่ลิงไฮเปอร์
ขอบคุณและดีใจมากครับ ที่พี่มาเยี่ยมถึงบันทึก...
จากการที่ได้คุยกับพี่ ผมก็รับรู้ถึง "ความรู้สึก" ที่ดีๆ ที่มีให้ตลอดเวลา ถึงเเม้ไม่เคยเจอหน้ากัน เพียงทักทายกันแบบ "ตัวอักษรคุยกัน" มิตรภาพก็เชื่อมใจสู่ใจครับ ...นี่เป็นความรู้สึกอีกเช่นเดียวกัน
ผมตามไปอ่านแล้วครับ งานเขียนเรื่อง "เลขไทย" ที่แรงบันดาลใจจาก เลขไทยที่ผมเขียนข้างล่างบันทึกนี้
จะติดตามหนังสือของพี่นะครับ รวมถึง ดูแลมิตรภาพที่ดีงามระหว่างกันและกัน
ขอบคุณพี่มากๆอีกครั้งครับ
สวัสดีครับครูปู
ผมก็ยึดตามที่ครูบอกนะครับ
"เฮ็ดในสิ่งที่เชื่อ เชื่อในสิ่งที่เฮ็ด"
ขอบคุณหลายๆครับ
:)
อ.Wasawat Deemarn
อาจารย์กำลังจะบอกอะไรผมเหรอครับ :)
ผมเปรียบเหมือน "หมาหน้อยธรรมดา" ที่สามารถเชื่อมพลังที่ดีๆได้จากคนที่เข้ามา คนไหนอบอุ่น คนดี ก็ดึงดูดเข้าหาครับ คนไหนพลังร้ายๆมาก ก็ขอห่างไกลครับผม
เพราะหมาหน้อยๆมี "ความรู้สึก" ครับ
สบายดีนะครับ...ขอบคุณที่มาเยี่ยม อ่าน เขียน ครับผม
:)
เวลาทำข้อสอบ ส่วนใหญ่จะบอกว่าเดาอย่างมีหลักการครับ ซึ่งหลักการง่ายๆ คือ ปลายปากกาใกล้ข้อเลือกไหนที่สุด กาข้อนั้น (ฮิฮิ หลักการของผมเอง)
น้องกรรณ - กรรณิการ์ วิศิษฏ์โชติอังกูร
ไม่ลองเขียนเรื่อง "เบิ่งเมืองลาว" มาให้สมาชิก Gotoknow อ่านบ้างหรือ???
จะรอคอยครับผม
มาทักทายด้วยความรู้สึก...
ความรู้สึกสัมผัสได้เสมอครับเพื่อน...
น้องจิ โก๊ะจิจัง แซ่เฮ ^๐^!
เมื่อสักครู่ ลุงเอก ป้าจุ๋ม พี่เอก และพี่ทรงกลด คิดว่าจะขับรถย้อนกลับไปที่ศิลปากรอีกครั้งแต่ คิดได้ว่า อยู่คนเดียวให้ชินก่อนดีกว่าครับ...
พรุ่งนี้ลองขึ้นรถเมล์กลับไป สุพรรณ ดูนะครับ ...
ไม่ลองไม่รู้ สู่ๆครับ